Itu selalu menakjubkan bahwa ketika Anda akhirnya bisa tidur pada pukul 6 pagi terjaga dan hidup adalah Tapi di bawah sinar matahari pagi membaca buku di teras adalah hari libur. Setelah sarapan kami menikmati espresso yang baik, kita mendapatkan peralatan menyelam kami di pusat menyelam untuk mereka di belakang kami sebuah teblaten lebih sedikit kering. Dan setelah espresso kita pergi ke Spa untuk dipijat! Sangat menenangkan telungkup di atas meja dan berbaring di bawah kaca Anda dengan laut dapat dilihat beriak sambil tangan kecil tapi kuat Bali membuat otot rileks. Dan jika kita meninggalkan spa benar-benar santai hampir waktu untuk makan siang. Anda mungkin berpikir bahwa kita adalah kalkun yang telah digemukkan untuk Natal, tetapi Natal telah menjadi

Benar-benar tidak Anda menarik seperti pagi yang tenang itu setelah sarapan saat, kami terutama menikmati Gazpacho dan beberapa make-anda-sendiri sandwich. Sekitar 14 jam kami berbaring di tepi kolam renang. Karena kita sekali lagi bukan Jerman sudah cukup di pagi hari kita memiliki payung atau tempat tidur, sehingga kemudian menggosok baik dan setiap lima belas menit untuk mendinginkan di kolam renang. Pada 17 jam kami melalui pusat menyelam untuk tagihan untuk mengatur prangko untuk menebus staf dalam log kami dan menyapa. Silvia bahkan bertanya mengapa kita tidak melanjutkan. Setiap enam bulan pergi dan datang kembali adalah hal lain Setelah beberapa pelukan dan bersalaman melompat Marije di kamar mandi dan pergi untuk beberapa di mess bahwa rumah kami telah menjadi. Juriaan menarik beberapa saat dengan kamera di pulau itu dengan kelelawar, pohon-pohon palem yang indah dan matahari terbenam yang menakjubkan untuk foto.

Setelah satu jam, gambar-gambar (dan matahari bahkan di bawah) dan rumah kami rapi lagi dan bagasi 70kg kami kurang lebih dikemas: waktu untuk minum! Kami masih tidak tahu apa waktu kita perlu keesokan paginya pukul 8 pagi tapi karena kami harus check-in di bandara Pria untuk penerbangan kami ke Dubai akan harfiah sebelum fajar adalah ..... Saat makan malam kami berkata selamat tinggal pada brigade merah muda dan di atas Muaz, pelayan pribadi kita, kemudian kita membayar tagihan dan (lagi) minuman espresso. Sejak saat itu kami semua inklusif (dan ya, dengan beberapa band konyol sekitar pergelangan tangan kita) adalah pengambilan penyelaman tambahan kami terbuat paket kami, espresso (much!), wifi, botol Chardonnay dan Malam Natal koktail sedikit, sehingga tidak terlalu buruk. Bir dan anggur (yang dalam semua warna mencicipi) adalah dalam paket All Inclusive, jadi kami menganggap hanya ada 1 di teras bar Bonthi sementara kami jarak ke wisatawan melihat yang berduyun-duyun mendatangi Ras Kepiting mingguan (a jenis guinea ras tetapi dengan kepiting tertangkap di pantai dan nomor pada rumah mereka telah dilukis). Tidak persis seperti kita menonton hiburan tetapi orang sangat menghibur

Kita sekarang tahu keberangkatan kami ..... Bangun panggilan pada 5:40 (dan bahkan tidak kita yang pertama tapi pesawat amfibi kedua yang Vilamendhoo akan meninggalkan pada Kamis pagi) dan lepas landas di 07:10. Dan sehingga masih gelap sebagai jam, telepon alarm dengan Marije iPod dan ponsel kita untuk membangunkan kita. Tapi seperti yang terjadi di daerah tropis cahaya sepenuhnya dalam waktu 20 menit. Kantong di beranda menempatkan kasir espresso akhir, makan pagi dan kemudian kami pergi. Vilamendhoo diberkati lagi! Kami tidak mengecualikan bahwa kita lagi kembali

Setelah setengah jam pada bidang air kami tiba pada waktunya untuk jumlah besar dan kuat kita (kelebihan) bagasi untuk check-in (dan membayar, grrrr), tetapi lagi-lagi untuk mencetak espresso dan menunggu boarding dalam perjalanan ke Dubai .... Hanya beberapa hari libur kota dengan teman-teman W & L beberapa hari dari Belanda datang ke Dubai untuk 40 tahun L & Tahun Baru. Dan mungkin kita bertemu teman H masih minum, snack atau partai. Dan tentu saja belanja, menonton bangunan dan main golf di Lapangan Championship dimana hotel kami sudah penuh! Adalah tetap menyenangkan dan juga itu selalu baik bahwa kita tidak segera kembali ke Belanda pasti dingin dan gelap tapi liburan kita jadi sedikit lebih lama!

Hari Natal kita, setelah malam Natal tari partai meningkat agak belakangan dari biasanya. Dan itu juga karena kita di sini (atau sebelumnya!) Kanopi pintu kantor normal berikutnya. Tapi kali ini kami sangat terlambat sehingga sarapan Natal tidak lagi milik kemungkinan. Dan dengan sendirinya, kami tidak sangat lapar, meskipun sarapan telur dan bacon dapat melakukan keajaiban setelah malam Dan, yah, makan siang di sini sudah kembali 2 jam setelah sarapan berakhir, sehingga tidak seorangpun laut. Dan untuk yang baik (di tempat teduh, karena badai awal pekan ini benar-benar dibersihkan dan seperti biasa tropis hangat dan sekarang mg angin) di tempat tidur di kolam renang dan kolam renang, kami juga melakukan pria / wanita .

Kami bergerak dalam waktu untuk mulai dari saat makan siang karena perut cukup apa yang bergemuruh. Apa yang tersisa dari makan malam Natal yang kita lihat dalam banyak variasi kembali: kerang dipanggang dengan kari sayur beberapa dada bebek, dll Tapi setelah copuleuze Natal (dan berlebihan makan sisa waktu kita di sini), kami tetap terutama salad lezat, "membuat sandwich sendiri" dan sayuran pegunungan. Selama sore hari kita pasti melihat ke depan untuk berenang sekitar 15 jam dan jika kita datang pada penyelaman memiliki 2 pasangan lain dengan siapa kita telah menyelam minggu ini banyak pikiran yang sama. Kami juga melihat bahwa pada hari berikutnya sebuah "perjalanan sehari penuh mencari Hiu Paus" pada program. Perjalanan ini hanya akan terjadi jika minimal 8 penyelam dan kita menulis 7 dan 8, sisanya bisa berterima kasih kepada kami, untuk saat ini, kapal dalam hal apapun

Kami berjalan dengan botol air kami pada punggung kami dan visibilitas miskin adalah segera jelas: bukan karena kita mendapatkan penglihatan kabur sedikit (kita berpikir ), Ada banyak plankton di dalam air. Dengan hidung kita di pasir dan karang masih menyelam besar di mana kami bahkan masih belum diketahui kepada kami dan menemukan nudibranche unik. Dan sementara kita tahu ini bagian dari terumbu karang sekarang sebagai saku kita, jadi kita belum benar-benar terganggu oleh visibilitas miskin. Dan setelah satu jam kita refresh air keluar di pintu keluar 5, untuk rumah lama kita di mana kita duduk di Juni. Hanya mencuci barang-barang kami dan kemudian kita juga menikmati diri kita mencuci di kolam renang. Minum di sana dan melihat matahari terbenam. Jadi liburan Natal dengan benar!

