เป็นเสมอที่น่าตื่นตาตื่นใจที่ว่าเมื่อคุณจนคุณสามารถนอนในเวลา 6 โมงตื่นและมีชีวิตอยู่ แต่ในเช้าวันอาทิตย์ในช่วงต้นอ่านหนังสือบนระเบียงเป็นวันหยุด หลังอาหารเช้าเราเพลิดเพลินกับเอสเพรสโซที่ดีที่เราได้รับอุปกรณ์ดำน้ำของเราในศูนย์ดำน้ำสำหรับพวกเขาในด้านหลังของเราต่อไป teblaten แห้งน้อย และหลังจากที่เอสเพรสโซที่เราไปสปานวด! มากธรรมชาติในท้องของคุณบนโต๊ะและอยู่ภายใต้กระจกของคุณโดยการน้ำทะเลสามารถมองเห็น rippling ขณะที่มือเล็ก ๆ แต่แข็งแกร่งให้กล้ามเนื้อบาหลีผ่อนคลาย และถ้าเราปล่อยให้สปาผ่อนคลายอย่างสมบูรณ์เกือบตลอดเวลาสำหรับมื้อกลางวัน คุณอาจจะคิดว่าเราเป็นไก่งวงที่ได้รับการอ้วนสำหรับคริสต์มาส แต่คริสมาสต์ที่ได้รับอยู่แล้ว

จริงๆคุณไม่ดึงดังกล่าวในช่วงเช้าที่เงียบสงบหลังอาหารเช้าช่วงสายเพื่อให้เราโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลิดเพลินกับ Gazpacho และบางแซนวิชให้ของคุณเอง รอบ 14 ชั่วโมงที่เรานอนด้วยสระว่ายน้ำ เพราะเราอีกครั้งไม่เยอรมันได้รับเพียงพอในตอนเช้าเรามีร่มกันแดดหรือเตียงนอนดังนั้นแล้วถูที่ดีและทุกสิบห้านาทีให้เย็นในสระว่ายน้ำ ที่ 17 ชั่วโมงที่เราจะไปผ่านทางศูนย์ดำน้ำสำหรับการเรียกเก็บเงินเพื่อควบคุมแสตมป์ที่ทำขึ้นสำหรับพนักงานในบันทึกของเราและกล่าวทักทาย Silvia แม้แต่จะถามว่าทำไมเราไม่ได้เป็นเพียงแค่ดำเนินการต่อ ทุกๆหกเดือนทิ้งและกลับมาเป็นสิ่งอื่น หลังจากที่กอดและเขย่ากระโดด Marije มือในการประชุมและไปสั่งซื้อสินค้าบางอย่างในระเบียบว่าบ้านของเราได้กลายเป็น Juriaan ดึงดูดในขณะที่มีกล้องของเขาบนเกาะค้างคาวที่ต้นปา​​ล์มที่สวยงามและชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงามเพื่อถ่ายภาพ

หลังจากชั่วโมง, ภาพ (และดวงอาทิตย์อยู่แม้แต่ดีด้านล่าง) และบ้านของเราเป็นเรียบร้อยอีกครั้งและกระเป๋า 70 กก. ของเรามากขึ้นหรือน้อยลงบรรจุ: เวลาสำหรับการดื่ม! เรายังคงมีความคิดว่าเวลาที่เราต้องการในตอนเช้าต่อไปนี้ที่ 8 ไม่มีครับ แต่เนื่องจากเราต้องเช็คอินที่สนามบินชายสำหรับเที่ยวบินของเราที่จะดูไบจะเป็นตัวอักษรก่อนฟ้าสางเป็น ..... ที่รับประทานอาหารค่ำที่เรากล่าวคำอำลากับกองพลน้อยสีชมพูและเหนือ Muaz, บริกรส่วนตัวของเราแล้วเราจ่ายเงินค่าและ (อีกครั้ง) เครื่องดื่มเอสเพรสโซ เพราะเวลานี้พวกเราอยู่รวม (และใช่กับวงโง่บางรอบข้อมือของเรา) ทั้งหมดคือการดำน้ำของเราเพิ่มเติมได้ออกแพกเกจ, เอสเพรสโซของเรา (much!), WiFi, ขวด Chardonnay และวันคริสต์มาสอีฟ ค๊อกเทลเพียงไม่กี่เพื่อที่ว่าไม่เลวร้ายเกินไป เบียร์และไวน์ (ซึ่งในทุกสีลิ้มรส) อยู่ในแพคเกจ All Inclusive ดังนั้นเราจึงถือว่ามีเพียง 1 ที่ระเบียงของบาร์ Bonthi ในขณะที่ระยะทางที่เราให้กับนักท่องเที่ยวมองที่มุงไปแข่งปูสัปดาห์ ( ชนิดของพริกการแข่งขัน แต่มีการจับปูทะเลบนชายหาดและหมายเลขที่บ้านของพวกเขาได้รับการทาสี) ไม่ตรงชนิดของความบันเทิง แต่คนดูจะสนุกสนานมาก

ขณะนี้เราทราบเดินทางของเรา ..... ตื่นขึ้นมาด้วยสายที่ 17:40 (และเราไม่ได้แม้แต่ครั้งแรก แต่เครื่องบินที่สองที่จะออกจาก Vilamendhoo ในเช้าวันพฤหัสบดี) และถอดที่ 7:10 และดังนั้นจึงยังคงเป็นสีดำเป็นโทรศัพท์นาฬิกาปลุกที่มี Marije iPod ของเธอและโทรศัพท์มือถือของเราที่จะปลุกให้เรา แต่เป็นแสงที่เกิดขึ้นคือในเขตร้อนอย่างสมบูรณ์ภายใน 20 นาที ถุงบนระเบียงใส่ espressos ชำระเงินสุดท้ายที่กินอาหารเช้าแล้วเราจะออกจาก Vilamendhoo ถูกสุขอีกครั้ง! เราไม่ได้ไม่รวมที่เรากลับไปอีกครั้ง

หลังจากครึ่งชั่วโมงในระนาบน้ำเรามาถึงในเวลาที่จำนวนเงินที่แข็งแรงสัมภาระ (เกิน) ของเราที่จะตรวจสอบใน (และจ่าย grrrr) แต่ยังอีกครั้งที่จะทำคะแนนเอสเพรสโซและรอขึ้นเครื่องทางไปดูไบ .... เพียงไม่กี่เมืองในวันหยุดวันกับเพื่อน ๆ W & L ไม่กี่วันมาจากเนเธอร์แลนด์มาดูไบสำหรับวันครบรอบ 40 ของ L & ปีใหม่ และบางทีเราจะได้พบเพื่อน H ยังมีเครื่องดื่มอาหารว่างหรือบุคคลที่ และการช้อปปิ้งแน่นอนชมอาคารและออกรอบตีกอล์ฟกับสนามชิงแชมป์ที่โรงแรมของเราเต็มไปด้วย! ได้รับการแก้ไขจำนวนมากสนุกและยังเป็นสิ่งที่ดีอยู่เสมอว่าเราไม่ได้ทันทีกลับไปเนเธอร์แลนด์ไม่ต้องสงสัยที่หนาวเย็นและมืด แต่วันหยุดของเราเพื่อให้ bit อีกต่อไป!

วันคริสมาสต์เราเป็นหลังจากวันคริสต์มาสอีฟเต้นรำบุคคลที่เพิ่มขึ้นค่อนข้างช้ากว่าปกติ และนั่นยังเป็นเพราะเราอยู่ที่นี่เกี่ยวกับ (หรือก่อน!) สำนักงานปกติหลังคาประตูถัดไป แต่เวลานี้เราอยู่เพื่อให้ปลายที่เช้าวันคริสต์มาสเป็นไม่มีอีกต่อไปเพื่อความเป็นไปได้ และในตัวเองเราไม่หิวมากถึงแม้ว่าอาหารเช้าแสนอร่อยของไข่และเบคอนสามารถทำสิ่งมหัศจรรย์หลังจากที่คืน และดีรับประทานอาหารกลางวันอยู่ที่นี่แล้วอีกครั้ง 2 ชั่วโมงหลังจากสิ้นสุดอาหารเช้าจึงไม่มีมนุษย์คนใดลงน้ำ และสำหรับที่ดี (ในที่ร่มเพราะพายุเป็นสัปดาห์ก่อนหน้านี้ล้างสมบูรณ์ขึ้นและเป็นเสมอ tropically อบอุ่นและตอนนี้ลม มก. ) บนเตียงที่สระว่ายน้ำและสระว่ายเรายังทำชาย / หญิง .

