Juriaan & Marije

De dagen lijken op elkaar hier, maar ze zijn zonder uitzondering allemaal heerlijk. Maandag, dinsdag en woensdag duiken we met een vaste groep met 1 Italiaan, 1 Spanjaard en een Brits-Filipijns stel dat in Maleisie woont. We zijn allemaal ervaren duikers en duiken allemaal met Nitrox dus de duiken zijn lekker lang en heel relaxed. We bezoeken de meest beroemde duikspots en genieten volop.

Het dagritme is wel behoorlijk strak met om 7.30 uur ontbijt, 8.45 uur de briefing en dan om 9 uur in de boot. De duiksites zijn tussen 2 en 10 minuten varen dus rond 9.15 uur liggen we gegarandeerd in het water. Rond 10.30 uur zijn we terug op het resort, drinken water (of als we het koud hebben koffie en thee) en dan hebben we om 10.50 uur de volgende briefing. En liggen we rond 11.15 uur weer op een andere plek in het water. Als we rond 12.30 uur terug komen kunnen we meteen aan tafel voor de lunch (die hier altijd bestaat uit een voorgerecht, een keuze uit 4 hoofdgerechten en een dessert). Rond 13.45 uur trekken we dan onze pakken weer aan en varen we even later weer uit voor de 3e duik. Sommige fanatici gaan dan om 15.45 uur nog een duik maken en af en toe maakt iemand daarna nog een nachtduik om 18 uur, maar die laatste 2 opties laten wij lekker voor wat ze zijn. 

Om een uur of 19 uur zit iedereen (lees: de 12 duikers, een enkele walk-in-guest en de duikstaf van een man of 15) aan de bar voor een biertje en wat stoere duikverhalen. Het diner bestaat ook uit een voorgerecht, keuze uit 4 hoofdgerechten en een dessert, en het smaakt ons na de inspanningen onderwater en het ontspannen boven water prima.

Op oudjaarsdag gaan we voor de 1e duik naar de Canyons, een van de meest fameuze duiken hier. We zijn daar al eerder in de week geweest maar toen was het zicht erg matig en stond er geen enkele stroming. Hoe anders is dat deze ochtend! De stroming jaagt ons, met z’n 4-en (want omdat er een 7e duiker in onze groep is gekomen duiken we in 2 deelgroepen, wel vanaf dezelfde boot) met onze gids Norm langs het rif. Als we bij de eerste van de 3 Canyons aankomen haalt onze andere groep ons in. Wij blijven hangen op de rand van de Canyon om naar de vissen te kijken die zich in de straffe stroming proberen te handhaven op 1 plaats. We hangen met 1 vinger (en Marije met haar rifhaak) aan een stukje dood koraal want we willen niets beschadigen. Als we loslaten worden we meteen naar de 2e Canyon geblazen en die biedt iets meer bescherming tegen de stroming dus daar kunnen we “zonder handen” een paar minuten blijven hangen. Als we bij de 3e Canyon aankomen moeten we ons weer vastgrijpen om niet de open zee opgeduwd te worden. We zien daar een wat verdwaasde duiker rondspartelen. Gids Norm schrijft op zijn leitje “Lost” en we glimlachen, met onze regulators in, naar elkaar: het zal je gebeuren dat je met deze stroming je groep kwijt raakt en wat verdwaasd op 30 meter diepte hangt. Als het tijd is om onze safety stop te gaan doen nemen we de duiker, een Japanner, mee. Hij heeft de grootste moeite om rustig te stijgen en op een gegeven moment zien we hem zelfs weer wat dieper zakken. De Brit uit ons groepje zwemt naar hem toe en helpt hem om zijn surface boei op te blazen. Hij lijkt nog altijd wat verward. Maar begint wonderlijk genoeg onderwater foto’s van ons te maken….. Als we aan de oppervlakte komen blijkt hij bij een duikschool een paar huizen verder dan de onze te duiken. De boot van die duikschool ligt een flink eind verderop en wij varen er langs om te vertellen dat wij hun verloren duiker hebben opgepikt en dat we hem in de baai zullen afleveren. De bootcrew van de andere duikschool lijkt hem niet eens gemist te hebben…..

Ook de tweede duik op Oudjaarsdag is een lange en we besluiten daarom om niet te haasten bij de lunch en om de duik van 16 uur te doen in plaats van die van 14 uur. Heerlijk relaxed lezen we nog een boekje op een zonnebedje bij het zwembad en daarna gaan we het water in voor onze laatste duik van 2009.

Aan de bar is voor het eten de sfeer al uitgelaten en feestelijk. Als wij rond 20 uur aan tafel gaan nodigen we een alleen reizende Duitser die in Engeland woont uit om aan te schuiven. Met een echt feest-buffet en de fles champagne is het een zeer gezellig oudjaars-diner. Rond 23 uur heeft iedereen zich weer verzameld bij de 50 bar en het vuurwerk in de baai en aan de overkant (16 mijl afstand) in de stad Batangas is al in volle gang. Wat we kunnen zien van Batangas doet bijna denken aan een oorlogsgebied: zoveel lichtflitsen zien we van deze grote afstand. Om middernacht tellen we af en dan barst het vuurwerk in de baai echt los. We kijken vanaf de trap naar het strand, want op het strand zelf kan je niet staan: het is vloed en het water staat bijna tot de onderste trede. Het vuurwerk duurt een half uurtje en dan gaat de muziek in de bar harder en besluiten wij over te gaan van bier (na de champagne en nog een flesje witte wijn bij het eten) op coacktails: dat blijkt de volgende ochtend een onverstandig besluit Tegen 2.30 uur verlaten we het feestje dat dan ook al wel op zijn einde loopt. Gelukkig hebben we gezegd dat we de duik van 9 uur in de ochtend aan ons voorbij laten gaan.

Juriaan staat rond 9.30 uur op en gaat ontbijten om de duik van 11 uur te kunnen maken. Marije is niet wakker te krijgen en gaat deze duik niet mee. Rond de lunch zijn we allemaal weer redelijk fit en om 14 uur maakt ook Marije haar Nieuwjaarsduik, die ondanks dat het hier op Nieuwjaarsdag bewolkt is, vast minder koud is dan de duik die ze enkele uren later in Scheveningen zullen maken

Na de duik slepen we onze duikspullen naar onze kamer om ze daar te laten drogen en in te pakken, want op zaterdag vertrekken we om 6.30 uur (!) voor onze transfer naar onze 2e duikstek: Dumaguete. Vele gidsen zijn ook al eens in Dumaguete geweest (daar zit ook een resort van dezelfde eigenaar) en zijn bijna een beetje jaloers: dus wij zijn benieuwd naar wat we daar zullen aantreffen!