Juriaan & Marije

Donderdagochtend zijn we, hoewel het eindelijk een keer niet nodig is, toch weer vroeg wakker. We besluiten met 2 hotelgasten die die ochtend gaan duiken mee te rijden naar de duikschool en onze spullen op te halen. We pakken onze duiktassen in, zetten wat stempels van Geko Dive in onze logboeken, gaan terug naar het hotel om uitgebreid te gaan ontbijten.

Als we bij het ontbijt aankomen zien we dat bijna alle bedjes rond het zwembad al weer geclaimd zijn door er een handdoek op te leggen, terwijl bijna iedereen op dat moment niet op het bed ligt maar zit te ontbijten. Hoewel we het allebei een treurige toestand vinden besluiten we ook een handdoek neer te leggen en daarna te ontbijten. Wij weten al uit ervaring van de eerste dag dat een halve dag op een matrasje in het gras liggen ook geen pretje is….

Om 12 uur heeft Juriaan een Balinese massage. De Spa dacht dat we met z’n tweeen zouden komen, maar Marije is niet dol op massages, dus Juriaan mag de 2 massages achter elkaar doen. Na ruim anderhalf uur komt hij terug zonder pijn in zijn nek en rug: dus het heeft gewerkt.

We lunchen licht aan het zwembad want als we in het restarant gaan zitten dan laten we ons vast verleiden tot een zeer uitgebreide lunch, want alles hier is lekker, en we hebben ‘s avonds een Chef’s Dinner: 5 gangen.

Het Chef’s Dinner is inderdaad heerlijk! Er zijn 2 varianten: een Oosters menu en een Westers menu. We bestellen van beide 1 zodat we echt alles kunnen proeven. Alle 5 gangen zijn overheerlijk! We kijken steeds meer uit naar de kookles die we vrijdag gaan doen onder leiding van de chefkok.

Vrijdagochtend pakken we onze tassen in, gaan ontbijten en vertrekken dan met de chefkok, een Australisch stel en een Zwitserse naar de Organic Garden van het restaurant bij ons hotel, een paar kilometer landinwaarts. We krijgen, getooid in kaplaarzen en een Vietnamese hoed, een rondleiding door de tuin en ruiken aan alle gewassen en nemen van een aantal een hap. Daarna licht de chefkok de gewassen aan een grote tafel onder een afdakje verder toe en krijgen we een stapel typische Oost-Balinese recepten die we gaan maken.

We beginnen met het maken van het basis-kruidenmengsel de Bumbu. In een soort grote platte vijzel maken we van wat groentes maar vooral kruiden een pasta. De chefkok heeft in een paar minuten een mooie egale rood-bruine pasta. Bij ons, en vooral bij Marije duurt dat aanzienlijk langer… We maken sate, niet op een prikker maar op een stuk lemongrass, we maken 2 kippakketjes (de een wordt gestoomd, de ander gebarbequed), 2 groente-schotels (een koude en een warme) en een dessert (pannekoekjes met kokos en palm-siroop). Tot slot maken we elk onze eigen Nasi Goreng.

Met de Nasi Goreng en alle andere gerechten gaan we zitten in de Bale, een traditionele open uitruimte met een lage tafel met kussens eromheen. Daar smullen we van onze eigen kookkunsten, maar vooral van de heerlijke Balinese smaken en de verse ingredienten uit eigen tuin.

Rond een uur of 14 gaan we terug naar het hotel, zwemmen nog even, gaan douchen en dan naar de luchthaven. Onze gezamenlijke vakantie zit er al weer op! We vliegen samen naar Singapore. Juriaan vliegt dan ruim een uur later door naar Amsterdam en Marije neemt een taxi naar Sanne en Robert Jan.

Het was weer een heerlijke vakantie met prachtige duiken, lekkere hotels en resorts, een mooie golfbaan (met wisselend spel van onze kant), heerlijk eten en goed gezelschap. Voor Juriaan begint maandag het werk gewoon weer terwijl Marije nog 3 weken blijft in Indonesie en nog zo’n 40 duiken gaat maken.