Pada Boxing Day kita lagi baik sebelum fajar untuk sarapan karena kami melanjutkan perjalanan Whale Shark. Kami mengambil perahu kayu, yang memakan waktu hampir 2 kali selama perahu plastik yang kami pergi minggu lalu. Jadi banyak waktu untuk menikmati apa yang menyelam tertidur di dek dan mengobrol dengan tamu lain. Sebuah gezelschao beragam dengan Austria, Prancis, Belgia, Inggris, seorang pemandu selam Norwegia dan kami. Setelah setengah jam berlayar, kami semua di lookout. Kita melihat polong beberapa lumba-lumba melompat dan bermain namun tidak ada tanda Hiu Paus. Jika taman nasional kita telah berlayar kita berbalik dan kami mencari tempat menyelam yang baik pertama.

Visibilitas bawah air bahkan lebih buruk dari kemarin di rumah karang. Apakah yang menjadi alasan bahwa ikan dan khususnya kura-kura tampak lebih dekat dari biasanya? Salah satu kura-kura hampir bertabrakan dengan Marije kamera video, tapi lagi atau memberikan gambar indah! Setelah menyelam pertama kami membawa selang permukaan kita lagi oleh lebih menyipitkan mata di permukaan untuk Hiu Paus. Namun kapal lain kita temui, kita mendengar bahwa mereka masih tidak beruntung hari itu. Kami menyimpulkan bahwa Hiu Paus, seperti sisa dunia tertuju pada Boxing Day kepada orang tua mereka dan perlu tempat di kolam file, dan jelas tidak di rumah. Dan penyelaman kedua kita masih di tempat kudus Whale Shark Beyru Mamigili tapi sayangnya tidak begitu ramah antara raksasa ..... Apakah mereka ada tapi tidak terlihat oleh kami karena sekali lagi menjadi lebih visibilitas dan buruk. Dari lebih dari 30 meter visibilitas awal pekan ini sampai 20 pada penyelaman banyak 10 dan sekarang kadang-kadang bahkan kurang.

Kami menyimpulkan menyelam sepertiga dari siang hari tidak "berburu" di Hiu Paus tetapi kebahagiaan kita akan mencoba untuk Digurah Arches, pertengahan antara Taman Nasional dan Vilamendhoo mana manta teratur dilihat (dan kami melakukannya untuk 3 kunjungan terakhir situs ini telah melihat 2 kali). Sepanjang jalan kita makan siang (sisa dari makan malam Natal tampaknya lagi) dan kita melihat Marlin sampai 2 kali air dan lonjakan jarak sekolah dari lumba-lumba. Juga menyenangkan untuk menonton, tetapi semua orang adalah teleurgsteld bit yang kita belum melihat Hiu Paus. Namun jangka waktu umum adalah bahwa ini adalah terutama untuk visibilitas miskin, karena mereka hampir selalu ada. Sementara ..... terakhir kali kami Vilamendhoo kita memilikinya bahkan selama 1 dari 2 hari penuh perjalanan terlihat .... Mungkin kesempatan hanya 50%, setelah 4 hari perjalanan penuh dalam hal apapun, rata-rata kami.

Tampilan dalam Digurah Arches tentu tidak lebih dari 10 meter, sehingga Manta yang tidak sangat ingin tahu, kami tidak akan datang ke sini. Untungnya, pari penasaran dan kura-kura juga! Jadi meskipun terasa sedikit seperti berenang di sup kacang, karena sekarang matahari telah seperti air, bukan hijau terang, biru, hal ini tetap lain menyelam bagus. Ini hari yang panjang di perahu dan jadi kami datang lagi tepat sebelum matahari terbenam di pulau itu dan lebih memilih mandi di kolam dan kemudian bir dingin juga pantas di teras.

Hari terakhir kami menyelam adalah pada hari ke-3 dan sekarang kami telah memilih luka selfinflickted sarapan pada pukul 7 pagi. Ada 2 penyelaman pada program di mana arus yang kuat dapat diharapkan. Dan meskipun kami penyelaman 500 + kita dengar pagi ini jelas bukan penyelam paling berpengalaman di papan (dengan 5 instruktur dengan 1000 atau bahkan 3000 + penyelaman dalam grup tersebut). Para Hussein panduan memeriksa aliran dan dilengkapi dengan berita "menggembirakan" bahwa arus sedang, dan dia adalah dari permukaan ke puncak karang di 15 meter hanya untuk melihat. Jadi sekali lagi dibatasi visibilitas. Sepertinya kabut keras kepala plankton ..... Patah Rock, penyelaman pertama kami pagi hari, di mana kita lebih selama 9 jam sudah di dalam air, harus hati ketika air jelas tapi ada baiknya. Di mana-mana putih karang hiu ujung, sekolah besar ikan tersuspensi dalam aliran, sebuah Eel Honeycomb dan ngarai yang indah lebih dari 30 meter di mana Anda bisa berenang melewatinya. Untuk foto dan video tidak kondisi ideal tetapi menyelam fantastis.

Lalu kami berlayar ke Vilamendhoo Thila, kan ke pulau kita sendiri, suatu gunung bawah air persis di tepi atol di mana selalu ada banyak saat ini. Prediksi lagi arus sedang, tetapi kita tahu bahwa setelah ini sedang menyelam adalah sebuah konsep relatif: kita berjuang bersama kami terumbu karang di 25 meter kedalaman ke tepi dan menggantung sana seperti 12 sisi bendera berdampingan dalam badai bawah air. Visibilitas ini sekarang terbatas pada satu meter atau 8, namun demikian kita melihat sekolah-sekolah utama, Hiu dan Eagle Sinar berburu hal-hal kecil yang mengalir langsung ke mulut mereka diburu. Ini adalah menyelam besar terakhir dari liburan. Meskipun kita merasa bahwa Anda harus kembali lagi ke situs-situs menyelam di laut yang biru jernih lagi untuk melihat!

Kami menghabiskan sore hari dengan makan siang, tidur siang di pantai (Anda masih cukup lelah itu menyelam aliran ), The pembilasan peralatan menyelam dan mengatur pijat di Spa pada hari terakhir kami. Sebuah koktail saat matahari terbenam membuat ini surga Maladewa benar-benar selesai!

Juriaan akan pada hari Kamis pada akhir tur sore pertama dari dapur dari restoran utama. Ada beberapa dapur untuk berbagai kegiatan dan makanan: roti dan makanan penutup, ikan & daging, untuk pekerjaan persiapan seperti pemotongan dan dapur dengan "kompor" di mana memasak, menggoreng, memanggang dan memanggang tempat. Kemudian dia disuruh bekerja, karena tidak dimulai dengan sore hari memasak di restoran.

Hal ini Maladewa malam sehingga ia dapat memanjakan diri dengan kari yang akan dibuat, mie, yang samosa dan kue kelapa (sesuatu di antara roti dan naan-roti tetapi dengan kelapa sebagai bahan utama). Jur memanjakan mata tetapi juga brigade putih di dapur tampaknya memiliki sebelumnya tidak co-host mendidih untuk memiliki dan bahkan brigade merah (operasi) adalah ingin tahu dan mengambil melihat tamu mendidih.