เราย้ายในเวลาที่จะเริ่มรับประทานอาหารกลางวันที่กว่าเพราะท้องมากสิ่งที่จะดังก้อง สิ่งที่เหลืออยู่จากมื้อค่ำคริสมาสต์ที่เราเห็นในหลายรูปแบบกลับ: หอยอบกับแกงผักหลายเต้านมเป็ด ฯลฯ แต่หลังจาก copuleuze คริสมาสต์ (และที่มากเกินไปการรับประทานอาหารส่วนที่เหลือของเวลาของเราที่นี่) เรายังคงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สลัดอร่อย "ให้แซนวิชของคุณเอง" และผักภูเขา ในช่วงบ่ายเราก็รอคอยที่จะจุ่มประมาณ 15 ชั่​​วโมงและถ้าเรามาดำน้ำที่มี 2 คู่อื่น ๆ กับผู้ที่เราได้ดำดิ่งในสัปดาห์นี้มากคิดเดียวกัน นอกจากนี้เรายังเห็นว่าในวันถัดไป "วันเต็มหาฉลามวาฬ" บนโปรแกรม การเดินทางครั้งนี้จะเกิดขึ้นถ้าอย่างน้อย 8 นักดำน้ำและเราเขียนและเรา 7 8 ส่วนที่เหลือสามารถขอบคุณเราสำหรับตอนนี้เรือในกรณีใด ๆ

เราเดินไปในที่มีขวดน้ำของเราไว้บนหลังและการมองเห็นไม่ดีของเราคือการปรากฏทันที: มันไม่ได้เป็นที่เราได้รับตาพร่ามัวเล็กน้อย (ที่เราคิดว่า ) มีจำนวนมากของแพลงก์ตอนในน้ำ ด้วยจมูกของเราในทรายและปะการังที่ยังคงดำน้ำที่ดีที่เรายังยังไม่ทราบถึงเราและหาที่ไม่ซ้ำกัน nudibranche และในขณะที่เรารู้ว่าส่วนหนึ่งของแนวปะการังในตอนนี้เป็นกระเป๋าของเราดังนั้นเรายังไม่ได้ใส่ใจจริงๆโดยการมองเห็นไม่ดี และหลังจากชั่วโมงที่เราฟื้นฟูน้ำปิดที่ 5 ทางออกสำหรับบ้านหลังเก่าของเราที่เรานั่งในเดือนมิถุนายน เพียงแค่ล้างสิ่งที่เราแล้วเรายังสนุกกับตัวเองล้างในสระว่ายน้ำ เครื่องดื่มมีและชมพระอาทิตย์ตกดิน ดังนั้นวันหยุดคริสต์มาสที่มีสิทธิ!

ในวันบ็อกซิ่งเดย์ที่เราเป็นอีกครั้งที่ดีก่อนที่จะเช้าถึงเช้าในขณะที่เราไปในการเดินทางฉลามวาฬ เราใช้เรือที่ทำด้วยไม้ซึ่งใช้เวลาเกือบ 2 ครั้งตราบเท่าที่เรือพลาสติกที่เราไปในสัปดาห์ล่าสุด ดังนั้นเวลามากมายที่จะสนุกกับสิ่งที่ดำน้ำหลับบนดาดฟ้าและพูดคุยกับแขกคนอื่น ๆ gezelschao หลากหลายที่มีออสเตรีย, ฝรั่งเศส, เบลเยียม, อังกฤษ, คู่มือการดำน้ำนอร์เวย์และเรา หลังจากที่แล่นเรือชั่วโมงครึ่งเราทุกคนพึงระวัง เราเห็นหลายฝักของปลาโลมากระโดดและเล่น แต่สัญญาณของฉลามวาฬยังไม่มีการ หากอุทยานแห่งชาติเราได้แล่นเรือไปที่เราหันไปรอบ ๆ และเรามองหาเว็บไซต์ดำน้ำที่ดีก่อน

การมองเห็นใต้น้ำจะยิ่งเลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อวานนี้ที่แนวบ้าน ที่จะเป็นเหตุผลที่ว่าปลาและเต่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะปรากฏใกล้ชิดกว่าปกติ? หนึ่งในเต่าจะชนกันเกือบกับ Marije กล้องวิดีโอของเธอ แต่อีกครั้งหรือจะให้ภาพที่สวยงาม! หลังจากดำน้ำครั้งแรกที่เรานำช่วงเวลาที่พื้นผิวของเราอีกครั้งด้วยการเพิ่มเติม squinting ที่พื้นผิวที่ฉลามวาฬ แต่เรืออื่น ๆ ที่เราพบที่เราได้ยินว่าพวกเขายังคงมีโชคไม่ในวันนั้น เราสรุปได้ว่าฉลามวาฬเช่นเดียวกับส่วนที่เหลือของโลกคงที่ในวัน Boxing Day กับพ่อแม่ของพวกเขาและต้องว่ายน้ำบางแห่งในแฟ้มและชัดเจนไม่ได้ที่บ้าน และดำน้ำที่สองเรายังคงอยู่ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ Mamigili Beyru ฉลามวาฬ แต่โชคร้ายที่ไม่ได้ดังนั้นมิตรระหว่างยักษ์ใหญ่ ..... ไม่ว่าพวกเขาจะมี แต่ไม่ปรากฏแก่เราเพราะอีกครั้งกลายเป็นมองเห็นมากขึ้นและไม่ดี เริ่มต้นที่กว่า 30 เมตรมองเห็นก่อนหน้านี้ในสัปดาห์ที่ 20 เมื่อนักดำน้ำจำนวนมากถึง 10 และตอนนี้บางครั้งแม้แต่น้อย

เราสรุปการดำน้ำที่สามของวันที่จะไม่ "ล่า" บนฉลามวาฬ แต่ความสุขของเราจะพยายามที่จะ Digurah Arches อยู่ครึ่งทางระหว่างอุทยานแห่งชาติและ Vilamendhoo ที่ Mantas ปกติจะเห็น (และที่เราทำพวกเขาสำหรับการเข้าชมครั้งสุดท้าย 3 เว็บไซต์นี้ได้เห็น 2 ครั้ง) ตลอดทางเรามีอาหารกลางวัน (ที่เหลือจากงานเลี้ยงอาหารค่ำวันคริสต์มาสดูเหมือนอีกครั้ง) และเราเห็น Marlin ถึง 2 ครั้งน้ำและกระโดดในระยะทางโรงเรียนของปลาโลมา นอกจากความสนุกสนานในการชม แต่ทุกคน teleurgsteld บิตที่เราไม่ได้เห็นฉลามวาฬ และยังอายุทั่วไปว่าขณะนี้เป็นส่วนใหญ่เพื่อทัศนวิสัยที่ไม่ดีเพราะพวกเขามักจะมี ในขณะที่ ..... ครั้งสุดท้ายที่พวกเรา Vilamendhoo เรามีพวกเขาแม้ในช่วง 1 จาก 2 ทริปเต็มวันได้เห็น .... บางทีโอกาสเพียง 50% หลังจากที่ 4 ทริปเต็มวันในกรณีใด ๆ โดยเฉลี่ยของเรา

มุมมองใน Digurah Arches แน่นอนไม่เกิน 10 เมตรดังนั้นมันตาที่ไม่ได้อยากรู้อยากเห็นมากเราจะไม่มาลงที่นี่ โชคดีที่ปลากระเบนอยากรู้อยากเห็นและเต่ามากเกินไป! ดังนั้นแม้ว่าจะรู้สึกบิตเช่นว่ายน้ำในน้ำซุปถั่วเพราะตอนนี้อาทิตย์ได้หายไปเหมือนน้ำมากกว่าสีเขียวสดใส, สีฟ้าก็เป็นอีกจุดดำน้ำยังคงที่ดี มันเป็นวันที่ยาวนานบนเรือและเพื่อให้เรามาอีกครั้งก่อนที่พระอาทิตย์ตกดินบนเกาะและชอบอาบน้ำสระว่ายน้ำมากกว่าแล้วเบียร์เย็น ๆ สมควรได้รับกันที่ระเบียง

