Juriaan krijgt op donderdag aan het einde van de middag eerst een rondleiding door de keuken van het grote restaurant. Er zijn meerdere keukens voor verschillende activiteiten en voedingsmiddelen: voor de desserts & brood, voor vis & vlees, voor de voorbereidende werkzaamheden zoals het snijden en de keuken met de “kachels” waar het koken, braden, bakken en grillen plaats vindt. En dan wordt hij aan het werk gezet, want daar was het om begonnen, een middagje mee koken in het restaurant.
Het is Maledivische avond dus hij kan zijn hart ophalen met de curries die gemaakt moeten worden, de noodles, de samosa’s en kokos-koekjes (iets tussen roti en naan-brood in maar dan met kokos als hoofdbestanddeel). Jur kijkt zijn ogen uit maar ook de witte brigade in de keuken lijkt daar nog niet eerder een mee-kokende gast te hebben gehad en zelfs de rode brigade (bediening) is nieuwsgierig en werpt een blik op de kokende gast.
Even na 19.30 uur, als het restaurant open is en het diner op de buffetten staat (en de kookploeg doorgaat met de voorbereidingen voor het ontbijt door het deeg voor de croissants voor te gaan bereiden) komt Juriaan doorweekt van het zweet aan bij de Sunset Bar. Eerst een biertje om een beetje af te koelen van de keuken die wel 50 graden warm was en de dorst te lessen, dan omkleden en kijken hoe het buffet in ons restaurant (dat grotendeels hetzelfde menu kent) erbij staat. Ook de rode brigade in ons restaurant heeft gehoord van Juriaans kookactiviteiten en komen een voor een vragen hoe het was. En dan storten we ons zelf op de Maledivisiche heerlijkheden!
Op zaterdag gaat de wekker weer vroeg want we gaan weer op pad voor een 2 tank dive. Bij de current check door Silvia, de Spaanse gids van vandaag, is ze wat vertwijfeld: de stroming staat haaks op waar ze hem verwacht had (min of meer parallel aan het rif in plaats van of incoming of outgoing). We springen desondanks op de plek die ze eerder in de briefing had aangewezen op de kaart van het rif bekend onder de illustere naam van Lucky Hell. We moeten behoorlijk hard zwemmen om na een minuut of 5 eindelijk diep onder ons het rif te kunnen zien, en dat terwijl we al op bijna 30 meter diepte zitten. Volgens de briefing hoeven we nu alleen maar een “stukje” langs het rif te drijven en dan zijn we op de hoek waar de haaien, eagle rays, barracuda’s en het andere grote spul meestal zitten. Maar….. de stroming is inmiddels nog 90 graden verder gedraaid en we hebben een forse stroming tegen langs het rif. En dat op 30 meter betekent een aanslag op Juriaans luchtverbruik. Als we de hoek nog niet eens in zicht hebben is hij al door de halve tank heen en we besluiten de hoek te laten voor wat ie is en de wat hoger gelegen deel van het rif te gaan. En na 35 minuten zijn we weer boven, voor ons doen erg kort, maar tegen de stroming in zwemmen is niet Juriaans ding weten we maar weer eens.
De tweede duik heeft ook meer stroming dan we de vorige keer op ditzelfde rif hadden (Lucky Rock). De verklaring die we daarvoor krijgen is dat het bijna nieuwe maan is en dat de stroming dan op z’n sterkst is en dat door het jaar heen de stroming in januari altijd het heftigst is, en het is ook bijna januari. Maar we kunnen deze duik voor een groot deel lekker mee drijven met de stroming of in de luwte rustig fotograferen, en dan halen we het weer makkelijk om een uur onder te blijven op een tank.
Na de lunch is het tijd voor wat zwemmen, lezen en een middagdutje en dan komt om 17.30 uur Santa Claus aan op het eiland. Niet met een slee met rendieren maar (net als Sinterklaas 
) met de boot. Het strand en de steiger staan vol met gasten maar zeker net zoveel personeelsleden, dit is duidelijk een feestje voor iedereen. En een uurtje later is de kerst-cocktail-party bij het grote zwembad, niet met cocktails maar met gluhwein. En dat smaakt vreemd in dit klimaat 
. Er staat een beamer met de beste wensen voor kerst en het nieuwe jaar, maar die kan natuurlijk ook gebruikt worden voor het karaoke-kerst optreden van de staf. Zo’n 15 stafleden, overigens niet geselecteerd op vocale kwaliteiten, brengen Silent Night, Jingle Bells, Feliz Navidad en We wish you a merry christmas ten gehore, gesteund door het publiek die de karaoke-teksten mee kan lezen en steeds fanatieker mee zingt.
Dan drinken we nog een wijntje bij de Sunset Bar en gaan we aan ons Kerst-diner. We hebben een lekkere fles Chileense Chardonnay besteld en die blijkt uitstekend te passen bij het overdadige, en erg lekkere, buffet. Werkelijk zo’n beetje alles dat je kan bedenken staat er: kaviaar, sushi, beef wellington, diverse curries, Champagne-soep, risotto, salades, kaasplankjes en een gigantisch dessert-buffet met als echte eye-catcher de hoge profiterol-caramel toren . Na verschillende gangen langs het buffet kan je ons bijna naar buiten rollen, en daar nemen we dan nog een espresso!
En dan gaan we nog even bij feest in de andere bar kijken. Er draait een DJ en niet eens slecht…. Dansen op blote voeten in het zand op Kerstavond blijft toch een bijzondere ervaring En morgenochtend doen we het rustig aan, we zien wel hoe laat we wakker worden en hoe laat we onder water gaan. Het is per slot van rekening vakantie!