Hanya setelah 19.30, jika restoran buka dan makan malam di Negara prasmanan (dan tim terus memasak persiapan untuk sarapan adonan croissant untuk mempersiapkan) adalah Juriaan direndam dengan keringat di Sunset Bar . Pertama sedikit bir untuk menenangkan diri dari dapur yang dapat melebihi 50 derajat panas, dan haus, pakaian dan kemudian melihat bagaimana prasmanan di restoran kami (yang memiliki banyak menu yang sama) terdaftar. Juga brigade merah di restoran kami telah mendengar tentang kegiatan memasak Juriaans dan keluar satu per satu untuk menanyakan bagaimana itu. Dan kemudian kita sendiri pada Maledivisiche yang menyenangkan!

Pada hari Sabtu alarm awal lagi seperti yang kita pergi dalam perjalanan kami untuk menyelam tangki 2. Pemeriksaan saat ini oleh Silvia, panduan Spanyol untuk hari ini, adalah apa yang mereka putus asa, aliran tersebut bertentangan dengan apa yang mereka harapkan dia (kurang lebih sejajar dengan karang sebagai pengganti atau masuk atau keluar). Kami masih melompat di tempat ia telah menunjukkan sebelumnya dalam pengarahan tentang peta terumbu dikenal sebagai nama terkenal neraka Lucky. Kita harus berenang cukup sulit setelah satu menit atau 5 jauh di bawah kita akhirnya melihat terumbu karang, dan ketika kita semua duduk di hampir 30 meter. Menurut briefing kami butuhkan sekarang hanya "sepotong" untuk berkendara di sepanjang terumbu karang dan kemudian kita berada di sudut mana hiu, pari elang, barakuda dan hal-hal besar lainnya biasanya duduk. Tapi ..... aliran saat ini masih diputar 90 derajat lebih lanjut dan kami memiliki aliran kuat yang ditemukan sepanjang terumbu. Dan pada 30 meter adalah ancaman bagi konsumsi udara Juriaans. Jika sudut yang kita bahkan tidak terlihat, ia sudah setengah tangki sekitar sudut dan kami memutuskan untuk meninggalkan apa adanya dan apa bagian atas terumbu karang. Dan setelah 35 menit kami naik ke atas bagi kita adalah sangat pendek, tapi berenang melawan arus tidak hal Juriaans kita tahu sekali lagi.

Penyelaman kedua juga memiliki aliran lebih dari terakhir kali kami berada di karang yang sama (Rock Beruntung). Penjelasan yang kita dapatkan untuk ini adalah bahwa bulan adalah hampir baru dan bahwa perpindahan tersebut pada terkuat dan bahwa aliran sepanjang tahun pada bulan Januari selalu sengit, dan itu hampir Januari. Tapi kita bisa menyelam untuk sebagian besar ini bagus hanyut dengan arus atau dalam penembakan lee tenang, dan kemudian kita mendapatkan cuaca selama satu jam dengan mudah untuk tetap pada tangki.

Setelah makan siang sudah waktunya untuk membaca, berenang dan tidur siang dan kemudian pada 17.30 Santa Claus di pulau itu. Tidak dengan giring dengan rusa, tapi (seperti Santa Claus ) Dengan perahu. Pantai dan dermaga penuh dengan tamu tetapi sebagai banyak staf, ini jelas merupakan partai untuk semua orang. Satu jam kemudian, koktail pesta Natal di kolam utama dengan koktail tapi tidak dengan gluhwein. Dan yang aneh selera dalam iklim ini . Ada sebuah proyektor dengan keinginan terbaik untuk Natal dan Tahun Baru, tetapi yang juga dapat digunakan untuk kinerja karaoke Natal staf. Anggota staf sekitar 15, tidak dipilih pada kualitas vokal membawa Silent Night, Jingle Bells, Feliz Navidad dan kami mengucapkan Selamat natal gembira menyanyi, didukung oleh masyarakat bahwa teks karaoke untuk membaca bersama dan selalu bernyanyi bersama fanatik.

Kemudian kita minum anggur di Sunset Bar dan kami pergi makan malam Natal kami. Kami memesan sebotol bagus Chardonnay Chili dan menunjukkan sangat cocok dengan prasmanan, mewah, dan sangat lezat. Benar-benar hanya tentang semua yang dapat Anda pikir itu mengatakan kaviar, sushi, daging sapi wellington, kari berbagai Champagne sup, risotto, salad, piring-piring keju dan prasmanan makanan penutup besar dengan penangkap mata-nyata dari profil sterol tinggi karamel menara . Setelah beberapa bagian bersama prasmanan, Anda dapat hampir di luar peran kita, dan di sana kami mengambil kopi!

Dan kemudian kita pergi ke pihak lain dalam menonton bar. Ada berjalan DJ dan bahkan tidak buruk .... Menari bertelanjang kaki di pasir pada malam Natal tetap menjadi pengalaman khusus Dan besok kita akan melakukannya dengan tenang, kita akan melihat apa waktu kita bangun dan kapan kita pergi di bawah air. Hal ini setelah liburan semua!

Pada badai Kamis pagi tidak, itu tidak menuangkan dengan hujan dan bahkan apa yang sebenarnya tampaknya untuk mencerahkan. Kami tidak (menyelam) rencana dan membuat cuaca jadi kita bisa menunggu tetapi hanya air. Tepat setelah 9 pagi kita menulis kami di papan menyelam untuk menyelam terumbu karang di pintu keluar 7 dan kemudian kita makan sarapan. Kali ini, jauh sebelum banyak orang "penutupan" dan tampaknya hari ini mulai perlahan-lahan karena sangat penuh di restoran kami. Sekarang di sini setiap hari sibuk karena Natal akan datang dan kemudian resor ini 100% penuh, kami telah mendengar. Setelah telur cermin halus dan buah gunung tropis kita siap untuk (pertama beberapa espresso yang sangat dibutuhkan) dan kemudian kita pergi dipersenjatai dengan kamera kita, menyelam gigi kita agar. Dan mereka rapi untuk keluar 7, di sebelah Spa, dibebankan.

