Nadat we onze, wederom, loodzware duiktassen de trap af hadden gezeuld stapten we om 10 uur ’s ochtends in de auto op weg naar Düsseldorf, Dubai, Malé en eindbestemming Kuredu. In Nederland en Duitsland was het behoorlijk fris en vooral regenachtig en we verheugden ons dan ook enorm op zon, zee, strand en duiken op de Malediven. De rit naar Düsseldorf en de vlucht met Emirates naar Dubai verliepen keurig volgens plan en om 23 uur lokale tijd stonden we op de luchthaven van Dubai. De luchthaven van Dubai is precies wat je er van kan verwachten: een aaneenschakeling van designerwinkels en een groot winkelend publiek, zelfs rond middernacht. Onze vlucht naar Malé vertrom om 3.20 uur dus we hadden nog wel wat tijd te doden. En na een paar drukke weken en een aantal korte nachten (door werk, Koninginnenach en de tenniscompetitie) viel het rondhangen op een tijd dat je eigenlijk lekker je bed in wil niet mee. Gelukkig was er een prettige wijnbar waar we de tijd prima konden doden en een slaapmutsje konden nemen voor de volgende vlucht. Hoewel de vlucht van 4 uur naar Malé weer een tikje kort was om echt bij te slapen.
Een mooie gadget van Emirates is dat ze een camera voor in het vliegtuig en onder het vliegtuig hebben waarvan je gedurende de vlucht de beelden op je mini-tv kan volgen. En toen we rond 8 uur de daling inzetten konden we eerst de prachtig blauwe zee met hier en daar een eiland zien en vlak voor de landing hadden we zicht op de landingsbaan. Het eiland waarop de luchthaven ligt is letterlijk niet veel meer dan een asfaltstrook, net lang genoeg om grote Boeings op te laten landen en stijgen.
Op de luchthaven van Malé moesten we meteen inchecken bij ons watervliegtuig dat ons in 3 kwartier naar Kuredu zou vliegen. Met een busje werden we om de startbaan heen gereden naar de steiger waar de watervliegtuigen vertrekken. Rond 10 uur zaten we in ons watervliegtuig op weg naar Kuredu. Het uitzicht vanuit het watervliegtuig op de atollen en eilandjes in het azuurblauwe water was adembenemend. Aangekomen op Kuredu werden we naar onze Jacuzzi Beach Villa gebracht met een korte rondleiding langs de restaurants, bars, het watersportcentrum en de duikschool. Onze villa staat op hagelwit strand en heeft prachtig uitzicht over de Indische Oceaan en we hebben vanaf onze veranda ook zicht op de steiger waar de duikboten vertrekken, de watervliegtuigen af en aan komen en vanaf welke je kunt gaan duiken op het huisrif. En aan de achterkant van ons huisje is een open badkamer met een jacuzzi 
Omdat we bij aankomst al zagen dat vele gasten hier op het eiland flink verbrand waren zijn we maar begonnen met ons van top tot teen in te smeren met zonnebrand. Aan het zwembad hebben we onze eerste dorst gelest en ongegeneerd het publiek bekeken. En wat de meeste gasten gemeen hebben, naast hun verbrandingen, zijn tatoeages…. We vallen wel op hier met onze winters witte huidstint en zonder versieringen van inkt of staal in ons lijf. Na de lunch was de duikschool weer open en hebben we de papieren plichtplegingen gedaan. Je blijft op zo’n vakantie papieren invullen: immigratie-/visum papieren, papieren bij het inchecken in het resort en ook op de duikschool weer een hele papierwinkel. Na deze administratie dachten we een verkoelende duik in zee te nemen voor ons huisje. Maar verkoelend in zeewater van wel 32 graden natuurlijk nauwelijks te noemen. Na een middagdutje, Juriaan op een strandbed op het strand en Marije op het day-bed naast de jacuzzi, was de tweede duik wel wat verfrissender omdat de zon rond 18 uur wel echt wat lager staat. En na de zee was even lekker bubbelen in de jacuzzi een prima afsluiter van de eerste dag, die vooral in het teken van de reis stond.
