Na een vlucht van een uurtje en een auto-rit van nog eens een uur zijn we rond 19 uur in het Palm Garden Resort in Khao Lak, de thuisbasis van Sea Bees diving waarmee we op een liveaboard gaan. We checken in in ons hutje en brengen onze duikuitrusting naar de duikschool waar de kratten met spullen voor de boot worden klaar gezet. Vervolgens maken we ook een tasje met spullen die we mee willen nemen de komende 3 dagen, de rest laten we achter bij het resort. We eten daarna nog een hapje en duiken dan lekker ons bed in.
Om 7 uur staan we klaar voor vertrek. Er moet nog een hoop heen en weer gelopen en gepraat worden maar om 8 uur hebben we onze bagage die we niet mee willen nemen weggezet in de duikschool en stappen we in het busje dat ons naar de pier brengt, een kwartiertje ten zuiden van Khao Lak. Op de boot ontdekken we al snel dat we de enige niet-Duitsers van het 10-koppige gezelschap zijn en dat Marije ook nog eens de enige vrouw is. We krijgen hut 6 toebedeeld en kijken een beetje beteuterd als blijkt dat de boot alleen stapelbedden heeft in piepkleine hutten waar je letterlijk je kont niet in kan keren als de schuifdeur dicht is.
Als we de haven uitvaren voert de bemanning een ritueel uit om de geesten gunstig te stemmen en wordt er vuurwerk afgestoken op de voorplecht. Bovendeks krijgen we een uitgebreid ontbijt en een briefing over de boot en de route van de trip. Rond 12 uur zijn we aangekomen bij onze eerste duikplaats, Koh Bon. Normaal gesproken duiken ze hier pas op de terugweg van de 3-daagse reis, maar ze hebben gehoord dat er Manta’s zijn, dus de route wordt een beetje veranderd. En er zijn Manta’s! Een prima eerste duik, hoewel we nu wel meteen verwend zijn. Wij duiken met onze Britse gids Cheryl en 2 Duitsers (kan ook niet anders, er zijn geen andere nationaliteiten aan boord dan Duitsers;-)). Na de eerste duik besluiten we unaniem dat we op deze plaats ook de tweede duik doen maar eerst krijgen we een uitgebreide lunch. Zoals nu al blijkt bestaat het leven op een liveaboard uit duiken, eten en slapen (dive, doze and dine stond op de website van Sea Bees). Ook tijdens de 2e duik zijn er Manta’s, eentje komt zo dichtbij dat ze bijna met het puntje van haar vleugel het hoofd van Cheryl raakt 
Als we weer aan boord komen gaan meteen de motoren aan en zetten we koers naar Koh Tachai waar we een nachtduik gaan maken. Juriaan is over het algemeen niet dol op nachtduiken maar deze is prima: de zee is rustig en we hebben de duiksite voor onszelf. Na de nachtduik nemen een snelle (koude) douche op het achterdek en staat het diner al weer klaar. Iedereen is doodmoe van de lange dag en het excitement van de Manta’s en rond 22 uur vertrekt iedereen naar zijn hut.
De volgende ochtend worden we om 6.30 uur gewekt en zitten we om 7 uur al klaar voor de briefing. We zijn ’s nachts voor anker gegaan voor Koh Tachai en daar maken we dan ook de eerste duik van de ochtend. Om 7.30 uur zijn we echt wakker, want dan liggen we al in het water. Deze keer geen Manta’s maar wel 6 Leopard Sharks. Eerst 2 stuks die een paar meter uit elkaar liggen op de bodem en later nog 4 die duidelijk aan het spelen zijn: ze spelen een soort tikkertje en bijten elkaar in de staart
Terwijl het ontbijt wordt geserveerd zijn we al op weg naar Richelieu Rock, een rots die bij laag water net boven het water uitsteekt en door Jacques Cousteau himself is ontdekt. Als wij rond 11 uur aankomen bij Richelieu Rock is het hoog water, dus aan de oppervlakte zie je niets, behalve dan de andere 6 liveaboard boten, we zijn verbaasd dat het hier zo druk is midden op zee. We gaan het water in en de duiksite is inderdaad adembenemend mooi. Een aantal rotspunten onder de wateroppervlakte waar veel leven om heen is. Tijdens deze eerste duik helaas ook relatief veel duikers, maar we hebben hier nog 2 duiken te gaan….. Na de duik eerst weer eten (lunch) en een uurtje slapen op de bankjes op het dek en dan weer het water in. Inmiddels zijn er nog maar 3 boten buiten die van ons, maar de andere boten hebben een ander schema, dus onder water hebben we de rotspartij voor onszelf. We hebben na de eerste duik op Richelieu Rock besloten om niet alleen een tweede maar ook een derde duik hier te maken. De derde duik is een sunset dive, we gaan 3 kwartier voor zonsondergang het water in zodat we precies met zonsondergang boven komen. De derde duik is werkelijk prachtig: de vissen en beesten die overdag leven hebben zich massaal verzameld om de nacht in de beschutting van de rotsen door te brengen en de nachtbeesten komen hun schuilplaatsen al uit. Het is bijna als zwemmen in vissoep. Overal zijn vissen, garnalen, octopussen en het koraal en de feather stars staan al helemaal open om zich in de nacht te voeden.