Kami berjalan ke dalam air dan sudah di bagian dangkal, di atas pasir untuk karang, penembakan sekolah ikan seperti yang kita menjelaskan ke tepi karang berlari ke baju kita dan dengan 20 kg di punggung kita. Hal ini tampaknya pantai olahraga menyelam, terutama jika karang seperti keluar 7 sedikit lebih jauh dari pantai. Hampir tidak ada aliran dan kemudian akan tahu bagaimana akhir itu adalah: ikan kecil dan terutama untuk berenang cepat kami di 1 keluar lebih lanjut mengatasi air dari yang kita pergi, kita tetap perenang lambat benar-benar besar . Setelah satu menit atau 20 Juriaan melihat sesuatu keluar dari sudutnya: gurita. Kami melihat pada jarak dimana gurita di terumbu atau merangkak dan berenang ke sana diam-diam dia (atau dia?) Tidak pergi. Dan bekerja dengan sempurna. Kami fototgraferen dan menembak kami kesenangan itu, tapi film ini akan aadig jika bayi ini akan bergerak, atau bahkan sedikit dari kita akan menakut-nakuti "miskin akan mengambil." Di luar perubahan terus menerus warna dan pergeseran sedikit, hal gurita. Film Jadi tidak terlalu spektakuler, lihat sendiri:

Jika setelah satu jam hanya untuk keluar 8 tidak matahari terbit upaya hati-hati untuk menerobos. Apakah akan jatuh lagi setelah 24 jam musim panas? Kami hanya menyelam ke dalam kolam dan kering pada kopi Es. Setelah makan siang kami memutuskan untuk melakukan kegiatan menyelam sore hari di sisi selatan pulau. Bersantai di air di pintu keluar 4 dan bawah air apakah kita akan ke timur (jika saat ini keluar) atau barat (untuk saat masuk). Tampaknya menjadi surut (yang kita lakukan pada tabel air pasang untuk menemukan, tetapi yang baik) dan kami pergi ke timur. Aliran membawa kita pada kecepatan yang santai di sepanjang terumbu karang dan setelah satu jam kita sebenarnya 2 keluar lebih lanjut (bagi kita untuk melakukan catatan jarak jauh renang Olimpiade di terumbu). Ini adalah gelombang yang sangat rendah dan segera menjadi pelampung di tepi karang kita menginjak pasir tidak lebih dari betis jauh di pasang ini. Dan lagi cukup latihan: berjalan dengan botol telentang, beberapa pon timbal dalam BCD Anda, sirip dan kamera di tangan. Kami link ke meja piknik dan botol-botol di teras bar (tempat lain suku keseluruhan minum duduk) dan restoran kita kembali ke pusat menyelam. Bahkan barang-barang kami dan kemudian bilas bilas diri baik lagi di kolam renang di bar kita sendiri & restoran.

Als we even na zonsondergang, die toch weer voor een groot deel schuil ging achter de wolken springen we onder de douche en horen ineens……. Ja hoor, weer een stortbui. Te vroeg gejuicht over het einde van de herfst. Aan de voorkant van ons huisje zie je dat de bodem aardig verzadigd is geraakt de afgelopen dagen en het water blijft op het zand staan. Als het na een half uur nog niet droog is waden we, gewapend met paraplu, naar de bar waar het voor dit tijdstip erg rustig is. Iedereen zal de bui wel afwachten….. Maar als we rond 20.15 uur de “oversteek” maken naar het restaurant is het bijna droog en na het eten zien we zelfs sterren. We blijven hopen op een beetje zon de volgende dag, want naast dat dat wel zo lekker is maakt dat de films en foto's ook aanzienlijk mooier!

En zon was er! De vrijdag begint stralend, zoals je verwacht als je 's nachts de sterren ziet zoals die er gisteravond waren. We doen vandaag 2 bootduiken: 1 in de ochtend en 1 na de lunch. We vertrekken rond 9 uur met 14 (!) duikers maar allemaal bijzonder ervaren. We varen naar Kuda Rah Thila, een van de favoriete duiksites van de duikschool staf hier. Er wordt ons veel vis en haaien beloofd! Als we, vanwege een medium to strong current volgens Illy onze gids van vandaag, een negative entry maken zien we helaas dat het zicht niet opperbest is. Maar je kan niet alles hebben want binnen een minuut hebben we de eerst haai in het vizier. En gedurende de duik raken we bijna duizelig van de enorme scholen tropische vissen die over het algemeen soort bij soort zwemmen maar zo af en toe even mixen. Of netjes opzij gaan voor een haai (die gelukkig voor deze school geen honger had op dit moment).

We komen blij en opgetogen boven water, zelfs ondanks het enigszins beperkte zicht was dit een TOP-duik! En nog altijd schijnt de zon, dus dat is dubbel geluk We strijken even neer bij het zwembad, nemen een duik en een Iced Coffee, trekken droge spullen aan en gaan dan snel lunchen want om 14 uur moeten we alweer op de boot zitten voor de middagduik. We gaan bijna met dezelfde groep als van de ochtend op pad. Illy geeft een uitgebreide briefing voor we weg varen: we gaan een Channel-dive maken. Op deze plek stroomt de zee het Atol in of uit (afhankelijk van het getijde) en dit soort plekken staan bekend om de enorme stroming en de daarmee gepaard gaande grote vis.

Pada "adegan" Illy memeriksa arus. Hal ini seperti yang diharapkan dari utara dan kuat sampai sangat kuat. Kabar kurang baiknya adalah bahwa pandangan di sini bahkan lebih terbatas daripada di penyelaman pagi. Butuh beberapa upaya untuk menguasai kita di tempat yang tepat, sekitar 50 sampai 100 meter hulu dari laut terbuka di karang untuk menjatuhkan, tapi setelah beberapa manuver kita bisa melompat. Met de hele groep zakken we snel naar beneden en vinnen we hard tegen de stroming in om te zorgen dat we precies bij de rand van het plateau op 30 meter uitkomen. Daar zouden we onze rifhaken achter een rots moeten haken en dan “in the Blue” uitkijken naar groot wild. Zouden…… Want we zien op een gegeven moment het rif als een razende aan ons voorbij trekken. We kunnen nog net een rots grijpen halverwege het rif en hangen daar een paar minuten in de stroming: als vlaggen in een storm en onze bellen verdwijnen horizontaal met de stroming mee (in plaats van dat ze hun natuurlijke weg volgen, recht naar de oppervlakte). We klauteren over wat rotsen om iets dichtbij de Thila te komen maar er is geen houden aan. En na 20 minuten zien we de eerste buddy-paren al opstijgen omdat ze al flink door hun lucht heen raken. Na 30 minuten houden wij het ook voor gezien. Maar het is nog niet zo eenvoudig om rustig op te stijgen in de open zee: achter het rif gedraagt de stroming zich als een wasmachine en de stroming komt van alle kanten en brengt ons zelfs af en toe weer iets naar beneden. Maar uiteindelijk komen we netjes aan op 5 meter diepte en doen onze safety stop. Aan de oppervlakte blazen we even uit van de inspanningen tot de boot ons oppikt. En de zon schijnt nog stes (hoewel er aan de horizon nog een onweersbui hangt, die later blijkt gelukkig over of om ons heen drijft). Rustige (huisrif) duiken, een prachtige met vis overbevolkte Thila en een straaljager-vlucht in een Channel. Van alles wat in 48 uur. Net als het weer: storm, regen, zon, onweer en windstilte

Illy ini tampak lega bahwa kita semua aman di papan dan dia minta maaf untuk visibilitas yang buruk (seolah-olah apa pun bisa melakukan ). Dan kemudian kita dapat menikmati kolam, minum satu liter air dingin dan kemudian lagi-lagi terburu-buru Juriaan. Dia bertanya apakah dia diperbolehkan untuk memasak di dapur untuk makan malam. Sesuatu selama 18 jam, ia mengangkat bar oleh manajer Makanan & Minuman yang membawanya balik layar!

Ini adalah hari terpendek tahun ini di belahan bumi utara. Nu merk je van de lengte van de dag niet zoveel op nog geen 4 graden boven de evenaar, maar het is vandaag zowaar een donkere dag. De zon is al wel op als we om 6.15 uur wakker worden, tenminste, dat nemen we aan want ze gaat schuil achter een dik pak grijze wolken. De temperatuur is desondanks zeer aangenaam, een graad of 28, maar zomers is anders. Ook in de ontbijt-zaal is het om 7 uur verrassend donker, ondanks alle knipperende kerstverlichting die in de afgelopen 48 uur op het eiland is ontstaan.