วันสุดท้ายของการดำน้ำของเราคือเมื่อวันที่ 3 และตอนนี้เราได้เลือกแผล selfinflickted อาหารเช้าที่ 7 มี 2​​ ไดฟ์ในโปรแกรมที่กระแสน้ำแรงสามารถคาดหวังคือ และแม้จะมีนักดำน้ำของเรา 500 + เราได้ยินตอนเช้านี้ไม่แน่นอนนักดำน้ำมีประสบการณ์มากที่สุดในคณะกรรมการ (มี 5 ผู้สอนกับ 1000 หรือแม้กระทั่งนักดำน้ำ 3000 + ในกลุ่ม) ฮุสเซนคู่มือตรวจสอบการไหลและมาพร้อมกับข่าว "กำลังใจ" ที่ปัจจุบันกลางและเขาอยู่ออกจากพื้นผิวด้านบนของแนวปะการังที่ 15 เมตรเพียงเพื่อดู การมองเห็นถูก จำกัด ดังนั้นอีกครั้ง ดูเหมือนหมอกปากแข็งของแพลงก์ตอน ..... ร็อคที่ขาด, ดำน้ำครั้งแรกของเราในตอนเช้าที่เรามากกว่าสำหรับ 9 ชั่วโมงอยู่แล้วในน้ำจะต้องทึ่งเมื่อน้ำเป็นที่ชัดเจน แต่ก็คุ้มค่า ฉลามขาวทุกที่ปลายแนวปะการังโรงเรียนขนาดใหญ่ของปลาที่ถูกระงับในการไหล, ปลาไหลรังผึ้งและหุบเขาที่สวยงามกว่า 30 เมตรซึ่งคุณสามารถว่ายน้ำผ่านได้ สำหรับภาพถ่ายและวิดีโอที่ไม่ได้เงื่อนไขที่เหมาะสม แต่การดำน้ำที่ยอดเยี่ยม

แล้วเราแล่นเรือไป Vilamendhoo Thila ขวาไปที่เกาะของเราเองภูเขาใต้น้ำที่ตรงกับขอบของปะการังที่มีเสมอมากในปัจจุบัน การทำนายเป็นอีกครั้งกลางในปัจจุบัน แต่เรารู้ว่าหลังจากที่ดำน้ำขนาดกลางนี้เป็นแนวคิดสัมพัทธ์: เราสู้เราพร้อมแนวปะการังที่ความลึก 25 เมตรที่ขอบและแขวนมีเช่น 12 ด้านข้างธงในพายุใต้น้ำ การมองเห็นถูก จำกัด ตอนนี้เพื่อเมตรหรือ 8 แต่ยังคงที่เราเห็นโรงเรียนที่สำคัญ, ฉลามและอีเกิลเรย์ล่าสิ่งเล็ก ๆ ที่ไหลลงในปากของพวกเขาถูกตามล่า นี่คือการดำน้ำครั้งยิ่งใหญ่ของวันหยุด ถึงแม้ว่าเราจะรู้สึกว่าคุณควรจะกลับมาอีกครั้งเพื่อเหล่านี้จุดดำน้ำในทะเลสีฟ้าใสอีกครั้งเพื่อดู!

เราใช้จ่ายยามบ่ายกับอาหารกลางวันหลับนอนบนชายหาด (คุณยังคงเบื่อสวยของการดำน้ำไหลที่ ), ฟลัชของอุปกรณ์ดำน้ำของเราและจัดให้มีการนวดที่สปาในวันสุดท้ายของเรา ค๊อกเทลที่พระอาทิตย์ตกดินนี้ทำให้มัลดีฟส์สวรรค์เสร็จสมบูรณ์!

Juriaan พระทัยในวันพฤหัสบดีที่ส่วนท้ายของทัวร์ครั้งแรกในช่วงบ่ายของห้องครัวจากร้านอาหารหลัก มีห้องครัวหลายอย่างสำหรับการจัดกิจกรรมที่หลากหลายและอาหารที่: ขนมปังและขนมหวาน, ฟิชแอนด์เนื้อสำหรับการเตรียมงานต่าง ๆ เช่นการตัดและห้องครัวด้วย "เตา" ที่ทำอาหารทอด, อบและย่างสถานที่ และจากนั้นเขาใส่ไปทำงานเพราะมีมันเริ่มต้นด้วยช่วงบ่ายของการทำอาหารในร้านอาหาร

มันเป็นตอนเย็นมัลดีฟส์เพื่อให้เขาสามารถทำตามใจตัวเองกับแกงที่จะทำเส้นบะหมี่, กะหรี่ปั๊บและคุกกี้มะพร้าว (บางสิ่งบางอย่างระหว่างโรตีและนานขนมปัง แ​​ต่มีมะพร้าวเป็นส่วนผสมหลัก) ฉลอง Jur สายตาของพวกเขา แต่ยังกองพลสีขาวในห้องครัวดูเหมือนว่าจะมีก่อนหน้านี้ไม่ได้ร่วมเป็นเจ้าภาพเดือดจะมีและแม้กระทั่งสีแดงเพลิง (การทำงาน) คืออยากรู้อยากเห็นและใช้เวลาดูที่ผู้เข้าพักเดือด

หลังจาก 19.30 ถ้าร้านอาหารที่เปิดอยู่และอาหารเย็นแบบบุฟเฟ่ต์ที่รัฐ (และทีมงานการทำอาหารยังคงเตรียมการสำหรับการรับประทานอาหารเช้าแป้งครัวซองต์สำหรับการเตรียมความพร้อม) เป็น Juriaan แช่ด้วยเหงื่อที่บาร์ซันเซ็ท . แรกบิตของเบียร์ให้เย็นออกจากห้องครัวที่สามารถเกิน 50 องศาร้อนและกระหายน้ำ, ผ้าแล้วดูว่าแบบบุฟเฟ่ต์ในร้านอาหารของเรา (ซึ่งมีมากในเมนูเดียวกัน) มีอยู่ในรายการ นอกจากนี้เพลิงสีแดงในร้านอาหารของเราได้เคยได้ยิน Juriaans กิจกรรมการทำอาหารและออกหนึ่งโดยหนึ่งเพื่อถามว่ามันเป็น แล้วเราเองใน Maledivisiche สุข!

เมื่อวันเสาร์ที่ปลุกต้นอีกครั้งในฐานะที่เราจะไปในทางของเราสำหรับการดำน้ำรถถัง 2 ตรวจสอบในปัจจุบันโดย Silvia, คู่มือภาษาสเปนสำหรับวันนี้คือสิ่งที่พวกเขาหมดท่า: ไหลเป็นตรงกันข้ามกับสิ่งที่พวกเขาคาดหวังให้เขา (มากหรือน้อยขนานไปกับแนวปะการังแทนหรือขาเข้าหรือขาออก) เรายังคงข้ามไปที่สถานที่ที่เธอได้แสดงว่าก่อนหน้านี้ในการบรรยายสรุปเกี่ยวกับแผนที่ของแนวปะการังเป็นที่รู้จักกันชื่อเลื่องลือจากนรก Lucky ขณะนี้มีการว่ายน้ำยากสวยหลังนาทีหรือ 5 ลึกใต้เราก็จะมองเห็นแนวปะการังและว่าในขณะที่เราทุกคนนั่งอยู่ที่เกือบ 30 เมตร ตามที่การบรรยายสรุปที่เราต้องการตอนนี้เท่านั้น "ชิ้น" ที่จะขับรถไปตามแนวปะการังจากนั้นเราอยู่ในมุมที่ปลาฉลาม, นกอินทรีรังสี, Barracuda และเรื่องใหญ่อื่น ๆ มักจะนั่ง แต่ ..... การไหลอยู่ในขณะนี้ยังคงหมุนต่อไป 90 องศาและเรามีการไหลที่แข็งแกร่งพร้อมพบแนวปะการัง และวันที่ 30 เมตรเป็นภัยคุกคามต่อการบริโภค Juriaans อากาศ ถ้ามุมที่เราไม่ได้มีในสายตาเขาอยู่แล้วครึ่งถังรอบมุมและเราตัดสินใจที่จะทิ้งสิ่งที่เป็นและสิ่งที่ส่วนบนของแนวปะการัง และหลังจาก 35 นาทีเราไปชั้นบนสำหรับเรามันสั้นมาก แต่การว่ายน้ำกับปัจจุบันไม่ได้เป็นสิ่งที่เรารู้ Juriaans อีกครั้ง

ดำน้ำที่สองนอกจากนี้ยังมีการไหลมากขึ้นกว่าครั้งสุดท้ายที่พวกเราอยู่บนแนวปะการังเดียวกัน (ร็อค Lucky) คำอธิบายที่เราได้รับสำหรับการนี​​้คือการที่ดวงจันทร์อยู่ใหม่เกือบและว่าการเคลื่อนไหวเป็นที่แข็งแกร่งและที่ไหลตลอดทั้งปีในเดือนมกราคมอยู่เสมอดุเดือดและก็เกือบมกราคม แต่เราสามารถดำน้ำในระดับใหญ่ที่ดีเหล่านี้ลอยที่มีการไหลหรือในการถ่ายภาพเงียบ Lee แล้วที่เราได้รับอากาศเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงที่มีการใช้งานง่ายที่จะอยู่บนรถถัง

