Zondagochtend worden we weer om 8 uur verwacht voor vertrek. We gaan 2 duiken maken op het nabij gelegen eiland Kakaban. Dit eiland is min of meer driehoekig van vorm en in het midden van de driehoek is een brak meer met heel veel kwallen, ofwel Jelly Fish Lake. We zijn hier 5 jaar geleden ook geweest en herinneren ons de stevige stroming tijdens de duiken aan de buitenzijde van Kakaban en het bizarre gezicht van duizenden kwallen in het meer.
Tijdens de eerste duik dalen we snel of naar 30 meter en haken onszelf, met een rifhaak, vast aan een rots met uitzicht op het diepe water. Al snel komt er een grote Grey Reef Shark voor ons hangen tegen de stroming in. Met ogenschijnlijk gemak blijft het flinke beest hier minutenlang hangen terwijl wij als vlaggen in de storm aan een lijntje en een haak aan de rotsen zijn vastgeklonken om maar niet met een noodvaart voorbij te schieten. Als we de grenzen van decompressie bereiken vechten we ons schuin tegen de stroming in een we omhoog langs de slope. Halverwege stuiten we nog op een Leopard Shark van een meter of 2 die kalm op een stuk zand ligt. Het beest ligt er uitermate fotogeniek bij en het Duitse stel en Juriaan zoeken een goed plekje om plaatjes te schieten. Op een meter of 15 diepte kunnen we de bocht van het eiland om en daar is de stroming vrijwel weg. En we eindigen onze duik dus rustig langs een wand, terwijl we in de diepte nogmaals een Leopard Shark zien langs zwemmen.
Als we boven komen is het wederom gaan regenen, en ook niet een beetje. We horen het onweer in de verte en het hoost! We besluiten onze duikpakken aan te houden want samen met onze gids Rivi en het Duitse stel gaan we ons oppervlakte-interval besteden aan snorkelen in Jelly Fish Lake. Omdat het laag water is moeten we eerst een flink eind zwemmen naar de kust en als het te ondiep wordt verder lopen naar de steiger die speciaal voor bezoekers aan Jelly fish Lake is gebouwd. We klimmen de eindeloos trapjes op naar het hoogste punt van Kakaban en gaan vervolgens met de trappen aan de andere kant van de heuvel weer naar beneden. Als we bijna bij het meer zijn hangt het onweer recht boven ons, en dat lijkt ons niet het meest slimme moment om het water in te gaan. Gelukkig is er een afdakje waar we een kwartiertje onder kunnen schuilen, uit de slagregen, om te wachten tot het onweer een beetje overgetrokken is. Onze gids lijkt er angstig voor het onweer en schuilt op zijn hurken onder het afdakje met zijn vingers in zijn oren en zijn vinnen boven zijn hoofd uitgestoken als bliksemafleiders. Na een kwartier is het wewliswaar verre van droog maar er zitten nu in ieder geval weer een paar tellen tussen de flits en de knall, dus we gaan het water in. We snorkelen tussen de duizenden kwallen en maken foto’s. Helaas is het zicht, dat sowieso niet zo heel erg goed is in dit van de zee afgesloten brakke meer, door de regen nog minder. Maar zelfs in de 4 meter die je onder water kan kijken zie je tientallen kwallen tegelijk.
Ook als we terug gaan naar de zee, wederom via de inmiddels spekgladde, trappen, regent het nog altijd. Als we terug zijn op de boot zien de bootmannen en de 2 Zwitserse Italianen er zo niet nnog verkleumder uitt dan wij. We maken ons klaar voor de 2e duik en we gaan op dezelfde plek het water in. De stroming is ten opzichte van eerder die ochtend nog iets verder aangetrokken en we dalen dan ook snel af naar een plek op een meter of 30 diepte waar we de rifhaken weer aan een rots vast kunnen haken om in de stroming naar alle voorbijtrekkende vissen te kijken. Het blijft in een indrukwekkend gezicht om te zien met hoeveel gemak ze tegen de stroming in zwemmen. Ook nu komen we op weg naar boven en de wand om de bocht weer een Leopard Shark tegen en Barracuda’s en schildpadden. Als we na een klein uur boven komen van de tweede duik is het in ieder geval droog en lijkt de zon een poging te doen om door het wolkendek heen te prikken. Nog niet met al te veel succes, maar het is in ieder geval een stuk lichter dan eerder die ochtend.
Rond 12.30 uur zitten we aan de lunch met het Duitse stel en constateert Marije dat de tweede duik van die ochtend haar 400e duik was! Als we na de lunch even lekker op de veranda van onze water bungalow gaan liggen steekt de wind weer op en begint het weer zachtjes te regenen. De regentijd hoort eigenlijk pas volgende maand te beginnen, maar hier lijkt die af en toe al in volle hevigheid te zijn gestart. Na ee paar minuten is het gestopt met zachtjes regenen, het giet! Juriaan ligt op bed en slaapt en krijgt weinig mee van de stortbui terwijl Marije alle droge spullen die buiten hingen probeert veilig te stellen.
Tegen de tijd dat we ons voor de derde duik klaar maken is het redelijk opgeklaard en een stuk lichter, maar nog altijd is het het niet volledig droog. Op zich maakt dat natuurlijk ook niet uit want nat worden we toch wel van het duiken, maar het is prettig als het lekker licht is boven water want dan zie je onder water ook meer. We dalen voor de derde keer deze week af naar 30 meter op Mid Reef in de hoop op Tresher Sharks, helaas ook deze keer niet…. Wel de andere groep, die gisteravond is aangekomen, en nog al prominent aanwezig is onder water door enorm met alle mogelijke ledematen te bewegen en te zwaaien. Over een van de duikers maken we onder water grappen (het is overigens opvallend hoeveel je elkaar kan vertellen of duidelijk kan maken onder water met alleen handgebaren en gezichtsuitdrukkingen), hij looopt min of meer door het water en heeft het daardoor knap lastig tegen de stroming in.
Na de derde, en voor ons altijd laatste, duik van de dag halen we wat koude drankjes bij de bar die we heerlijk bij een ondergaande zon op onze veranda verorberen. Na een douche, wel warm water maar helaas zo weinig waterdruk dat het uitspoelen van shampoo gemiddeld een kwartier duurt, trekken we nog een biertje open en kijken we uit over de zee die langzaam gehuld gaat in het avonddonker. Straks lekker eten (want lekker is het hier zeker), vast weer 2 soorten vis, 2 soorten groente, salade, rijst en friet. En na het hoofdgerecht krijgen we altijd een bordje fruit geserveerd: verse ananas, mango of (water) meloen. En tot slot is er dan het toetje, waar Juriaan altijd erg naar uit kijkt. Zeker na de heerlijke tiramisu van 2 dagen geleden 