We stappen om 7.45 uur op de boot voor onze 2 tank dive. De gids Satoki (Japanner) legt kort uit dat we 3 kwartier moeten varen naar de eerste duiksite maar de captain valt hem meteen in de reden: nee hoor, dit is de snelle boot, binnen een half uur zijn we er. Satoki neemt alle 11 duikers mee naar het zonnedek boven op de boot, ofwel de “loof” zoals hij het Engelse woord voor dak uitspreekt. Ook tijdens de bliefing moeten wij regelmatig ons lachen in houden van het klinkt toch lachwekkend wanneer we het hebben over “negative entlies”, “keep the leef on your light shouldel”, “come up with at least 50 bal” en “inflate youl surlface markel bouy”. Maar we denken het te begrijpen en glimlachen en hem alleen af en toe vriendelijk toe

Inderdaad binnen een half uur krijgen we het signaal dat we ons klaar moeten maken en Satoki checkt nog een keer de richting en sterkte van de stroming. Als hij weer aan boord klautert bedankt hij iedereen voor de 4e keer, op deze nog jonge ochtend, voor het wachten, en dan kunnen we het water in. Ook nu is de stroming weer zeer mild maar de andere duikers hebben haast en verdwijnen binnen enkele minuten uit het zicht. En dan hebben we dit gigantische rif, voor zover het zicht reikt, dat helaas bij bewolkt weer ook maar beperkt is tot een meter of 20, voor onszelf! Binnen 10 minuten hebben we een schildpad en een aantal white tip reef sharks gevonden en zwemmen we tussen tientallen vissen. Ondanks het matige weer en beperkte zicht & licht toch een prima duik.

Tijdens het oppervlakte-interval varen we naar Lucky Rock, onze tweede duikstek van de ochtend net ten westen van ons eiland Vilamendhoo. Met een kop sterke thee en een paar stukjes sinaasappel in de hand stuiteren we over de golven. De lucht is inmiddels nog meer betrokken en de wolken zijn niet meer vriendelijk lichtgrijs maar eerder dreigend donkergrijs. Na een uur hebben we onze pakken weer aan en de tanks weer op onze rug en kunnen we het water in. We springen nu letterlijk in een rijk gevulde vissoep: overal vissen voor zo ver we kunnen zien (al is het zicht inmiddels beperkt tot 15 meter). Als Marije na een kwartiertje omhoog kijkt komt er een schildpad die net een hap adem heeft genomen aan de oppervlakte als een komeet naar beneden gedoken, recht op ons af. Wat een prachtig beeld (en gelukkig net op tijd om de video-camera aan te zetten):

We drijven rustig verder en zien veel “gewone” reef vissen maar ook diverse bijzondere exemplaren die we van dichterbij bekijken en op onze digitale camera's vastleggen. Na 45 minuten hebben we de top van het rif bereikt en daar komen we deze vriendelijke haai tegen die gezellig een paar rondjes zwemt voor onze neuzen:

En dan is het al weer tijd voor de safety stop en de surface marker bouy. We zijn verrast dat het ondanks de nog altijd zeer dreigende lucht droog is, maar dat lijkt op deze dag vlak voor Kerst niet lang meer te kunnen duren…..

Tot de lunch houden we het droog maar als we een espresso willen bestellen bij de Sunset Bar (van die zonsondergang zullen we overigens vandaag niets te zien krijgen vermoeden we) barst de bui los. We gaan binnen in een Loungebank zitten en kijken naar de stortregen boven zee. Een dappere gast gaat gebruik maken van de aanzwellende wind om te laten zien dat hij kan windsurfen. Het is behoorlijk wat geklooi aan het materiaal en de jongens van de watersport-club zijn doorweekt als hij eindelijk klaar is om het ruime sop te kiezen. De start is nog even lastig (en het valt ook niet mee als er inmiddels 20 vreemden naar je staan te kijken) maar dan haakt hij zijn trapeze aan en stuift weg over zee. Toch leuk als je dat goed kan…. Maar wij kunnen iets anders verzuchten we met een brede glimlach.

Als het na een half uurtje iets minder heftig is gaan regenen lopen we naar ons huisje waar Juriaan een power nap gaat doen en Marije de gemaakt onder water filmpjes nog eens kritisch bekijkt (op filmen moet nog wel iets meer geoefend worden ). De hele middag blijft het stormachtig, dreigend en donker. En even voor 17 uur barst dan het onweer en de stortbui los die de hele dag al in de lucht leek te hangen. Binnen enkele minuten staat het strand en het zandpad helemaal blank en kunnen we op nog geen 20 meter van de zee vanaf onze veranda de zee niet eens meer zien. Een grijs gordijn van water schermt de hele buitenwereld af. Dit zou, als het koud was geweest, het moment zijn om naar binnen te gaan en de open haard aan te steken. Maar in de huisjes zit geen open haard en het is ook niet koud

Maar voor wie, net als ons, ooit is wijsgemaakt dat tropische buien maar even duren….. Onzin! Het regent en waait hier inmiddels al 6 uur onafgebroken. Het zandpad en strand zijn veranderd in modderpoels, alle gasten slepen paraplu's mee en het voelt zelfs wat fris aan. Volgens de weersvoorspellingen (maar wij twijfelen hoe goed die hier eigenlijk zijn want er was 20 mm in 3 dagen voorspeld en we zitten na 1 dag al over de 20 mm heen….) is het morgen ook nog bar en boos en zien we de zon pas zaterdag weer. Maar ach, als het niet onweert kunnen we morgen gewoon het water in (het maakt op een gegeven moment ook niet meer uit hoe doorweekt je bent…..), en anders onszelf maar eens een goede massage in de Spa cadeau doen morgen

Een typische “donkere dag voor Kerst” op de Malediven, en er zijn nog een paar dagen te gaan tot Kerst, we zijn benieuwd!

Weer gaat de wekker om even na 6 uur, ja we weten het: een self-inflickted wound, maar daarom niet minder opstart-problemen zo vroeg. Na een snelle douche (want we liggen over anderhalf uur toch weer in het zeewater) lopen we met camera's en duiktasje naar het Funama restaurant dat om 7 uur open gaat voor de vroege vogels (lees: duikers). Er zitten even na 7 uur inderdaad 10 mensen en precies die 10 treffen we om 7.45 uur ook aan op de duikschool. Op de boot staan echter 11 kratten, maar om 8 uur, nadat we onze sets in elkaar hebben gezet en onze uitrusting op verzoek van de gids nog maar een keer op compleetheid hebben gecheckt, wordt het 11e krat op de steiger gezet en wij vertrekken zonder deze laatkomer / afhaker.

