Het gaat nu echt beginnen! Maandag 15 september is het eindelijk zo ver, we krijgen de sleutel. De dag, begint met nog een paar uurtjes thuis aan het werk en een telefoontje van onze makelaar die een bod heeft ontvangen op ons huidige huis. Als we er in de komende weken uitkomen met de prijs en de ontbindende voorwaarden dan vallen de puzzelstukjes wel erg prachtig op hun plaats!
Maar om 13 uur worden verwacht voor de laatste inspectie voor de overdracht. Het huis is echt leeg en we lopen er een laatste keer doorheen voordat het echt van ons is. We nemen de meterstanden op en we halen eindelijk de “Te Koop” borden weg. Onze aankoop- (of eigenlijk de onderhandel-) makelaar is attent en zeer commercieel en plakt nog een paar “Verkocht” borden op de ramen. Wij vinden het allemaal best, de vragen van vrienden en bekenden die regelmatig op het Prins Hendrikplein komen hoeven zich nu niet meer af te vragen of de koop misschien niet door is gegaan 
En de commerciele inslag van de makelaar vinden we met het oog op de verkoop van huidige huis uiteraard een goede instelling
We vertrekken van de PH5 naar de notaris (van de goedkoopstenotaris.nl) in Voorburg. En om iets over 14 uur zitten we met de verkopende partij (en zijn makelaar, die een kwartiertje te laat binnen waait) aan tafel. Nadat de notaris de verplichte onderdelen van de akte heeft voorgelezen tekenen we. De PH5 is van ons! We nemen afscheid van de verkoper en moeten dan de hypotheekakte nog even tekenen. En na een klein half uurtje staan we met de eigendomsakte en de sleutel in de hand buiten! De metamorfose kan wat ons betreft niet snel genoeg starten.
Maar we moeten prioriteiten stellen….. Eerst even parkeervergunningen regelen voor het Zeeheldenkwartier, dus met de eigendomsakte in de hand gaan we naar Parkeerbeheer. Een weer een half uurtje later plakken we de parkeervergunning achter de voorruit.
We laden wat klapstoelen in, zodat de mannen die aan de slag gaan ook af en toe even kunnen zitten, en rijden naar de PH5. We sjouwen de stoelen naar de ruimte die straks de woonkamer zal worden. Daar leggen we de kleurpotloden, stiften en krijtjes die we voor de kinderen die misschien zondag meekomen naar de borrel die we geven in ons nieuwe kasteel (of zoals de notaris het noemde het “herenhuis”, of zoals de gemeente het noemt het “rijtjeshuis”).
Om 17 uur komt Rob, onze aannemer langs. We lopen met hem nog een keer door het hele huis en bespreken de nieuwe ideetjes die we nu al weer hebben, terwijl we nog niet eens begonnen zijn We hebben bij de verschillende buren in ons rijtje al weer nieuwe ideeen opgedaan die we nu meteen met Rob kunnen delen. Rob gaat ook even met Juriaan mee naar de buren op nummer 7 om naar hun en-suite separatie te kijken, want zo willen wij hem ook hebben.
Als we rond 18.30 uur thuis komen willen we even op de bank ploffen voor we de kleine koelkast naar de PH5 gaan verslepen, en dan belt Olav. Hij staat voor de PH5 en ziet dat we de deur op het balkon op de eerste etage op hebben laten staan en denkt dat we op de PH5 zijn. Hij wil het graag even zien. We spoeden ons in ons oude huis naar zolder en slepen de koelkast naar beneden, laden hem in de A3 en racen weer naar de PH5. We zetten de koelkast in de gang en laten Olav het huis zien terwijl honderduit vertellen over hoe straks gaat worden.
We besluiten bij de kroeg een paar huizen verder een biertje te drinken op het terras. En net als we onze eerste slok hebben genomen roept een andere buurtbewoner onze hulp in: de accu van zijn auto is leeg of wij hem even aan kunnen duwen. We duwen de auto bijna een rondje rond het plein, maar de accu geeft geen sjoege. Als we de A3 er naast zetten de startkabels aansluiten doet hij het na een paar minuten. We hebben meteen een goede daad in de buurt verricht en incaseren, dorstig van het duwen, het plezier het dank-je-wel-biertje van de eigenaar van de auto.
Om 21 uur zijn we thuis, in ons oude huis dan wel te verstaan, en zakken tevreden neer op de bank. We hebben het huis en woensdag beginnen de mannen aan het slopen.
We zijn nieuwsgierig naar wat er op de eerste dag gebeurd is en zijn verrast dat er een stampvolle container voor de deur staat. De tussenwand op de begane grond is, volgens de nieuwe maten die we maandag met Rob hebben besproken, gesloopt. Nu hebben we voor het eerst echt een idee hoe de ruimte van de woonkeuken er uit gaat zien, en het is helemaal zo als we in ons hoofd hadden. Op de begane grond is de lambrizering weg, de vloerbedekking eruit, het berghok gesloopt en ook op de eerste etage is de vloerbedekking weg en is gestart met de sloop van de tussenwanden en het verlaagde plafond. Dit tempo geeft ons hele goede hoop!