Na het duiken douchen we ons weer met koud water (een resort met warm water is zo gek nog niet ) en varen we terug naar Koh Tachai waar we de nacht zullen doorbrengen. Als wij boven komen na het duiken zitten de Duitsers die geen zin hadden in een sunset dive allemaal naar een dvd van de Blues Brothers te kijken, een wonderlijke gewaarwording zo midden op zee. Als we bij Koh Tachai voor anker gaan wordt het diner geserveerd. We praten nog wat na met Cheryl en haar vriend Nederlandse vriend/man Gov (Govert), een van de andere gidsen en drinken een biertje. 4 duiken op een dag is voor ons zelfs een record, dus om 22 uur gaat het lampje wel uit en kruipen we ons stapelbedje weer in.
Ook op de derde dag worden we om 6.30 uur gewekt en liggen we om 7.30 uur in het water bij Koh Tachai. Tijdens het ontbijt varen we naar Koh Bon, waar we ook onze eerste duik van deze trip hebben gemaakt, maar als we aankomen schatten we de kans op Manta’s klein in: er liggen een paar liveaboards maar ook een flink aantal dagboten, want dit is minder dan 2 uur varen vanaf Khao Lak. Onder water blijkt het inderdaad erg druk, overal grote groepen Japanners (of Koreanen, of Chinezen of Singaporezen, maar wij noemen ze voor het gemak maar allemaal Japanners) en fluoriscerende duikpakken met enorm camera’s die zich van de kwetsbaarheid van het onderwater leven weinig aantrekken en continue in het koraal grijpen. Als we bij de hoek van het koraal aankomen blijkt de stroming aan de andere kant van het eiland enorm, we komen er niet tegenin om de hoek om te gaan, dus we keren om en maken onze duik af aan de kant waar we begonnen waren. Ook aan de oppervlakte moeten we een kwartiertje wachten tot er voldoende ruimte is voor onze boot om ons op te pikken tussen alle andere boten die duikers droppen op ophalen.
Onze laatste duik van de liveaboard is op een wrak, een half uur varen van Khao Lak. Op het wrak is het wonderlijk rustig, geen andere boten dus we hebben met z’n tienen (plus onze 3 gidsen) het wrak voor onszelf. Qua constructie is het wrak flink vergaan sinds het zonk in 1984 (overigens geen spannend verhaal: geen rif in de wijde omtrek waar het opgevaren kan zijn en ook geen aanvaring met een ander schip, dus waarschijnlijk verzekeringsfraude), er verschillende monsoon-seizoenen overheen zijn getrokken en het ook door de tsunami in 2004 nog eens flink is opgeschud. Maar des te meer leven op het wrak: het wrak is een kraamkamer voor dit deel van de zee geworden en van alle denkbare soorten onderwaterleven vind je hier baby-varianten. Zoals een enorms school baby-barracuda’s, piepkleine lionfish, kleine octopussen, etc. Een waar paradijs voor ons met onze camera’s en macro-lens! We duiken deze dagen ook nog eens met Nitrox (perslucht met extra zuurstof en dus een lager stikstof-gehalte) waardoor we langer dan wie dan ook op het wrak op 20 meter kunnen blijven, de andere duikers moeten na een half uurtje naar boven om geen decompressie-ziekte op te lopen, wij maken de maximale tijd die we op deze boot mogen duiken van een uur vol!
Als we rond 17 uur terug in de haven van Tap Lamu zijn is het een komen en gaan van dagboten en liveaboards. Wij laden onze spullen uit en stappen in een lokale taxi terug naar het Palm Garden Resort in Khao Lak. De taxi is letterlijk een rijdend blik en behalve het onderstel is dan ook alles van blik en rammelt en schudt het open busje stevig onder het gewicht van 8 Duitsers en ons. In het resort horen we dat de dagboot waar we de komende dagen nog mee gaan duiken morgen weer naar het wrak gaat voor 2 duiken (jippie!) en de dag erna naar de Similan Islands, ook die stonden nog op onze wensenlijst. Dat zijn goede vooruitzichten!
Maar eerst na 3 dagen weer eens lekker lang onder een warme douche, vanavond eten met vaste grond onder onze voeten, en even geen Duits spreken…. Heerlijk