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันก็ถึงเวลาสำหรับการว่ายน้ำ, อ่านและหลับนอนแล้วที่ 17.30 ซานตาคลอสบนเกาะ ไม่เลื่อนที่มีกวางเรนเดียที่มี แต่ (เช่นเดียวกับซานตาคลอส ) โดยเรือ ชายหาดและท่าเรือที่เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก แต่เป็นพนักงานจำนวนมากนี้เป็นบุคคลที่ชัดเจนสำหรับทุกคน ชั่วโมงต่อมางานเลี้ยงค็อกเทลคริสมาสต์ที่สระว่ายน้ำหลักกับเครื่องดื่มค็อกเทล แต่ไม่ได้มี gluhwein และที่แปลกรสนิยมในสภาพภูมิอากาศนี้ . มีโปรเจ็กเตอร์ที่มีความปรารถนาที่ดีที่สุดสำหรับคริสมาสต์และปีใหม่คือ แต่ที่ยังสามารถใช้ในการดำเนินงานคาราโอเกะคริสต์มาสของพนักงาน เกี่ยวกับ 15 คนพนักงานไม่ได้เลือกต่อคุณภาพเสียงที่เปล่งออกมาตอนกลางคืนเงียบกริ๊งระฆัง, Feliz Navidad และเราหวังว่าคุณสุขสันต์วันคริสต์มาสที่จะร้องเพลง, การสนับสนุนจากประชาชนว่าข้อความคาราโอเกะพร้อมที่จะอ่านและมักจะร้องเพลงตามคลั่ง

จากนั้นเราดื่มไวน์บางอย่างที่บาร์ซันเซ็ทและเราจะไปรับประทานอาหารค่ำวันคริสต์มาสของเรา เราสั่งขวดที่ดีของชิลี Chardonnay และแสดงให้เห็นแบบเต็มยอดเยี่ยมด้วยฟุ่มเฟือยและบุฟเฟ่ต์อร่อยมาก จริงๆเพียงเกี่ยวกับทุกสิ่งที่คุณสามารถคิดว่ามันพูดว่าคาเวียร์, ซูชิ, เนื้อเวลลิงตัน, แกงต่างๆ, Champagne ซุป, risotto, สลัด, platters ชีสและบุฟเฟ่ต์ขนมขนาดใหญ่ที่มีจับตาจริงของโปรไฟล์ sterol สูงคาราเมลหอ . หลังจากที่ทางเดินหลายอย่างพร้อมบุฟเฟ่ต์ที่คุณสามารถเกือบนอกบทบาทของเราและเราจะมีกาแฟ!

แล้วเราไปที่บุคคลอื่นในแถบดู มีการทำงานดีเจและไม่ได้เลวร้ายยิ่ง .... เต้นรำเท้าเปล่าบนพื้นทรายเมื่อวันคริสต์มาสอีฟยังคงเป็นประสบการณ์ที่พิเศษ และวันพรุ่งนี้เราจะทำมันอย่างเงียบ ๆ เราจะเห็นว่าเวลาที่เราตื่นขึ้นมาและสิ่งที่เวลาเราไปใต้น้ำ มันเป็นหลังจากวันหยุดทั้งหมด!

เกี่ยวกับพายุฝนฟ้าคะนองเช้าวันพฤหัสบดีไม่ได้ก็ไม่ได้เทกับมีฝนตกและแม้สิ่งที่มันจริงดูเหมือนจะสดใส เราไม่ได้วางแผน (ดำน้ำ) และทำให้สภาพอากาศเพื่อให้เราสามารถรอ ​​แต่เพียงน้ำ เพียงแค่เราครับหลังจากที่ 9 เขียนถึงเราที่คณะกรรมการการดำน้ำสำหรับการดำน้ำในแนวปะการังที่ 7 ออกแล้วที่เรากินอาหารเช้า เวลานี้ให้ดีก่อนที่หลาย ๆ คน "ปิด" และเห็นได้ชัดในวันนี้เริ่มต้นอย่างช้าๆเพราะมันเต็มไปมากในร้านอาหารของเรา ตอนนี้ก็ถึงที่นี่วัน busier ทุกเพราะคริสมาสต์มาแล้วรีสอร์ทที่เป็น 100% เต็มเราเคยได้ยิน หลังจากที่ไข่กระจกปรับและผลไม้เขตร้อนของภูเขาที่เรามีความพร้อมสำหรับ (ก่อนบางเอสเพรสโซที่จำเป็นมาก) แล้วเราจะไปติดอาวุธด้วยกล้องเกียร์ดำน้ำของเราในการสั่งซื้อของเรา และพวกเขาจะเรียบร้อยเพื่อออกจาก 7 ถัดไปสปา, ค่าบริการ

เราเดินลงไปในน้ำและมีอยู่แล้วในส่วนที่ตื้นบนหาดทรายสำหรับแนวยิงโรงเรียนของปลาที่เราอธิบายไปที่ขอบของแนวปะการังที่เหมาะสมกับการทำงานเป็นของเราและกับ 20 กก. บนหลังของเรา นี้ดูเหมือนว่ากีฬาดำน้ำชายฝั่งโดยเฉพาะถ้าแนวที่ชอบออกบิตที่ 7 ต่อไปจากชายฝั่ง มีแทบไหลไม่มีแล้วจะรู้ว่าปลายมันคือปลาน้อยและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการว่ายน้ำเร็วของเราได้ที่ 1 ออกไปเอาชนะน้ำเกินกว่าที่เราได้ไปเราอย่างใหญ่หลวงอย่างแท้จริงนักว่ายน้ำช้ายังคงอยู่ . หลังจากนาทีหรือ 20 Juriaan เห็นสิ่งที่ย้ายออกจากมุมของเขา: ปลาหมึก เรามองไปที่ระยะทางที่ปลาหมึกที่แนวปะการังหรือการรวบรวมข้อมูลและว่ายน้ำที่จะได้มีอย่างเงียบ ๆ กับเขา (หรือเธอ?) ไม่ได้หายไป และทำงานอย่างสมบูรณ์ เรา fototgraferen และยิงเรามีความสุขก็เป็น แต่หนังจะ aadig ถ้าทารกนี้จะย้ายหรือแม้แต่บิตของเราจะทำให้ตกใจ "ยากจนจะใช้." นอกการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องของสีและการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ สิ่งที่ปลาหมึก ฟิล์มดังนั้นไม่น่าตื่นเต้นมากดูตัวเอง:

อาทิตย์ไม่ถ้าหลังจากชั่วโมงเพียงเพื่อออกมา 8 ความพยายามระมัดระวังที่จะทำลาย มันจะตกอีกครั้งหลังจาก 24 ชั่วโมงในช่วงฤดู​​ร้อน? เราเพียง แต่การดำน้ำในสระว่ายน้ำและแห้งในกาแฟเย็น หลังจากรับประทานอาหารกลางวันที่เราตัดสินใจที่จะทำในช่วงบ่ายดำน้ำด้านทิศใต้ของเกาะ การพักผ่อนในน้ำที่ทางออกหมายเลข 4 และใต้น้ำดูว่าเราหันไปทางทิศตะวันออก (ถ้าขาออกในปัจจุบัน) หรือตะวันตก (ขาเข้าสำหรับปัจจุบัน) มันดูเหมือนจะเป็นน้ำต่ำ (ซึ่งที่เราทำในตารางน้ำขึ้นน้ำลงเพื่อหา แต่ดี) และเราจะไปทางทิศตะวันออก การไหลเวลาเราเมื่อก้าวสบายพร้อมแนวปะการังและหลังจากชั่วโมงที่เราเป็นจริง 2 ออกต่อ (ที่เราจะทำบันทึกว่ายน้ำโอลิมปิกทางไกลเกี่ยวกับแนวปะการัง) มันเป็นน้ำที่ต่ำมากและทันทีที่กลายเป็นทุ่นที่ขอบของแนวปะการังที่เราก้าวบนหาดทรายซึ่งเป็นไม่เกินลูกวัวลึกลงไปในน้ำนี้ และเป็นอีกครั้งค่อนข้างออกกำลังกาย: เดินกับขวดที่ด้านหลังของคุณ, ไม่กี่ปอนด์ของตะกั่วใน BCD ของครีบและกล้องอยู่ในมือ เราเชื่อมโยงไปยังโต๊ะปิกนิกและขวดบนระเบียงของแถบ (ที่อื่นเผ่าทั้งการดื่มนั่ง) และร้านอาหารที่เรากลับมาที่ศูนย์ดำน้ำ แม้สิ่งนั้นล้างออกล้างตัวเองของเราที่ดีอีกครั้งในสระว่ายน้ำอินฟินิตี้ที่บาร์ของตัวเองร้านอาหารและของเรา

Als we even na zonsondergang, die toch weer voor een groot deel schuil ging achter de wolken springen we onder de douche en horen ineens……. Ja hoor, weer een stortbui. Te vroeg gejuicht over het einde van de herfst. Aan de voorkant van ons huisje zie je dat de bodem aardig verzadigd is geraakt de afgelopen dagen en het water blijft op het zand staan. Als het na een half uur nog niet droog is waden we, gewapend met paraplu, naar de bar waar het voor dit tijdstip erg rustig is. Iedereen zal de bui wel afwachten….. Maar als we rond 20.15 uur de “oversteek” maken naar het restaurant is het bijna droog en na het eten zien we zelfs sterren. We blijven hopen op een beetje zon de volgende dag, want naast dat dat wel zo lekker is maakt dat de films en foto's ook aanzienlijk mooier!