Het is een half uurtje varen naar Thinfushi Thila, een onderwater berg in een channel tussen 2 eilanden aan de rand van ons Atol. Thila is het Maledivische woord voor berg, op zich wonderlijk dat ze hier op de Malediven iets een berg noemen als je weet dat het hoogste punt van het land 1,5 meter boven zeeniveau ligt en het land naar alle waarschijnlijkheid op afzienbare termijn helemaal zal verdwijnen als de zeespiegel ook nog maar iets stijgt….. We worden gewaarschuwd voor een medium tot sterke stroming en moeten met een negative entry (zonder lucht in je vest direct van de boot de diepte in zakken zonder eerst aan de oppervlakte te komen) het water in. We stoppen allebei een extra kilootje lood in ons vest, dat daalt wel zo lekker snel Maar eenmaal onder blijkt de stroming erg mee te vallen, we drijven op een acceptabele snelheid naar de onderwater berg en ook langs de berg is de stroming goed te doen. De omgeving is wel flink visrijk en het is bij vlagen alsof we door een aquarium zwemmen. Maar door de flinke diepte van de berg (het meest ondiepe punt is op een meter of 15 onder de oppervlakte) is na 50 minuten Juriaan wel zo'n beetje door zijn lucht heen. Als we na 55 minuten boven komen blijkt maar weer eens dat we toch min of meer het langst onder water zijn geweest van de boot en dat we daarbij veruit het minste meters hebben gezwommen. Met onze camera's zijn we inderdaad behoorlijk traag en hangen we soms minutenlang op 1 plek waar iets te fotograferen of te filmen valt.

Aan boord houdt iedereen zijn duikpak aan want het is behoorlijk betrokken. Wij hebben echter in al die jaren gemerkt dat je juist afkoelt als je een uur lang een nat wetsuit aanhoudt, dus wij trekken onze pakken gewoon uit en drogen ons even stevig af, daar warm je wel van op. Maar het roept wel de nodige vragen op bij onze mededuikers, die in duikpak met handdoeken en enkelen zelfs met daar overheen een windjack aan zitten, of we het niet koud hebben. We weten zeker dat wij het minder koud hebben dan zij. Behalve dan op het moment dat wij ons nog natte pak weer aantrekken voor de tweede duik….. Dat is een moment dat we altijd even moeten slikken en doorbijten We doen het tijdens de tweede duik lekker rustig aan: we nemen de tijd om te kijken, fotograferen en filmen. Het is een kleine duiksite en na ruim een half uur worden we alweer achterop gekomen door onze mede-duikers. Zij maken allemaal duidelijk meer meters maar wij hebben de tijd om lekker lang voor de ingang van een grot te hangen om de nerveus rondzwemmende whitetip reef shark te bewonderen. Na een uur zijn we ook weer de laatste die aan boord klimmen en varen we terug naar Vilamendhoo.

We nemen een douche en gaan dan lunchen. Zo'n rustig duikje na 2 dagen voor dag en dauw opstaan bevalt wel en we besluiten 's middags eens even helemaal niets te gaan doen. En dat betekent hier: zwemmen, lezen, een middagdutje op een strandbedje en daarna een biertje. Maar net als we ons op het strandbedje hebben geinstalleerd en een espresso hebben besteld barst een enorme bui los. We schuilen, net als wat andere stellen onder onze parasol en de goeiige ober komt ons zelfs door de stromende regen onze koffie brengen…. Na een kwartiertje wordt het droog en als we na een klein hazenslaapje wakker worden is het al weer een stuk lichter geworden. En de middag eindigt zelfs met een mooie zonsondergang. Heerlijk zo'n middag in een lagere versnelling!

Na weer een douche (ja, je doucht wat af op een tropisch eiland) gaan we eten en daarna nog even een borrel drinken in de grote bar waar ze op maandagavond altijd een onderwater film tonen (promotiemateriaal van de duikschool). We raken op het terras aan de praat met de Noorse duikinstructeur die 18 jaar in Nederland heeft gewoond. En we kunnen hem zelfs nog wat goede duiklocaties adviseren waar hij nog niet geweest is

Ook de dinsdag houden we de lagere versnelling nog even vast. We slapen een beetje uit en lopen even na 9.30 uur naar het ontbijt. Te laat! Ontbijten kan tot 9.30 uur en we kunnen nog net een paar broodjes en een bakje yoghurt bij elkaar graaien voor het buffet geheel is afgeruimd. Het voordeel van (te) laat ontbijten is wel dat de Sunset Bar naast ons restaurant bijna opengaat en Muaz onze ober wel 2 espresso's voor ons kan regelen

En na het snelle ontbijt (want niet alleen het buffet wordt afgeruimd, het restaurant wordt ook afgesloten) gaan we onze spullen verzamelen om samen een rustig duikje op het huisrif te maken. Hussein, een van de duikgidsen, heeft ons geadviseerd om bij exit 10 (aan de noordoost-punt van het eiland) het water in te gaan want er zou incoming current moeten zijn. Onze sets en vinnen worden op een wagentje gezet dat door 2 duikschool-jongens naar het houten bankje bij exit 10 wordt geduwd. We doen daar onze set op onze rug en lopen het water in. Als we over de rand van het rif zwemmen zien we meteen aan de vissen onder ons dat er inderdaad een stevige incoming current staat. We laten ons heerlijk langs het rif voeren en stoppen af en toe (door tegen de stroming in te gaan hangen en flink hard te vinnen) voor een foto of een filmpje. Als de stroming net voorbij exit 9 wat minder wordt stuiten we op een briljante schildpad. De schildpad neemt happen uit het koraal en gebruikt zijn poten/vinnen om het afgebroken stuk vast te houden terwijl hij er stukken afscheurt en bijt met zijn tanden. Dit is echt genieten! Na een uurtje komen we bij exit 8 boven, laten onze tanks achter onder de houten tafel en lopen dwars door het staf-dorp terug naar de duikschool. Een heerlijke duik rijker!

Na een douche en lunch gaan we in de middag nog een keer op eigen gelegenheid onder water, nu bij exit 3. We hopen op outgoing current om richting exit 1of 2 te gaan. En volgens ons zou dat ook logisch zijn want het is inmiddels 5 uur nadat we voor de eerste keer het water in gingen en je verwacht toch dat de getijden ongeveer 6 uur duren. Maar er blijkt maar weer eens hoe slecht we zijn in het voorspellen van stroming want er staat nog altijd een incoming current. Dus dan maar met het rif aan de rechterschouder (geen idee overigens waarom ze dat rechterschouder en niet rechterhand noemen onder water, maar goed) richting exit 4 die recht voor de duikschool is. Na een uurtje rustig zwemmen met zo af en toe toch ook onverwacht een beetje stroming tegen, komen we boven en zit deze, voor ons doen, zeer rustige, duikdag erop.

Nog even nagenieten aan het zwembad met een boekje, iPad, iPhone en drankje en dan kan de avond van deze rustige dag beginnen

Op zaterdagochtend gaan we na het ontbijt op onze eerste bootduik. We staan keurig om 8.45 uur klaar (een tijdstip waarop we normaal gesproken op zaterdag nog lang niet actief zijn) en om even na 9 uur zijn de tanks aangesloten, alle spullen aan boord gecheckt en varen we uit. De duiksite is een zogenaamde “all level” dive dus duikers van alle niveaus mogen mee. Over het algemeen betekent dit een duik met weinig stroming. Voor de zekerheid checkt de gids nog even welke kant het water op gaat. Hij komt boven met een licht bezorgde blik. De stroming staat precies de andere kant op dan hij gedacht had en is ook nog eens flink sterker dan verwacht. We springen aan de westkant het water in en worden meteen over het rif heen geduwd. Voor ons inmiddels een koud kunstje om de juiste plek te vinden waar het water wat rustiger is maar we zien anderen flink worstelen.