In een resort als Kuredu lopen de meeste gasten met all inclusive bandjes om hun arm, dus ook daarmee vallen we op, wij hebben alleen ontbijt en diner vooraf geboekt. En die kunnen we dan ook alleen “gratis” eten in een aangewezen restaurant (bij elk soort huisje hoort een vast restaurant). Er zijn ook nog een paar a la carte restaurants op het eiland zoals een Italiaan, een Oosters restaurant en een sea food restaurant. Maar omdat we allebei toch wel flink moe zijn van de reis en het nog korter dan anders slapen gaan we in “ons” restaurant zitten en eten we van het buffet. Dat overigens prima is met soep, salades, verschillende ter plekke bereidde vlees- en visgerechten, rijst, brood, etc. En uiteraard een uitgebreid dessertbuffet waar Juriaan meteen alle chocoladetoetjes van heeft geprobeerd. Rond 22 uur lopen we terug naar ons huisje om lekker, in de airco want het koelt hier ’s avonds ook nauwelijks af, op ons bed neer te ploffen. We hebben na deze eerste dag nog 9 hele dagen in dit tropisch paradijsje, op slechts 22 uur reizen (;-)) van Den Haag, voor de boeg! En morgenochtend lekker duiken, we kijken er naar uit!
Voor alle nieuwerikken op het eiland is het verplicht eerst een “Orientation Dive” te maken. We sjokken om 9.30 uur met nog 8 anderen door het duikcentrum en krijgen de enorme lijst aan huishoudelijke mededelingen en huisregels toegelicht. En om 10.30 uur kunnen we dan eindelijk naar de zee. Met ons pak half aan (we zijn overigens in de minderheid in ons warme duikpak, de meesten duiken hier zonder pak of in een shorty) lopen we door de brandende zon naar de bushalte op de jetty waar de flessen klaar staan, die hoeven we gelukkig niet zelf mee te slepen. En met een grote stap vanaf de steiger liggen we dan eindelijk in het water. Het zeewater is ruim 30 graden, dus echt afkoelen van de warmte buiten en de wandeling door de zon doen we nauwelijks. Als onze 4 mededuikers ook in het water liggen dalen we af naar 4 meter waar we eerst de verplichte vaardigheden moeten laten zien: masker vol laten lopen en buddy-breathen. En als we die met goed gevolg hebben afgelegd zwemmen we over het randje van naar het huisrif. Er staat geen stroming hier aan de binnenkant van het atol en we zweven rustig door het water. Bij het wrak dat op 150 meter van de steiger ligt zwemt een grote Napoleon wrasse die volgens onze gids in het wrak woont. En op de bodem ligt een grote puffer ons aan te staren. Bij het wrak blijkt 1 stel halverwege hun lucht te zijn en zij gaan terug met de gids terwijl wij nog een eindje door zwemmen. Het huisrif is een relaxte duik en als we keurig na een uur terug zijn bij de boei bij de steiger (die we zoals gewoonlijk niet konden vinden dus waarvoor Marije eerst naar de oppervlakte moest om zich te oriënteren) is onze fles nauwelijks half leeg.
Hoewel de Malediven heel luxe klinkt, en het resort dat met vele restaurants, bars, zwembaden en een heerlijk huisje op het strand met jacuzzi dat ook wel is, moeten we onze eigen spullen terug sjouwen naar de duikschool en de boel zelf spoelen. Dat waren we al een tijdje niet meer gewend We lopen over het strand terug naar ons huisje, douchen snel en trekken droge kleding aan en dan moeten we al weer lunchen om niet te laat te zijn voor de middag-bootduik die we geboekt hebben. Om 14.30 uur zijn we terug op de duikschool en pakken we onze spullen (die hier niet in een plastic krat worden vervoerd zoals op veel andere plaatsen op de wereld maar in blauwe Ikea-tassen) en gaan we naar de boot. Onze duiksite voor de middag is 20 minuten varen en we krijgen een korte briefing van de duiksite en de boot (meer huisregels!). De duiksite is wederom zeer relaxed met weinig stroming maar wel veel vis. Ook nu zijn we de groep al snel kwijt (maar dat was toegestaan) en we zwemmen lekker in ons eigen tempo (dat door het fotograferen zeer laag ligt) langs de wand en de slope. Na een uur komen we boven vlakbij een ander stel dat ook niet van hard en veel zwemmen houdt en worden we opgepikt door de boot.
Nadat we wederom onze eigen spullen gespoeld en opgeruimd hebben duiken we nog even het zwembad in. Daar wordt het net wat rustiger omdat in de meeste bars rond 17.30 uur happy hour begint. We nemen na de duik (die ook nu niet erg verfrissend is omdat het zwembad water misschien nog wel warmer is dan de zee) een biertje en zitten lekker mensen te kijken die rond de bar naast het zwembad zitten. Een prima eerste duikdag, en morgen een ochtend op pad met de boot om 2 duiken te maken. Dan bedenken we daarna wel wat we in de middag gaan doen
