Met een uurtje vertraging landen we om 14 uur op Dubai. De rij bij de douane is indrukwekkend. Voetje voor voetje schuifelen we tergend langzaam naar voren. Heel even vrezen we dat we in een verkeerde rij staan. Diverse mensen voor ons worden na een korte inspectie van hun paspoort verwezen naar een andere balie en dus een andere rij….. Maar het geluk is om onduidelijke redenen met ons: wij krijgen onze stempels, moeten onze handbagage nogmaals door een scanner halen en zien onze tassen al op de band liggen. De taxichauffeur weet niet precies waar ons hotel is, maar het gebied met de golfbanen, Emirates Hills, kent hij wel dus we wagen het erop. Over de snelweg die noord-zuid door Dubai loopt rijden we een half uur richting Abu Dhabi (dus naar het zuiden), nemen de afslag en na een kilometer zien we eerst de golfbaan waarbons hotel aanligt op een bord staan en even verderop ook het hotel: The Address Montgomerie.
Het hotel is adembenemend mooi en kleinschalig met maar 21 kamers en onze suite heeft de omvang van een gemiddeld Amsterdams appartement. Werkelijk over the top luxe, maar wat heerlijk! We lunchen wat op het terras tussen de golfbaan en het zwembad en nemen dan een taxi naar Dubai Mall. Shoppen is een van de belangrijkste tijdverdrijven van de toeristen en de Emirati en we vergapen ons op Fashion Walk aan de dure merken maar vooral aan de mensen die met tassen vol de Gucci, Prada, Valentino, Hermes, Cartier en andere designer-stores uitkomen. Aan het begin van de avond krijgen we een sms dat ook W & L zijn geland en in de lange rij bij de douane staan. We nemen een taxi, waarvoor overigens ook een eindeloze rij staat bij Dubai Mall, naar het hotel waar zij zullen verblijven voor een borrel en een hapje eten. Het Meridien is gigantisch in omvang met meerdere zwembaden en maar liefst 18 restaurants. De meeste restaurants en bars in Dubai zitten sowieso in hotels om dat alleen de hotels een vergunning hebben om alcohol te schenken. En om 21 uur zitten we met z’n vieren aan een biertje en om 22.30 uur kunnen we aan tafel bij een Italiaan met hele goede recensies. En terecht wan het eten is heerlijk en de wijn goed!
Op vrijdagochtend, hier het begin van het weekend gaan we samen op pad naar Marina Walk, een boulevard tussen de torenflats aan de spiksplinternieuwe jachthaven die op een plek ligt waar nog geen 5 jaar geleden alleen woestijn was…. Met de spiegelreflex camera proberen we dit surrealistische beeld vast te leggen, nemen we een Iced Coffee op een terras met de slechtste bediening van Dubai en dan gaan we op zoek naar een taxi die ons naar de Public Beach bij het Hilton hotel kan brengen, want daar hebben we afgesproken met Juriaans clubgenoot H met zijn gezin. We zitten een uurtje met hen op het strand en gaan dan lekker (laat) lunchen op een terrasje aan de boulevard waar de Maserati’s, Ferrari’s en andere sportwagens stapvoets voorbij “flaneren”.
We zijn iets later klaar met de lunch dan we gedacht hadden dus we halen de zonsondergangs-borrel bij de 360, waar W & L zitten niet. Na een snelle douche en omkleden in kleding waarin we de restaurants en hotels in mogen (lees: lange broek voor de heren en geen slippers) gaan we naar Atlantis Hotel, op de punt van Palm Jumeirah, het enige van de 3 palmeilanden die daadwerkelijk af en bebouwd is. Het hotel is enorm! We hebben gereserveerd in het goed aangeschreven Libanese restaurant maar nemen eerst een wijntje in Bar Azura. Op weg van de bar naar de Libanees loen we tegen het acquarium in het hotel aan waar we achter een meters hoge glazen wand de vissen zien zwemmen die we enkele dagen daarvoor nog in het wild op de Malediven zagen.