Het eten in SeaSalt, het restaurant van Alila Manggis, is fantastisch. We lunchen met een lekkere salade met alleen maar verse ingredienten uit eigen tuin. En daarbij verse sap en smoothies in bijzondere maar zeer smakelijke variaties. Na de lunch willen we neerstrijken op een van de bedden bij het zwembad, helaas is het behoorlijk druk hier dus moeten we het doen met een matrasje in het gras.

Ook ‘s avonds is het eten om je vingers bij af te likken. Als appetizer serveren ze kroepoek met 4 smaken sambal, en die zijn zelfs voor Marije die niet goed tegen erg heet eten kan, zeer smakelijk. Daarna eten we tonijn en risotto, allemaal supervers! Het toetje is een huisgemaakte meringue met vers fruit. De porties zijn van een flink formaat, dus we vertrekken na een espressootje zeer voldaan naar onze hotelkamer.

Dinsdagochtend mogen we in verhouding uitslapen want we hoeven pas om 8.30 uur in ons busje naar de duikschool in Padang Bai, een dorpje 10 kilometer verderop. Padang Bai heeft een haventje van waaruit de ferry naar Lombok vertrekt en verder zit de strook langs het strand vol met duikscholen. We verzamelen onze spullen en gaan met duikschool Geko, 2 gidsen en nog 6 andere duikers op pad. Na 20 minuten varen zijn we bij een groepje rotsen net buiten de baai. Op de eerste plek die de gids had uitgekozen besluiten ze toch niet te gaan duiken. Er staat erg veel stroming en dat is zelfs aan het oppervlak goed te zien waar het water alle kanten op golft en draait. Aan de achterkant van een van de andere rotsen gaan we het water in. De bodem ligt op zo’n 30 meter en bestaat uit rotsen en koraal. Vlak na de afdaling zien we 2 prachtige grote cuttle-fish en later nog een white tip reef shark die zich schuil houdt onder een tafelkoraal totdat er aan alle kanten duikers met fotocamera’s voor hangrn. De haai maakt 1 beweging met zijn staart, schiet onder het koraal vandaan en is binnen enkele seconden uit zicht verdwenen. Verder bestaat het duiken hier  vooral uit sterke stroming (waar de gidsen tot onze verbazing en irritatie continue tegenin willen zwemmen) en hele sterke deining die tot op 10 meter diepte te voelen is.

We zijn rond 14 uur terug aan het zwembad in ons hotel en genieten van de schaduw van de hoge palmbomen in de tuin en liggen lekker wat te lezen. ‘s Avonds eten we weer heerlijk, deze keer typische Oost-Balinese gerechten zoals een chicken-noodle- soep en slow-cooked-pork. Zalig!

Het uitslapen is woensdag weer voorbij want we moeten al om 7.30 uur in het busje naar de duikschool.. We gaan vandaag naar Nusa Penida het eiland voor de kust waar de Mola Mola’s zich in deze tijd van het jaar op houden. Na ruim een uur varen gaan we eerst het water in op de locatie Manta-point die zijn naam eer aan doet! Al vanaf de boot zien we een manta en later onder water zweven er 3 vlak langs. Zo dichtbij zelfs dat het moeilijk is de grootste, met een wingspan van 4 of 5 meter, geheel op de foto te krijgen Het water aan deze kant van het eiland is overigens ijzigwekken koud: 21 graden. Dat klinkt minder koud dan het is als je er een half uur in ligt….

We varen naar de duiklocatie Crystal Bay, aan de zuidkant van Nusa Penida, DE plek voor Mola Mola’s. Net als we onder water zijn schiet de haak waarmee Marijes camera aan haar vest vast zit los en ze moet als een speer omlaag zwemmen om hem in te halen. Helaas is de snelheid van de afdaling zo groot dat de druk op haar oren te groot is geworden en ze niet meer kan klaren. Dus dat betekent terug naar de oppervlakte en wachten tot de oorpijn weg gaat. Juriaan gaat met de groep mee de diepte in op zoek naar de Mola Mola. Helaas zijn er vooral veel duikers onder water en is er geen Mola Mola te bekennen…. En we hadden er zo op gehoopt. Helaas, dus weer geen geluk in onze zoektocht naar grote beesten hoewel de manta’s van de eerste duik wel veel goed maken.