En zon was er! De vrijdag begint stralend, zoals je verwacht als je 's nachts de sterren ziet zoals die er gisteravond waren. We doen vandaag 2 bootduiken: 1 in de ochtend en 1 na de lunch. We vertrekken rond 9 uur met 14 (!) duikers maar allemaal bijzonder ervaren. We varen naar Kuda Rah Thila, een van de favoriete duiksites van de duikschool staf hier. Er wordt ons veel vis en haaien beloofd! Als we, vanwege een medium to strong current volgens Illy onze gids van vandaag, een negative entry maken zien we helaas dat het zicht niet opperbest is. Maar je kan niet alles hebben want binnen een minuut hebben we de eerst haai in het vizier. En gedurende de duik raken we bijna duizelig van de enorme scholen tropische vissen die over het algemeen soort bij soort zwemmen maar zo af en toe even mixen. Of netjes opzij gaan voor een haai (die gelukkig voor deze school geen honger had op dit moment).

We komen blij en opgetogen boven water, zelfs ondanks het enigszins beperkte zicht was dit een TOP-duik! En nog altijd schijnt de zon, dus dat is dubbel geluk We strijken even neer bij het zwembad, nemen een duik en een Iced Coffee, trekken droge spullen aan en gaan dan snel lunchen want om 14 uur moeten we alweer op de boot zitten voor de middagduik. We gaan bijna met dezelfde groep als van de ochtend op pad. Illy geeft een uitgebreide briefing voor we weg varen: we gaan een Channel-dive maken. Op deze plek stroomt de zee het Atol in of uit (afhankelijk van het getijde) en dit soort plekken staan bekend om de enorme stroming en de daarmee gepaard gaande grote vis.

เกี่ยวกับ "ฉาก" Illy ตรวจสอบการไหล นี้คาดว่าเป็นจากทางทิศเหนือและมีความแข็งแกร่งในการที่แข็งแกร่งมาก ข่าวดีน้อยคือมุมมองที่นี่เป็นยัง จำกัด มากขึ้นกว่าในการดำน้ำในตอนเช้า มันต้องใช้ความพยายามที่จะโทกับเราในสถานที่ที่เหมาะสมบางอย่างประมาณ 50 ถ​​ึง 100 เมตรต้นน้ำจากทะเลเปิดในแนวปะการังจะลดลง แต่หลังจาก maneuvering บางอย่างที่เราสามารถข้ามไป กับทั้งกลุ่มที่เราลงมาอย่างรวดเร็วลงและครีบเราอย่างหนักกับปัจจุบันเพื่อให้มั่นใจว่าเราอยู่ตรงที่ขอบของที่ราบสูงวันที่ 30 เมตรออก เราต้องการมีที่อยู่เบื้องหลังของเรา rifhaken ตะขอหินแล้ว "ในบลู" มองออกไปสำหรับเกมใหญ่ คิดว่า ...... สำหรับเราเห็นที่จุดหนึ่งในแนวปะการังเช่นบ้าที่จะผ่านเรา We kunnen nog net een rots grijpen halverwege het rif en hangen daar een paar minuten in de stroming: als vlaggen in een storm en onze bellen verdwijnen horizontaal met de stroming mee (in plaats van dat ze hun natuurlijke weg volgen, recht naar de oppervlakte). We klauteren over wat rotsen om iets dichtbij de Thila te komen maar er is geen houden aan. En na 20 minuten zien we de eerste buddy-paren al opstijgen omdat ze al flink door hun lucht heen raken. Na 30 minuten houden wij het ook voor gezien. Maar het is nog niet zo eenvoudig om rustig op te stijgen in de open zee: achter het rif gedraagt de stroming zich als een wasmachine en de stroming komt van alle kanten en brengt ons zelfs af en toe weer iets naar beneden. Maar uiteindelijk komen we netjes aan op 5 meter diepte en doen onze safety stop. Aan de oppervlakte blazen we even uit van de inspanningen tot de boot ons oppikt. En de zon schijnt nog stes (hoewel er aan de horizon nog een onweersbui hangt, die later blijkt gelukkig over of om ons heen drijft). Rustige (huisrif) duiken, een prachtige met vis overbevolkte Thila en een straaljager-vlucht in een Channel. Van alles wat in 48 uur. Net als het weer: storm, regen, zon, onweer en windstilte

Illy is zichtbaar opgelucht dat we allemaal veilig aan boord zijn en hij excuseert zich voor het slechte zicht (alsof hij daar iets aan kan doen ). En dan kunnen we lekker het zwembad in, een litertje koud water drinken en dan moet Juriaan zich alweer haasten. Hij heeft gevraagd of hij mee mag koken in de keuken voor het diner. Om iets voor 18 uur wordt hij opgehaald in de bar door de Food & Beverage manager die hem meeneemt achter de schermen!

Het is de kortste dag van het jaar op het noordelijk halfrond. Nu merk je van de lengte van de dag niet zoveel op nog geen 4 graden boven de evenaar, maar het is vandaag zowaar een donkere dag. De zon is al wel op als we om 6.15 uur wakker worden, tenminste, dat nemen we aan want ze gaat schuil achter een dik pak grijze wolken. De temperatuur is desondanks zeer aangenaam, een graad of 28, maar zomers is anders. Ook in de ontbijt-zaal is het om 7 uur verrassend donker, ondanks alle knipperende kerstverlichting die in de afgelopen 48 uur op het eiland is ontstaan.

We stappen om 7.45 uur op de boot voor onze 2 tank dive. De gids Satoki (Japanner) legt kort uit dat we 3 kwartier moeten varen naar de eerste duiksite maar de captain valt hem meteen in de reden: nee hoor, dit is de snelle boot, binnen een half uur zijn we er. Satoki neemt alle 11 duikers mee naar het zonnedek boven op de boot, ofwel de “loof” zoals hij het Engelse woord voor dak uitspreekt. Ook tijdens de bliefing moeten wij regelmatig ons lachen in houden van het klinkt toch lachwekkend wanneer we het hebben over “negative entlies”, “keep the leef on your light shouldel”, “come up with at least 50 bal” en “inflate youl surlface markel bouy”. Maar we denken het te begrijpen en glimlachen en hem alleen af en toe vriendelijk toe

Inderdaad binnen een half uur krijgen we het signaal dat we ons klaar moeten maken en Satoki checkt nog een keer de richting en sterkte van de stroming. Als hij weer aan boord klautert bedankt hij iedereen voor de 4e keer, op deze nog jonge ochtend, voor het wachten, en dan kunnen we het water in. Ook nu is de stroming weer zeer mild maar de andere duikers hebben haast en verdwijnen binnen enkele minuten uit het zicht. En dan hebben we dit gigantische rif, voor zover het zicht reikt, dat helaas bij bewolkt weer ook maar beperkt is tot een meter of 20, voor onszelf! Binnen 10 minuten hebben we een schildpad en een aantal white tip reef sharks gevonden en zwemmen we tussen tientallen vissen. Ondanks het matige weer en beperkte zicht & licht toch een prima duik.

Tijdens het oppervlakte-interval varen we naar Lucky Rock, onze tweede duikstek van de ochtend net ten westen van ons eiland Vilamendhoo. Met een kop sterke thee en een paar stukjes sinaasappel in de hand stuiteren we over de golven. De lucht is inmiddels nog meer betrokken en de wolken zijn niet meer vriendelijk lichtgrijs maar eerder dreigend donkergrijs. Na een uur hebben we onze pakken weer aan en de tanks weer op onze rug en kunnen we het water in. We springen nu letterlijk in een rijk gevulde vissoep: overal vissen voor zo ver we kunnen zien (al is het zicht inmiddels beperkt tot 15 meter). Als Marije na een kwartiertje omhoog kijkt komt er een schildpad die net een hap adem heeft genomen aan de oppervlakte als een komeet naar beneden gedoken, recht op ons af. Wat een prachtig beeld (en gelukkig net op tijd om de video-camera aan te zetten):

We drijven rustig verder en zien veel “gewone” reef vissen maar ook diverse bijzondere exemplaren die we van dichterbij bekijken en op onze digitale camera's vastleggen. Na 45 minuten hebben we de top van het rif bereikt en daar komen we deze vriendelijke haai tegen die gezellig een paar rondjes zwemt voor onze neuzen:

En dan is het al weer tijd voor de safety stop en de surface marker bouy. We zijn verrast dat het ondanks de nog altijd zeer dreigende lucht droog is, maar dat lijkt op deze dag vlak voor Kerst niet lang meer te kunnen duren…..