Achter de wand is een luwte waar we prima kunnen duiken en we drijven heerlijk langs het koraal en de vissen. Bij de bocht blijkt de stroming op meer open zee te sterk om tegenin te zwemmen dus we keren om en zigzaggen aan de oostkant van het rif langzaam omhoog. En na een uur zijn we weer aan de oppervlakte, precies zoals de opdracht was. Terug op de boot zitten we beide flink te gapen en we gaan lekker aan het zwembad liggen. Het is bijna lunchtijd (de dagen rijgen zich hier namelijk aaneen van eten, duiken, eten, duiken, zwemmen, borrelen en eten) en na de lunch besluiten we lekker lui boven water te blijven deze middag en bij het zwembad wat te lezen, slapen, uiteraard zwemmen en borrelen.

Daar knapt een mens behoorlijk van op, zo'n middagdutje en fitter dan normaal zitten we rond 19 uur bij de Sunset Bar voor een biertje en een wijntje. Na het eten lopen we nog even naar de andere bar, de Bonthi Bar, waar vanavond gasten-karaoke is en wij lusten nog wel een espresso. De jongens van het animatie-team bijten het spits af bij met karaoke en na een kwartier stapt de eerste toerist het podium op. De muziek-keuze is wat belegen maar deze meneer zingt niet onverdienstelijk, en ieder geval heel veel beter dan de animatie-jongens. We horen nog een paar gasten aan maar dan vinden we het tijd om dit vermaak achter ons te laten, en de wekker gaat ook al weer om 6.30 uur want we gaan op full day trip, naar de Whale Shark Sanctuary, het gebied waar we in juni onze eerste walvishaai hebben gezien!

De wekker valt even niet mee, maar als we eenmaal opgestaan zijn weten we weer waarom we onze vakanties op deze manier doorbrengen: we hebben zin om te duiken en hopen op een Whale Shark. Omdat de boot om 8 uur uit vaart moeten we vroeger ontbijten dan ons restaurant open is, maar de vroege duikers mogen dan in het andere restaurant eten, dat om 7 uur open is. Aan de ontbijttafels zitten alleen duikers en een enkele vertrekkende gast die zo op het watervliegtuig stapt. Met een stevig ontbijt achter de kiezen zijn wij er klaar voor! Het is een klein uurtje varen en we dommelen nog even weg op het dek. Rond 9 uur varen we het Atol uit tussen 2 eilandjes door waar de afgelopen dagen Whale Sharks zijn gezien. En we hebben vrijwel meteen geluk. We rukken onze schoenen, vinnen, masker, snorkel en camera uit ons krat en kunnen beginnen met een snorkel-kwartiertje met een prachtige walvishaai! Helaas kan Marije op haar onderwater video-apparaat niet terug kijken welke beelden ze heeft geschoten dus of de filmpjes gelukt zijn blijft nog even spannend. En als we geen mini USB kabel kunnen lenen (want die zijn we zelf vergeten……) dan zullen we tot thuis of Dubai moeten wachten om het resultaat te zien.

Na het snorkelen trekken we onze duikuitrusting aan en we springen bijna letterlijk bovenop een Whake Shark, dus de pret is nog niet voorbij! De walvishaai zwemt langzaam uit beeld en wij vervolgen onze duik langs het rif en komen onderweg nog een white-tip reef shark en een schildpad tegen. Er is misschien wel geen officiële “big five” voor de onderwater wereld (zoals je die wel op safari's hebt) maar met deze duik hebben wij in ieder geval 3 van onze 5 favoriete beesten gezien, een Manta en dolfijnen zouden onze big five wel compleet maken. Tijdens het oppervlakte-interval van een uur komen we nog 7 Whale Sharks tegen die we vanaf de boot en snorkelend bewonderen. De teller van vandaag staat op 9, en zelfs de boat crew en duikgids zijn in extase! De tweede duik is een rustige duik langs het buitenrif van het zuidelijke Ari-Atol en dan is het tijd voor lunch. Terwijl de kapitein de boot richting de volgende duiksite stuurt zet de rest van de boat crew de lunch klaar, tot ze daar “wreed” in verstoord worden een school dolfijnen. De dolfijnen spelen in een flinke groep met elkaar en we zien zelfs een dolfijn een tonijn vangen (voor hun is het ook lunchtijd ) en de staart van de tonijn spartelt boven water nog even na….. En dan vallen wij aan op het lunch-buffet met noodles, beef, mini-pizza's, salade, brood, eieren en fruit. Toch weer knap wat ze je op zo'n boot voorschotelen.

Tegen het einde van de lunch trekt de lucht dicht en binnen een paar minuten stortregent het, maar gelukkig moeten we toch nog weer nat worden, en of water van boven of beneden komt maakt feitelijk weinig uit in deze tropische temperaturen. Als de regen wat wegtrekt zien we een Manta die even naast de boot blijft zwemmen! Ja hoor de big five is binnen! We trekken voor de derde keer onze duikuitrusting aan en gaan het water in waar we meteen een tweetal Rays tegenkomen. Eerst een die ligt te schuilen in de inham van een rots en daarna nog een hele grote die vlak over de bodem ons tegemoet komt zwemmen. Wat een TOP-dag!

Op het eiland springen we het zwembad in in het zout af te spoelen en bestellen we een biertje om te proosten op deze heerlijke dag! Whale Sharks (9 stuks!) White-tip reef sharks, een schildpad, dolfijnen, een Manta en “gewone” Rays. Wat wil een duiker nog meer! Nou….. Dit de komende 9 duikdagen bijvoorbeeld

De ochtend begint zoals vaker (same same) de eerste ochtend in de tropen: we hebben de airco toch weer te koud staan en het is zowaar fris in ons huisje. Maar de deur open (de voordeur naar de veranda of de achterdeur naar de openlucht badkamer) en we voelen meteen dat het buiten weer heerlijk tropisch is. We hebben geen haast want we hoeven pas om 10.15 uur op de duikschool te zijn voor onze Orientation Dive. Wat helaas ook hetzelfde is als vorige keer is dat de espresso machine in ons restaurant regelmatig kuren heeft, zo ook vanochtend. Dus geen espresso bij het ontbijt, maar Muaz gaat er achteraan om het apparaat te laten fixen voor morgenochtend.