Na de lunch begint de druk op Marije haar oor al weer af te nemen en liggen we, zoals bijna gewoonlijk, heerlijk aan het zwembad.

We hebben voor de komende 2, en voor Juriaan alweer de laatste, dagen nog geen programma. We moeten in ieder geval nogl een keer op en neer naar de duilschool om onze uitrustingen die daar te drogen hangen op te halen. We hebben nog een gratis Balinese massage van 50 minuten in het pakketje bij ons hotel in het vooruitzicht en heel misschien lukt het om vrijdag, de ochtend voor ons vertrek naar Amsterdam respectievelijk Singapore, nog een kookles te volgen bij het restaurant van ons hotel. Of we doen gewoon anderhalve dag niets, we zien morgen wel.

De terugreis van Wakatobi naar Bali was uiteindelijk weer een vol dagprogramma. Onze bagage moest om 7 uur ‘s ochtends klaar staan op het balkon van ons hutje. Omdat het in de loop van de ochtend eb werd konden de loodzware tassen en koffers die een gemiddelde duiker mee de wereld oversleept niet meer vanaf de jetty op de boot worden geladen na 9 uur. Dus moest alles op tijd klaar staan. Dus we zaten we om 7 uur aan het ontbijt met onze maatjes Tienie, Esme, Markus en Erica. Om 8.30 uur moesten we afrekenen in the Long House, het gebouw aan het einde van de steiger met de duikschool, het winkeltje en de internet-pc. En toen we om 9 uur alle klusjes hadden gedaan begon het wachten. Na nog wat laatste foto’s te hebben genomen van het resort en ons gropeje mochten we om 10.30 uur op de boot stappen. Met een tussenstop bij The Pelgian, de live-aboard van Wakatobi, die voor de kust lag om nog 6 Russen op te halen die ook vertrokken voeren we naar het eiland Tomea waar de airstrip ligt. 58 treden omhoog van de jetty van het dorp en een ritje van 10 minuten in de meeste gammele busjes van Indonesie, en we waren bij de airstrip. Ook daar nog 1,5 uur wachten en toen konden we opstijgen in het propellorvliegtuig naar Timor.

Op Timor moesten we overstappen in een straalvliegtuig. Het straalvliegtuig kan niet landen op Wakatobi omdat de landingsbaan daarvoor tekort is. En het 2e propellorvliegtuig van Wakatobi was in onderhoud, dus werd er die dag heen en weer gevlogen tussen Tomea en Timor met het propellorvliegtuig en tussen Timor en Bali met het straalvliegtuig.

Op Bali stond er al weer iemand te wachten van ons volgende hotel met een bordje met onze namen. Dus snel afscheid genomen van Jesse, Dan, Pepe, Blase en Noel en vlug naar ons Golfhotel om te douchen en daarna meteen weer in de taxi naar Seminyak om met Tienie, Esme, Markus en Erica te eten bij KuDeTa (waar we na 5 bezoekjes in ruim een jaar bijna vaste gasten zijn). Het eten was heerlijk, de wijn goed en het gezelschap zeer onderhoudend. We zien hen vast nog een keer terug. Als het aan Tienie en Esme ligt gaan we volgend jaar in oktober met z’n zessen duiken in Papua….

Het was zaterdag al weer vroeg dag want we hadden om 7.30 uur een tee-time. De golf course was weer prachtig, ons spel zoals gewoonlijk zeer wisselvallig en de caddy’s zeer vriendelijk en behulpzaam. Na een lunch op het terras van de golf-baan heerlijk ‘s middags aan het zwembad gelegen: een middagdutje gedaan en lekker gelezen. ‘s Avonds een goed glas wijn en een hapje gegeten in een van de restaurants van het hotel en een beetje op tijd naar bed want zondag ging de wekker weer om 6 uur.

Ook zondag was onze tee-time om 7.30 uur dus zaten we om 6.30 uur aan het ontbijt… Het spel van Marije was zondag duidelijk wat beter dan de dag ervoor met maar liefst een Birdie en 4 Parren…. Bij Juriaan wilde het vooral met de driver en hout niet lukken, maar gelukkig koon hij zoals gewoonlijk aardig compenseren met zijn ijzer 7. Ook nu een middagprogramma met lunch, zwembad en een uurtje slapen op de bedden bij het zwembad. ‘s Avonds werd de Formule 1 race van Monza uitgezonden, dus heerlijk op de bank gehangen in onze Excutive Suite en Room Service besteld.