Tot de lunch houden we het droog maar als we een espresso willen bestellen bij de Sunset Bar (van die zonsondergang zullen we overigens vandaag niets te zien krijgen vermoeden we) barst de bui los. We gaan binnen in een Loungebank zitten en kijken naar de stortregen boven zee. Een dappere gast gaat gebruik maken van de aanzwellende wind om te laten zien dat hij kan windsurfen. Het is behoorlijk wat geklooi aan het materiaal en de jongens van de watersport-club zijn doorweekt als hij eindelijk klaar is om het ruime sop te kiezen. De start is nog even lastig (en het valt ook niet mee als er inmiddels 20 vreemden naar je staan te kijken) maar dan haakt hij zijn trapeze aan en stuift weg over zee. Toch leuk als je dat goed kan…. Maar wij kunnen iets anders verzuchten we met een brede glimlach.

Als het na een half uurtje iets minder heftig is gaan regenen lopen we naar ons huisje waar Juriaan een power nap gaat doen en Marije de gemaakt onder water filmpjes nog eens kritisch bekijkt (op filmen moet nog wel iets meer geoefend worden ). De hele middag blijft het stormachtig, dreigend en donker. En even voor 17 uur barst dan het onweer en de stortbui los die de hele dag al in de lucht leek te hangen. Binnen enkele minuten staat het strand en het zandpad helemaal blank en kunnen we op nog geen 20 meter van de zee vanaf onze veranda de zee niet eens meer zien. Een grijs gordijn van water schermt de hele buitenwereld af. Dit zou, als het koud was geweest, het moment zijn om naar binnen te gaan en de open haard aan te steken. Maar in de huisjes zit geen open haard en het is ook niet koud

Maar voor wie, net als ons, ooit is wijsgemaakt dat tropische buien maar even duren….. Onzin! Het regent en waait hier inmiddels al 6 uur onafgebroken. Het zandpad en strand zijn veranderd in modderpoels, alle gasten slepen paraplu's mee en het voelt zelfs wat fris aan. Volgens de weersvoorspellingen (maar wij twijfelen hoe goed die hier eigenlijk zijn want er was 20 mm in 3 dagen voorspeld en we zitten na 1 dag al over de 20 mm heen….) is het morgen ook nog bar en boos en zien we de zon pas zaterdag weer. Maar ach, als het niet onweert kunnen we morgen gewoon het water in (het maakt op een gegeven moment ook niet meer uit hoe doorweekt je bent…..), en anders onszelf maar eens een goede massage in de Spa cadeau doen morgen

Een typische “donkere dag voor Kerst” op de Malediven, en er zijn nog een paar dagen te gaan tot Kerst, we zijn benieuwd!

Weer gaat de wekker om even na 6 uur, ja we weten het: een self-inflickted wound, maar daarom niet minder opstart-problemen zo vroeg. Na een snelle douche (want we liggen over anderhalf uur toch weer in het zeewater) lopen we met camera's en duiktasje naar het Funama restaurant dat om 7 uur open gaat voor de vroege vogels (lees: duikers). Er zitten even na 7 uur inderdaad 10 mensen en precies die 10 treffen we om 7.45 uur ook aan op de duikschool. Op de boot staan echter 11 kratten, maar om 8 uur, nadat we onze sets in elkaar hebben gezet en onze uitrusting op verzoek van de gids nog maar een keer op compleetheid hebben gecheckt, wordt het 11e krat op de steiger gezet en wij vertrekken zonder deze laatkomer / afhaker.

Het is een half uurtje varen naar Thinfushi Thila, een onderwater berg in een channel tussen 2 eilanden aan de rand van ons Atol. Thila is het Maledivische woord voor berg, op zich wonderlijk dat ze hier op de Malediven iets een berg noemen als je weet dat het hoogste punt van het land 1,5 meter boven zeeniveau ligt en het land naar alle waarschijnlijkheid op afzienbare termijn helemaal zal verdwijnen als de zeespiegel ook nog maar iets stijgt….. We worden gewaarschuwd voor een medium tot sterke stroming en moeten met een negative entry (zonder lucht in je vest direct van de boot de diepte in zakken zonder eerst aan de oppervlakte te komen) het water in. We stoppen allebei een extra kilootje lood in ons vest, dat daalt wel zo lekker snel Maar eenmaal onder blijkt de stroming erg mee te vallen, we drijven op een acceptabele snelheid naar de onderwater berg en ook langs de berg is de stroming goed te doen. De omgeving is wel flink visrijk en het is bij vlagen alsof we door een aquarium zwemmen. Maar door de flinke diepte van de berg (het meest ondiepe punt is op een meter of 15 onder de oppervlakte) is na 50 minuten Juriaan wel zo'n beetje door zijn lucht heen. Als we na 55 minuten boven komen blijkt maar weer eens dat we toch min of meer het langst onder water zijn geweest van de boot en dat we daarbij veruit het minste meters hebben gezwommen. Met onze camera's zijn we inderdaad behoorlijk traag en hangen we soms minutenlang op 1 plek waar iets te fotograferen of te filmen valt.

Aan boord houdt iedereen zijn duikpak aan want het is behoorlijk betrokken. Wij hebben echter in al die jaren gemerkt dat je juist afkoelt als je een uur lang een nat wetsuit aanhoudt, dus wij trekken onze pakken gewoon uit en drogen ons even stevig af, daar warm je wel van op. Maar het roept wel de nodige vragen op bij onze mededuikers, die in duikpak met handdoeken en enkelen zelfs met daar overheen een windjack aan zitten, of we het niet koud hebben. We weten zeker dat wij het minder koud hebben dan zij. Behalve dan op het moment dat wij ons nog natte pak weer aantrekken voor de tweede duik….. Dat is een moment dat we altijd even moeten slikken en doorbijten We doen het tijdens de tweede duik lekker rustig aan: we nemen de tijd om te kijken, fotograferen en filmen. Het is een kleine duiksite en na ruim een half uur worden we alweer achterop gekomen door onze mede-duikers. Zij maken allemaal duidelijk meer meters maar wij hebben de tijd om lekker lang voor de ingang van een grot te hangen om de nerveus rondzwemmende whitetip reef shark te bewonderen. Na een uur zijn we ook weer de laatste die aan boord klimmen en varen we terug naar Vilamendhoo.

We nemen een douche en gaan dan lunchen. Zo'n rustig duikje na 2 dagen voor dag en dauw opstaan bevalt wel en we besluiten 's middags eens even helemaal niets te gaan doen. En dat betekent hier: zwemmen, lezen, een middagdutje op een strandbedje en daarna een biertje. Maar net als we ons op het strandbedje hebben geinstalleerd en een espresso hebben besteld barst een enorme bui los. We schuilen, net als wat andere stellen onder onze parasol en de goeiige ober komt ons zelfs door de stromende regen onze koffie brengen…. Na een kwartiertje wordt het droog en als we na een klein hazenslaapje wakker worden is het al weer een stuk lichter geworden. En de middag eindigt zelfs met een mooie zonsondergang. Heerlijk zo'n middag in een lagere versnelling!

Na weer een douche (ja, je doucht wat af op een tropisch eiland) gaan we eten en daarna nog even een borrel drinken in de grote bar waar ze op maandagavond altijd een onderwater film tonen (promotiemateriaal van de duikschool). We raken op het terras aan de praat met de Noorse duikinstructeur die 18 jaar in Nederland heeft gewoond. En we kunnen hem zelfs nog wat goede duiklocaties adviseren waar hij nog niet geweest is

Ook de dinsdag houden we de lagere versnelling nog even vast. We slapen een beetje uit en lopen even na 9.30 uur naar het ontbijt. Te laat! Ontbijten kan tot 9.30 uur en we kunnen nog net een paar broodjes en een bakje yoghurt bij elkaar graaien voor het buffet geheel is afgeruimd. Het voordeel van (te) laat ontbijten is wel dat de Sunset Bar naast ons restaurant bijna opengaat en Muaz onze ober wel 2 espresso's voor ons kan regelen

En na het snelle ontbijt (want niet alleen het buffet wordt afgeruimd, het restaurant wordt ook afgesloten) gaan we onze spullen verzamelen om samen een rustig duikje op het huisrif te maken. Hussein, een van de duikgidsen, heeft ons geadviseerd om bij exit 10 (aan de noordoost-punt van het eiland) het water in te gaan want er zou incoming current moeten zijn. Onze sets en vinnen worden op een wagentje gezet dat door 2 duikschool-jongens naar het houten bankje bij exit 10 wordt geduwd. We doen daar onze set op onze rug en lopen het water in. Als we over de rand van het rif zwemmen zien we meteen aan de vissen onder ons dat er inderdaad een stevige incoming current staat. We laten ons heerlijk langs het rif voeren en stoppen af en toe (door tegen de stroming in te gaan hangen en flink hard te vinnen) voor een foto of een filmpje. Als de stroming net voorbij exit 9 wat minder wordt stuiten we op een briljante schildpad. De schildpad neemt happen uit het koraal en gebruikt zijn poten/vinnen om het afgebroken stuk vast te houden terwijl hij er stukken afscheurt en bijt met zijn tanden. Dit is echt genieten! Na een uurtje komen we bij exit 8 boven, laten onze tanks achter onder de houten tafel en lopen dwars door het staf-dorp terug naar de duikschool. Een heerlijke duik rijker!

