Hoewel er om ons bed een klamboe hangt zit Marije volledig onder de beten. We hebben hier nog nauwelijks muggen gezien dus de beten moeten van andere beesten komen. Als we ’s ochtends om 7.30 uur op onze veranda een espresso zitten te drinken (in de kamer staat een Nespresso-apparaat waarvoor we cupjes hebben gekocht in het winkeltje van het resort) landt er een piepklein zwart vliegje op Juriaans arm, hij voelt een klein prikje en binnen een paar seconden ontstaat een bult: dit zijn dus de boosdoeners! Ze zijn zo klein dat ze met gemak door de klamboe heen kunnen dus hier lijkt geen voorkomen aan…. Vanavond maar proberen of deze beestjes af te schrikken zijn met Deet….
Het vaste dagprogramma begint wederom om 8 uur bij het ontbijt, om 8.30 uur op de duikschool en stipt om 9 uur varen we uit. Op de eerste duiksite staat redelijk wat stroming maar dat trekt dan ook grote scholen vis aan en het zicht is adembenemend goed. We hebben bijna het gevoel dat we in een aquarium liggen. We zijn vandaag maar met 6 duikers dus niemand zwemt elkaar in de weg als we zeker een half uur voor een wand hangen waar de scholen vis zich verzamelen. De tweede helft van de duik voert ons met de stroming mee langs het rif. We vinden het wederom weer de moeite waard om hier iedere dag vroeger voor op te staan dan we normaal thuis doen
Met kokosnoot, bananencake, koffie en thee (ook dit is iedere dag hetzelfde) varen we naar de tweede duikplek. Een Britse dame die morgen weg gaat heeft gevraagd of we naar Caves kunnen, de plek achter ons eiland waar veel schilpadden wonen. Het zicht is beter dan 2 dagen geleden en er zijn overal schildpadden. Schildpadden moeten ongeveer ieder half uur lucht halen aan de oppervlakte en het is dan ook een komen en gaan van schildpadden die uit hun beschutte plekje in de wand tevoorschijn komen, naar de oppervlakte zwemmen, een hap lucht nemen en dan weer afdalen. We hebben ogen in ons achterhoofd nodig om ze van alle kanten tegelijk te zien komen en gaan. We hebben vandaag geleerd van onze gids dat schildpadden vaak vergezeld worden van een of meerdere bat fish (zij eten de uitwerpselen van de schildpad) en zien inderdaad dat vrijwel elke loszwemmende schildpad op de voet (of de vin
) gevolgd wordt door een bat fish. Helemaal geweldig! Als er ook nog een grote rog onder ons doorzwemt en we bij de wand nog vele andere vissen en klein spul zoals kreeftjes en garnalen zien, begrijpen waarom de Britse deze duiksite heeft aangevraagd voor haar laatste duik!
We zijn vandaag vroeg terug omdat de duiksites relatief dicht bij ons eiland waren en we kunnen dan ook rustig omkleden en lunch. Na de lunch ploffen we allebei neer op een strandbed in de schaduw van een palmboom op het hagelwitte poederzachte strand voor ons hutje. Wat een luxe, en wat heerlijk relaxen is dit. We worden van het geluid van de zee, het geruis van de palmbomen en de warmte wel wat slomer dan normaal en we besluiten dan ook deze dag geen derde duik te maken, het is per slot van rekening wel vakantie
Vrijdagavond eten we in het restaurant Far East dat zoals de naam al doet vermoeden Aziatisch eten op de kaart heeft staan. Met een goede fles witte wijn testen we alle Maledivische gerechten op de kaart zoals de Maledivische Tonijntartaar, Maledivische vissoep en de Maledivische viscurry. Deze laatste is behoorlijk spicy en we hebben naast de fles wijn ook een grote fles water nodig om de brand te blussen
Zaterdagochtend varen we na een snel ontbijt weer uit voor 2 duiken. Het is niet zulk goed weer (maar in vergelijking met de berichten die we uit Nederland krijgen over het weer met regen en kou valt het uiteraard wel mee), er is veel bewolking en aan de andere kant van het Atol hangt een fikse onweersbui. De golven zijn ook flink hoger dan normaal en de 40 minuten varen is deze ochtend dan ook flink stuiteren (lang leve de anti-zee-ziekte bandjes!). Onder water is het licht iets minder mooi dan bij volle zon maar verder hebben we geen enkele last van het weer. Het rif is prachtig met honderden anemonen en clown fish die daar in leven. En het water is nog altijd onvoorstelbaar warm, zo’n 31 graden. Juriaans nieuwe 5 mm pak is echt te warm, maar gelukkig heeft dit pak een rits aan de voorkant dus Juriaan zwemt met een open rits. Hij lijkt wel een Italiaan met een open overhemd….. Om ons heen duiken nog 2 Nederlanders, 4 Britten en 4 Russen. De Russen zijn minder prettig gezelschap onder water: ze schoppen vaak tegen het koraal maken woeste bewegingen en jagen de vissen (en enkele mededuikers) continue de stuipen op het lijf.
Na de duik stuiteren we naar de andere kant van het Atol en onze gids Andy tekent op het krijtbord waarop voor de duik de tekening van de duiksite wordt gemaakt voor de briefing nog wat “tips” voor de Russen over hoe ze zouden moeten duiken. We gaan na een uurtje op de boot het water weer in en wij gaan zo langzaam in vergelijking met de rest dat vrijwel iedereen binnen een paar minuten uit het zicht is verdwenen: heerlijk rustig zo met z’n tweeën onder water
Als we terugkomen douchen en lunchen we en trekken daarna onze uitrusting weer aan om samen een duik op het huisrif te maken. De zon is doorgebroken en de lichtinval onder water is zo aan het einde van middag prachtig. Op het wrak komen we de vaste bewoners weer tegen: een puffer fish, de Napoleon Wrasse, de Bumphead Parrotfish, de Bat Fish en nog vele anderen. Het is een heerlijke en lange duik!
Als we onze spullen gespoeld en opgehangen hebben duiken we het zwembad in en drinken een biertje. Net nadat we gedoucht zijn valt de stroom uit op het hele eiland. Het is verrassend hoe pikkedonker het dan ineens is (waar anders ’s avonds overal lampjes zijn). Onze creatieve buren gebruiken hun telefoons om een beetje licht te hebben terwijl onze veranda verlicht wordt door het laptop scherm. Wij gaan ook maar eens op zoek naar onze telefoons en dan kijken of ze in de bars en restaurants kaarsen hebben gevonden
De stroomstoring duurde een half uurtje maar terwijl we naar het restaurant liepen, met de verlichting van onze telefoon bij wijze van zaklamp, was er weer stroom. Wederom prima gegeten, vanavond in Franco’s, het Italiaanse a la carte restaurant. Op de achtergrond hoorde we de zeer matige cover band spelen, geen reden om te gaan kijken. Dus heerlijk onze fles Chardonnay opgedronken en daarna slapen want morgen gaat ruim voor 7 uur de wekker weer
Maar dan worden we wel wakker op een idillysch strand met dit uitzicht …..