Maandag werden ee om 11 uur opgehaald door de chauffeur van ons volgende hotel: Alila Manggis, aan de oostkust. Hier blijven we 4 nachtjes en gaan we nog 2 dagen duiken in de hoop / verwachting de Mola Mola (de zonnevis, een ronde vis met een doorsnede tussen 2 en 5 meter) te zien. We zijn niet erg vaak erg gelukkig geweest in onze zoektocht naar grote beesten (vorig jaar in 4 maanden geen Whale Shark gezien terwijl we in precies het goede seizoen zaten, en ook afgelopen maart op Layang Layang hebben we 8 duiken moeten wachten op de Hammerhead Sharks) maar we hebben goede hoop. In het hotel vertelden ze ons vandaag dat ze de Mola Mola de afgelopen dagen een aantal keer tijdens de duiken rond Nusa Penida, een onbewoond eiland hier voor de kust) hebben gezien….

We laten het zeker weten via de weblog of we geluk hebben deze keer

Na een vlucht met weinig slaap kwamen we vrijdagochtend om 7.30 uur aan bij de familie Berg in Singapore. Robert-Jan stond net op het punt naar zijn werk te gaan en Juli moest naar school.

Na een verfrissende douche en een ontbijtje gingen we met Sanne en Olle boodschappen doen en koffie drinken in Holland Village. Na de Cold Storage leeg te hebben gekocht, waar Olle met zijn blonde haardos veel bekijks trekt, gingen we Juli van school halen.

Het slaaptekort en de hitte in Singapore hakken er stevig in, dus een middagdutje konden we wel gebruiken. ‘S Avonds heerlijk bijgekletst en wijntjes gedronken met Sanne en Robert Jan.

De zaterdag begint al weer vroeg als we gewekt worden door Juli en Olle om naar zwemles op de Hollandse Club te gaan. Na de zwemles moeten ze naar verjaardagsfeestje en wij gaan nog even de stad in. ‘S Middags lunchen we heerlijk van de hawkers op Adam Road en vermaken we ons met de kinderen in de tuin met
waterspelletjes waarvoor 10-tallen emmers water aangesleept moeten worden. Na een douche gaan we uit eten met Sanne, Robert Jan, Wim en Hester bij Broth op Duxton Hill. Een aanrader!

De volgende ochtend gaan we gewapend met schepjes en emmers naar Cafe del Mar op Sentosa. Heerlijk zwemmen in het zwembad en de zee en mensen (een uitermate hippe Australische groep goed gevormde en geblondeerde en getatoeerde danserd) kijken. Na een hamburger als lunch terug naar Oriole Crescent. ‘s Middags komen er vrienden van Robert Jan en Sanne een borrel drinken en ‘s avonds eten weer van de hawkers, deze keer van 6th Avenue, met andere Delftenaren die op bezoek zijn in Singapore omdat ze
overwegen hier een paar jaar te gaan wonen en informatie komen inwinnen over wonen in Singapore.

Maandagochtend is het alweer vroeg dag en rond 8 uur hebben we een taxi naar de luchthaven om naar Bali te vliegen. Het is nog even krap met inchecken en overbagage betalen maar we zijn net op tijd aan boord.

Op de luchthaven in Bali staat iemand van Wakatobi, waar we morgen naar toe gaan, klaar die snel onze visa regelt en binnen no time zitten we in een auto naar ons hotel voor 1 nacht: The Elysian.

We pakken snel onze tassen uit, gaan lunchen en duiken in ons prive zwembad en daarna heerlijk in een boek. Juriaan heeft in 3 dagen Harry Potter al bijna uit….

We drinken ‘s avonds een borrel bij Kudeta en gaan eten bij Hu’u, goede herinnerigen van vorg jaar komen snel weer boven. We fantaseren ook vast over Wakatobi waar we hooggespannen verwachtingen van hebben. Nu maar hopen dat die de komende 10 dagen uitkomen….