Na een douche en lunch gaan we in de middag nog een keer op eigen gelegenheid onder water, nu bij exit 3. We hopen op outgoing current om richting exit 1of 2 te gaan. En volgens ons zou dat ook logisch zijn want het is inmiddels 5 uur nadat we voor de eerste keer het water in gingen en je verwacht toch dat de getijden ongeveer 6 uur duren. Maar er blijkt maar weer eens hoe slecht we zijn in het voorspellen van stroming want er staat nog altijd een incoming current. Dus dan maar met het rif aan de rechterschouder (geen idee overigens waarom ze dat rechterschouder en niet rechterhand noemen onder water, maar goed) richting exit 4 die recht voor de duikschool is. Na een uurtje rustig zwemmen met zo af en toe toch ook onverwacht een beetje stroming tegen, komen we boven en zit deze, voor ons doen, zeer rustige, duikdag erop.

Nog even nagenieten aan het zwembad met een boekje, iPad, iPhone en drankje en dan kan de avond van deze rustige dag beginnen

Op zaterdagochtend gaan we na het ontbijt op onze eerste bootduik. We staan keurig om 8.45 uur klaar (een tijdstip waarop we normaal gesproken op zaterdag nog lang niet actief zijn) en om even na 9 uur zijn de tanks aangesloten, alle spullen aan boord gecheckt en varen we uit. De duiksite is een zogenaamde “all level” dive dus duikers van alle niveaus mogen mee. Over het algemeen betekent dit een duik met weinig stroming. Voor de zekerheid checkt de gids nog even welke kant het water op gaat. Hij komt boven met een licht bezorgde blik. De stroming staat precies de andere kant op dan hij gedacht had en is ook nog eens flink sterker dan verwacht. We springen aan de westkant het water in en worden meteen over het rif heen geduwd. Voor ons inmiddels een koud kunstje om de juiste plek te vinden waar het water wat rustiger is maar we zien anderen flink worstelen.

Achter de wand is een luwte waar we prima kunnen duiken en we drijven heerlijk langs het koraal en de vissen. Bij de bocht blijkt de stroming op meer open zee te sterk om tegenin te zwemmen dus we keren om en zigzaggen aan de oostkant van het rif langzaam omhoog. En na een uur zijn we weer aan de oppervlakte, precies zoals de opdracht was. Terug op de boot zitten we beide flink te gapen en we gaan lekker aan het zwembad liggen. Het is bijna lunchtijd (de dagen rijgen zich hier namelijk aaneen van eten, duiken, eten, duiken, zwemmen, borrelen en eten) en na de lunch besluiten we lekker lui boven water te blijven deze middag en bij het zwembad wat te lezen, slapen, uiteraard zwemmen en borrelen.

Daar knapt een mens behoorlijk van op, zo'n middagdutje en fitter dan normaal zitten we rond 19 uur bij de Sunset Bar voor een biertje en een wijntje. Na het eten lopen we nog even naar de andere bar, de Bonthi Bar, waar vanavond gasten-karaoke is en wij lusten nog wel een espresso. De jongens van het animatie-team bijten het spits af bij met karaoke en na een kwartier stapt de eerste toerist het podium op. De muziek-keuze is wat belegen maar deze meneer zingt niet onverdienstelijk, en ieder geval heel veel beter dan de animatie-jongens. We horen nog een paar gasten aan maar dan vinden we het tijd om dit vermaak achter ons te laten, en de wekker gaat ook al weer om 6.30 uur want we gaan op full day trip, naar de Whale Shark Sanctuary, het gebied waar we in juni onze eerste walvishaai hebben gezien!

De wekker valt even niet mee, maar als we eenmaal opgestaan zijn weten we weer waarom we onze vakanties op deze manier doorbrengen: we hebben zin om te duiken en hopen op een Whale Shark. Omdat de boot om 8 uur uit vaart moeten we vroeger ontbijten dan ons restaurant open is, maar de vroege duikers mogen dan in het andere restaurant eten, dat om 7 uur open is. Aan de ontbijttafels zitten alleen duikers en een enkele vertrekkende gast die zo op het watervliegtuig stapt. Met een stevig ontbijt achter de kiezen zijn wij er klaar voor! Het is een klein uurtje varen en we dommelen nog even weg op het dek. Rond 9 uur varen we het Atol uit tussen 2 eilandjes door waar de afgelopen dagen Whale Sharks zijn gezien. En we hebben vrijwel meteen geluk. We rukken onze schoenen, vinnen, masker, snorkel en camera uit ons krat en kunnen beginnen met een snorkel-kwartiertje met een prachtige walvishaai! Helaas kan Marije op haar onderwater video-apparaat niet terug kijken welke beelden ze heeft geschoten dus of de filmpjes gelukt zijn blijft nog even spannend. En als we geen mini USB kabel kunnen lenen (want die zijn we zelf vergeten……) dan zullen we tot thuis of Dubai moeten wachten om het resultaat te zien.

Na het snorkelen trekken we onze duikuitrusting aan en we springen bijna letterlijk bovenop een Whake Shark, dus de pret is nog niet voorbij! De walvishaai zwemt langzaam uit beeld en wij vervolgen onze duik langs het rif en komen onderweg nog een white-tip reef shark en een schildpad tegen. Er is misschien wel geen officiële “big five” voor de onderwater wereld (zoals je die wel op safari's hebt) maar met deze duik hebben wij in ieder geval 3 van onze 5 favoriete beesten gezien, een Manta en dolfijnen zouden onze big five wel compleet maken. Tijdens het oppervlakte-interval van een uur komen we nog 7 Whale Sharks tegen die we vanaf de boot en snorkelend bewonderen. De teller van vandaag staat op 9, en zelfs de boat crew en duikgids zijn in extase! De tweede duik is een rustige duik langs het buitenrif van het zuidelijke Ari-Atol en dan is het tijd voor lunch. Terwijl de kapitein de boot richting de volgende duiksite stuurt zet de rest van de boat crew de lunch klaar, tot ze daar “wreed” in verstoord worden een school dolfijnen. De dolfijnen spelen in een flinke groep met elkaar en we zien zelfs een dolfijn een tonijn vangen (voor hun is het ook lunchtijd ) en de staart van de tonijn spartelt boven water nog even na….. En dan vallen wij aan op het lunch-buffet met noodles, beef, mini-pizza's, salade, brood, eieren en fruit. Toch weer knap wat ze je op zo'n boot voorschotelen.

Tegen het einde van de lunch trekt de lucht dicht en binnen een paar minuten stortregent het, maar gelukkig moeten we toch nog weer nat worden, en of water van boven of beneden komt maakt feitelijk weinig uit in deze tropische temperaturen. Als de regen wat wegtrekt zien we een Manta die even naast de boot blijft zwemmen! Ja hoor de big five is binnen! We trekken voor de derde keer onze duikuitrusting aan en gaan het water in waar we meteen een tweetal Rays tegenkomen. Eerst een die ligt te schuilen in de inham van een rots en daarna nog een hele grote die vlak over de bodem ons tegemoet komt zwemmen. Wat een TOP-dag!

Op het eiland springen we het zwembad in in het zout af te spoelen en bestellen we een biertje om te proosten op deze heerlijke dag! Whale Sharks (9 stuks!) White-tip reef sharks, een schildpad, dolfijnen, een Manta en “gewone” Rays. Wat wil een duiker nog meer! Nou….. Dit de komende 9 duikdagen bijvoorbeeld

De ochtend begint zoals vaker (same same) de eerste ochtend in de tropen: we hebben de airco toch weer te koud staan en het is zowaar fris in ons huisje. Maar de deur open (de voordeur naar de veranda of de achterdeur naar de openlucht badkamer) en we voelen meteen dat het buiten weer heerlijk tropisch is. We hebben geen haast want we hoeven pas om 10.15 uur op de duikschool te zijn voor onze Orientation Dive. Wat helaas ook hetzelfde is als vorige keer is dat de espresso machine in ons restaurant regelmatig kuren heeft, zo ook vanochtend. Dus geen espresso bij het ontbijt, maar Muaz gaat er achteraan om het apparaat te laten fixen voor morgenochtend.