De Libanees levert inderdaad heerlijk eten maar helaas zijn ze wat minder goed gesorteerd qua wijn en had de buikdanseres van ons ook niet perse gehoeven 
Met goed gevulde magen gaan we op zoek naar een taxi, wat rond borreltijd een behoorlijke uitdaging bleek, maar zo aan het einde van de avond is er gelukkig meer aanbod.
Op Oudjaarsdag gaat de wekker om 6.30 uur want we hebben om 7.30 uur een tee time op onze golfbaan. Het wordt even na 7 uur snel licht en de temperatuur stijgt al snel naar een zeer prettige 23 graden. De baan ligt er adembenemend mooi bij en onze mede-speler een Zuid-Afrikaanse expat die in een villa aan de golfbaan woont wijst ons tussen het spelen door aan welke delen van de skyline er nog niet waren toen hij hier ruim 7 jaar geleden kwam wonen. En dat geldt dus voor ongeveer de helft van de hoge gebouwen die wij vanuit ons hotel zien liggen. Rond 9.30 uur nemen we afscheid van onze medespeler, hij gaat de tweede 9 holes ook nog lopen (of eigenlijk rijden in de buggy die is uitgerust met een koelbox en een gps waar je steeds exact op ziet wat de afstand tot de green is), wij gaan ontbijten. Na een uurtje voegen W & L (die vandaag jarig is!) zich bij ons en na een uitgebreid ontbijt installeren we ons aan het zwembad van ons hotel. Lekker zwemmen, lezen, kletsen en genieten van de zon voelt als een echte vakantie en als een prima voorbereiding voor Oudjaarsavond.
In de tweede helft van de middag gaan we nog even met z’n vieren naar Dubai Mall en nemen een borrelhapje op het terras aan de voet van Burj Khalifa, de hoogste toren van Dubai (en van de wereld?) waar de mensen nu al naar toe komen om het vuurwerk van middernacht dat op en rond de toren wordt ontstoken te bekijken. Als we net na zonsondergang een taxi zoeken terug naar onze hotels om ons toilet voor oudjaarsavond te gaan maken blijkt dat een uitdaging! Nergens taxi’s, nergens een officiele taxi-queue, maar na wat woest zwaaien lukt het ons allemaal om na een half uur een taxi te bemachtigen.
Wij moeten ons snel omkleden, terwijl de gasten in gala-kleding ons hotel binnenstromen voor het Oud & Nieuw diner en feest in de tuin, want om 20 uur hebben we een taxi besteld om ons naar ons diner en feest in Wafi te brengen. We hebben afgesproken met W & L en een Canadese (die W kent uit haar tijd in Aberdeen), haar Britse man en een Singaporese die hier alledrie voor Shell werken. We hebben een tafel en een 4-gangen diner bij Medzo in Wafi en daarna een feest op het dakterras van Wafi. Het eten is prima, de wijn vloeit rijkelijk en de sfeer is bijzonder feestelijk, zeker als we allemaal onze happy new year hoeden en diadeems hebben opgezet en we even voor middernacht met nog een paar honderd anderen op het dakterras staan af te tellen tot het nieuwe jaar.
We dansen tot in de late uurtjes en als we echt moe en voldaan zijn sluiten we voor Wafi in de rij voor de taxi aan. En dan weten we weer dat we te lang zijn blijven hangen… Er rijden vrijwel geen taxi’s en de rij wordt alleen maar korter wanneer wensen het opgeven, hun geluk langs de weg gaan beproeven of hun hotel (of prive-chauffeur ) hebben gebeld om ze op te halen. Als wij ons hotel bellen zijn er geen hotel-drivers beschikbaar en horen we dat het op de weg sowieso een puinhoop is. Zo wordt het nog een veel langere avond dan we gedacht hadden…. Maar na anderhalf uur zijn wij eindelijk aan de beurt en is richting het zuiden de file ook opgelost (terwijl het de andere kant op nog altijd muurvast staat). Nog even een warm bad (want van anderhalf uur bij 15 graden in je zomerse feestjurkje staan wachten zijn we verkleumd geraakt) en dan heerlijk een gat in de eerste dag van 2012 slapen :-0