We graaien onze uitrusting bij elkaar en gaan tegen 10.15 uur naar de duikschool. Er zijn vandaag veel (zeker een man of 12) eerste-dag-duikers (different). De “rondleiding” door de duikschool, die helaas niet facultatief is, duurt eindeloos en een wat ouder Oostenrijks echtpaar begint steeds luider te mopperen. Wij laten het maar gewoon gebeuren allemaal, een soort versnelde therapie om hier alle haast kwijt te raken en ons aan te passen aan het tropen-tempo Voor het eerst sinds we een Uwatec duikcomputer hebben weigert er eentje dienst (different), die van Marije. Als we op alle knoppen (achter elkaar en tegelijk) hebben gedrukt geven we het op en huren we een gauge die aan de set vast gemaakt moet worden om zodat Marije in ieder geval kan zien hoeveel lucht er nog in haar tank zit. Tegen 11.30 uur liggen we eindelijk in het water en na de verplichte kunstjes & trucjes kunnen we samen op pad langs het huisrif naar het noorden (same). Het huisrif ligt er net als in juni rustig bij, nauwelijks stroming aan de zuidkant van het eiland, maar helaas ook niet het grote schip aan de steiger waar de vorige keer een enorme school vis onder woonde. Same but different

Na een uurtje komen we bij exit 3 het water uit, laten de tank daar achter en gaan naar de duikschool om de rest van de uitrusting af te doen en uit te trekken en dan is het alweer tijd voor de lunch. We zijn een van de weinigen die bij het buffet altijd eerst even kijken wat er op de tafel met het lokale (Maledivisch en Indiaas) staat. Bij de kok die verse pasta staat te bereiden staat wel een rij, wat de boer niet kent eet men hier blijkbaar ook niet. En dat is jammer voor al die anderen want de curry's met vis, vlees en groente zijn heerlijk. Net als de garlic pickle, een scherp prutje met pepers en knoflook (duh) wat goed smaakt op (naan)-brood en de lokale tortilla-chips (en daarbij de luchtwegen lekker openhoudt, en dat is dan weer handig voor het duiken), waar Marije inmiddels het eerste ons wel weer van weggezet heeft (same).

Na de lunch nemen we de enige lounge-set in de schaduw bij de Sunset Bar in bezit en bestellen eindelijk onze eerste espresso van de dag, beter laat dan nooit! En dan gaan we op pad voor onze tweede duik van de dag: een huisrif-duik vanaf de duikschool richting het westen. Voor het eerst gaat de onder-water-video-camera mee (different), dus weer iets nieuws. Wat helaas ook nieuw is, is dat de Uwatec computer van Jur het onder water nu ook begeeft, en op 1 computer maken we onze duik af. Wat een teleurstelling, deze Uwatec-apparaten, en dat na al die jaren trouwe dienst #fail…… Terug op het land laten we ook bij Jur een gauge installeren en hij moet vanaf nu ook elke dag een computer huren (die van Marije geeft in ieder geval nog de diepte en duiktijd aan, die van Juriaan geeft alleen nog maar een foutmelding in het scherm ).

En rond 17 uur duiken we het zoete en zeer warme water van het zwembad in (same). Er hangen nog wat andere stellen (er zijn net als juni alleen maar stellen hier) aan de rand van de infinity pool, allemaal met een blauw drankje met een rietje, dat zal de cocktail van de dag wel zijn. Wij nemen lekker een koud biertje, veel beter voor de dorst en we schatten in ook veel lekkerder dan het chemisch blauwe goedje. Na zonsondergang nemen we een douche, die helaas koud is (dat was vroeger nooit zo, dus different!) maar gelukkig zakt de buitentemperatuur niet ver onder de 30 graden En we besluiten de “guest cocktail party” te laten voor wat ie is, een te grote kans op meer blauwe drankjes wat ons betreft, dan liever een koud wit wijntje!

Met de drukke dagen en weken voorafgaand aan de vakantie was inpakken er niet van gekomen. Dus we staan woensdag ochtend bijtijds op om onze duikuitrusting en vakantiespulletjes bij elkaar te zoeken. Als alles in 3 tassen zit zijn we toch weer blij dat we 10 kg extra bagage hebben bijgekocht (bovenop de toegestane 30 kg per persoon). We aaien Blue nog 1 keer over haar bol en stappen rond 11 uur in de taxi. Zoals altijd wanneer we met bagage een taxi naar het station nemen doet de chauffeur nog een poging om ons om te praten om hem door te laten rijden naar Schiphol. Maar met het herfstachtige weer staat er zelfs midden op de ochtend nog file dus we nemen de trein. Met onze berg spullen nemen we een klapstoel op het balkon want anders moet alles de trap op of af en door veel te smalle gangpaden.

Rond 12 uur checken we onze 74 kg ruimbagage in (toch nog 4 kg meer dan we gedacht en waarvoor we betaald hebben, maar dat zien ze door de vingers bij Emirates) en doet Marije nog wat werkmail en -telefoon. We zijn als een van de laatsten bij de gate maar omdat we toch een kleine vertraging hebben maakt dat weinig uit. En met onze stoelen direct achter de Business Class moeten we toch wachten met boarden. Maar even voor 15 uur zijn we airborne. En na een filmpje, een beetje slapen en wat eten landen we,na 2 rondjes boven de Perzische golf en Dubai in de wachtlus, rond middernacht lokale tijd. We moeten nog een extra geheugenkaart hebben voor onze camera's (net als de tassen ook 3 stuks) en duiken dan onze stam-wijnbar op de luchthaven in voor een Chardonnay.

Als we iets meer dan een half uur voor onze vertrektijd bij de gate aankomen (die voor ons wijntje op de borden stond) is er niemand te bekennen. Terug in de hal zien we dat er een gate change heeft plaats gevonden, we moeten niet bij 202 maar bij 142 zijn, en dat is een flink eind lopen….. Als we aankomen bij de gate zijn we officieel te laat maar samen met nog een handvol laatkomers mogen we nog mee met de bus naar het vliegtuig. Het is inmiddels 3 uur in de ochtend (middernacht Nederlandse tijd) dus we ploffen in onze stoel en proberen van de 3,5 uur vliegen nog een paar uurtjes slaap meet te pikken.

Om 9 uur staan we bij de bagageband op Malé en een kwartier later zitten we in de bus naar het watervliegtuig. En om 10 uur vouwen we ons als weer op in het watervliegtuigje. Uiteindelijk zijn we 20 uur onderweg als we het poederzachte zand tussen onze tenen voelen op Vilamendhoo. We zijn hier precies een half jaar geleden ook geweest en we worden herkend bij de receptie. Onze Jacuzzi Beach Villa ligt aan dezelfde kant als in juni, een paar huisjes dichterbij de duikschool. En als we onze tassen hebben leeggemaakt en onze vakantiekleding (bikini / jurkje & zwembroek / t-shirt) aan hebben is het lunchtijd! We krijgen dezelfde “personal waiter” als in juni, Muaz, die ons ook meteen herkend. Maar hij ziet ook wat er anders is dan een half jaar daarvoor: we hebben een all inclusive armbandje om (vorige keer waren wij de enige sukkels op het hele eiland die voor elk drankje moesten tekenen, en daar zijn we nu vanaf ).

Na een prima lunch dommelen we een uurtje weg op onze strandbedjes en hangmat (die hadden we bij het vorige huisje ook niet) en lopen we even de zee in. Rond 17 uur vallen er plotseling wat dikke druppels, maar deze tropische bui mag geen naam hebben en als de zon weer is doorgebroken gaan we ons maar eens inschrijven bij de duikschool. Ook daar zien ze dat we “repeaters” zijn, dus de papierwinkel kan relatief snel worden afgewikkeld. Dan is het tijd voor een biertje / wijntje bij de zonsondergang bij de Sunset Bar (waar anders) en daarna een lekkere douche. De man met de hamer komt na het reizen en beperkte slapen wel langs, dus even snel dineren en dan morgen duiken. Weliswaar eerst weer een Orientation Dive waarbij we weer een paar kunstjes moeten laten zien (masker af, automaat uit, surface marker bouy oplaten), maar dan zijn we in ieder geval weer onder water! En ach, zo houden we de tradities van de vorige keer gewoon vast: er verandert hier niets, of zoals de lokalen zeggen “same same”.