We graaien onze uitrusting bij elkaar en gaan tegen 10.15 uur naar de duikschool. Er zijn vandaag veel (zeker een man of 12) eerste-dag-duikers (different). De “rondleiding” door de duikschool, die helaas niet facultatief is, duurt eindeloos en een wat ouder Oostenrijks echtpaar begint steeds luider te mopperen. Wij laten het maar gewoon gebeuren allemaal, een soort versnelde therapie om hier alle haast kwijt te raken en ons aan te passen aan het tropen-tempo Voor het eerst sinds we een Uwatec duikcomputer hebben weigert er eentje dienst (different), die van Marije. Als we op alle knoppen (achter elkaar en tegelijk) hebben gedrukt geven we het op en huren we een gauge die aan de set vast gemaakt moet worden om zodat Marije in ieder geval kan zien hoeveel lucht er nog in haar tank zit. Tegen 11.30 uur liggen we eindelijk in het water en na de verplichte kunstjes & trucjes kunnen we samen op pad langs het huisrif naar het noorden (same). Het huisrif ligt er net als in juni rustig bij, nauwelijks stroming aan de zuidkant van het eiland, maar helaas ook niet het grote schip aan de steiger waar de vorige keer een enorme school vis onder woonde. Same but different

Na een uurtje komen we bij exit 3 het water uit, laten de tank daar achter en gaan naar de duikschool om de rest van de uitrusting af te doen en uit te trekken en dan is het alweer tijd voor de lunch. We zijn een van de weinigen die bij het buffet altijd eerst even kijken wat er op de tafel met het lokale (Maledivisch en Indiaas) staat. Bij de kok die verse pasta staat te bereiden staat wel een rij, wat de boer niet kent eet men hier blijkbaar ook niet. En dat is jammer voor al die anderen want de curry's met vis, vlees en groente zijn heerlijk. Net als de garlic pickle, een scherp prutje met pepers en knoflook (duh) wat goed smaakt op (naan)-brood en de lokale tortilla-chips (en daarbij de luchtwegen lekker openhoudt, en dat is dan weer handig voor het duiken), waar Marije inmiddels het eerste ons wel weer van weggezet heeft (same).

Na de lunch nemen we de enige lounge-set in de schaduw bij de Sunset Bar in bezit en bestellen eindelijk onze eerste espresso van de dag, beter laat dan nooit! En dan gaan we op pad voor onze tweede duik van de dag: een huisrif-duik vanaf de duikschool richting het westen. Voor het eerst gaat de onder-water-video-camera mee (different), dus weer iets nieuws. Wat helaas ook nieuw is, is dat de Uwatec computer van Jur het onder water nu ook begeeft, en op 1 computer maken we onze duik af. Wat een teleurstelling, deze Uwatec-apparaten, en dat na al die jaren trouwe dienst #fail…… Terug op het land laten we ook bij Jur een gauge installeren en hij moet vanaf nu ook elke dag een computer huren (die van Marije geeft in ieder geval nog de diepte en duiktijd aan, die van Juriaan geeft alleen nog maar een foutmelding in het scherm ).

En rond 17 uur duiken we het zoete en zeer warme water van het zwembad in (same). Er hangen nog wat andere stellen (er zijn net als juni alleen maar stellen hier) aan de rand van de infinity pool, allemaal met een blauw drankje met een rietje, dat zal de cocktail van de dag wel zijn. Wij nemen lekker een koud biertje, veel beter voor de dorst en we schatten in ook veel lekkerder dan het chemisch blauwe goedje. Na zonsondergang nemen we een douche, die helaas koud is (dat was vroeger nooit zo, dus different!) maar gelukkig zakt de buitentemperatuur niet ver onder de 30 graden En we besluiten de “guest cocktail party” te laten voor wat ie is, een te grote kans op meer blauwe drankjes wat ons betreft, dan liever een koud wit wijntje!

Met de drukke dagen en weken voorafgaand aan de vakantie was inpakken er niet van gekomen. Dus we staan woensdag ochtend bijtijds op om onze duikuitrusting en vakantiespulletjes bij elkaar te zoeken. Als alles in 3 tassen zit zijn we toch weer blij dat we 10 kg extra bagage hebben bijgekocht (bovenop de toegestane 30 kg per persoon). We aaien Blue nog 1 keer over haar bol en stappen rond 11 uur in de taxi. Zoals altijd wanneer we met bagage een taxi naar het station nemen doet de chauffeur nog een poging om ons om te praten om hem door te laten rijden naar Schiphol. Maar met het herfstachtige weer staat er zelfs midden op de ochtend nog file dus we nemen de trein. Met onze berg spullen nemen we een klapstoel op het balkon want anders moet alles de trap op of af en door veel te smalle gangpaden.

Rond 12 uur checken we onze 74 kg ruimbagage in (toch nog 4 kg meer dan we gedacht en waarvoor we betaald hebben, maar dat zien ze door de vingers bij Emirates) en doet Marije nog wat werkmail en -telefoon. We zijn als een van de laatsten bij de gate maar omdat we toch een kleine vertraging hebben maakt dat weinig uit. En met onze stoelen direct achter de Business Class moeten we toch wachten met boarden. Maar even voor 15 uur zijn we airborne. En na een filmpje, een beetje slapen en wat eten landen we,na 2 rondjes boven de Perzische golf en Dubai in de wachtlus, rond middernacht lokale tijd. We moeten nog een extra geheugenkaart hebben voor onze camera's (net als de tassen ook 3 stuks) en duiken dan onze stam-wijnbar op de luchthaven in voor een Chardonnay.

Als we iets meer dan een half uur voor onze vertrektijd bij de gate aankomen (die voor ons wijntje op de borden stond) is er niemand te bekennen. Terug in de hal zien we dat er een gate change heeft plaats gevonden, we moeten niet bij 202 maar bij 142 zijn, en dat is een flink eind lopen….. Als we aankomen bij de gate zijn we officieel te laat maar samen met nog een handvol laatkomers mogen we nog mee met de bus naar het vliegtuig. Het is inmiddels 3 uur in de ochtend (middernacht Nederlandse tijd) dus we ploffen in onze stoel en proberen van de 3,5 uur vliegen nog een paar uurtjes slaap meet te pikken.

Om 9 uur staan we bij de bagageband op Malé en een kwartier later zitten we in de bus naar het watervliegtuig. En om 10 uur vouwen we ons als weer op in het watervliegtuigje. Uiteindelijk zijn we 20 uur onderweg als we het poederzachte zand tussen onze tenen voelen op Vilamendhoo. We zijn hier precies een half jaar geleden ook geweest en we worden herkend bij de receptie. Onze Jacuzzi Beach Villa ligt aan dezelfde kant als in juni, een paar huisjes dichterbij de duikschool. En als we onze tassen hebben leeggemaakt en onze vakantiekleding (bikini / jurkje & zwembroek / t-shirt) aan hebben is het lunchtijd! We krijgen dezelfde “personal waiter” als in juni, Muaz, die ons ook meteen herkend. Maar hij ziet ook wat er anders is dan een half jaar daarvoor: we hebben een all inclusive armbandje om (vorige keer waren wij de enige sukkels op het hele eiland die voor elk drankje moesten tekenen, en daar zijn we nu vanaf ).

Na een prima lunch dommelen we een uurtje weg op onze strandbedjes en hangmat (die hadden we bij het vorige huisje ook niet) en lopen we even de zee in. Rond 17 uur vallen er plotseling wat dikke druppels, maar deze tropische bui mag geen naam hebben en als de zon weer is doorgebroken gaan we ons maar eens inschrijven bij de duikschool. Ook daar zien ze dat we “repeaters” zijn, dus de papierwinkel kan relatief snel worden afgewikkeld. Dan is het tijd voor een biertje / wijntje bij de zonsondergang bij de Sunset Bar (waar anders) en daarna een lekkere douche. De man met de hamer komt na het reizen en beperkte slapen wel langs, dus even snel dineren en dan morgen duiken. Weliswaar eerst weer een Orientation Dive waarbij we weer een paar kunstjes moeten laten zien (masker af, automaat uit, surface marker bouy oplaten), maar dan zijn we in ieder geval weer onder water! En ach, zo houden we de tradities van de vorige keer gewoon vast: er verandert hier niets, of zoals de lokalen zeggen “same same”.