‘s Ochtends vroeg, nog voor 7 uur, prepareren we onze camera’s en vertrekken dan vanaf ons Beach Chalet naar het restaurant. Ons huisje ligt op het strand en we lopen langs het water en de andere huisjes naar de steiger die toch zeker 200 meter de zee in steekt. Aan het einde van de steiger zijn het restaurant en de duikschool.
We gaan rustig ontbijten en na het ontbijt begint het te waaien en trekt de lucht helemaal dicht. We kunnen zien dat het een eind verder op zee al regent, maar we hopen dat het langs trekt. We krijgen met Ruth en Andreas (een Duits stel) en een van de 2 Italianen de briefing en gaan de boot op om 5 minuten later het water in te rollen.
Op een meter of 30 diep en na een kleine 10 minuten duiken constateert Marije dat er kleine waterdruppels aan de binnenkant van het onderwaterhuis zitten. Dat is niet de bedoeling! Een paar minuten later laat ze het aan Juriaan zijn, maar dan is het kwaad al geschied….. Er staat een plasje water in het onderwaterhuis en de camera doet het niet meer. En uit ervaring weten we dat hij het ook nooit meer zal doen. Weer een camera verzopen 
Als we na een uurtje duiken aan de oppervlakte komen blijkt ook dat de regen niet langs is getrokken, het giet! In de slagregen varen we terug naar de duikschool, waar we ruim een uur hebben tot onze volgende duik. Maar met dit weer droog je in een uurtje natuurlijk niet op.
Als we na de duik de schade aan de camera inspecteren blijkt dat de memory card nog redelijk droog is, dus wie weet zijn de foto’s van Alor en de eerste paar van Maratua bewaard gebleven, maar dat kunnen we niet testen want in de laptop past deze grote memory card niet….. De oorzaak van het verzuipen van de camera bleek een haar te zijn. Een haar van Marije zat tussen de O-ring en het onderwaterhuis, en hoe dun een haar ook is, dit is dus genoeg om het onderwaterhuis niet volledig waterdicht te laten zijn en de camera te verdrinken.
Om 11 uur vertrekken we alweer voor de tweede duik van de dag. Het is inmiddels opgeklaard en van de regen is geen spoor meer te bekennen: de lucht is strak blauw met hier en daar een vlaagje sluierbewolking en alles wat nat was door de regen is in de warmte hier ook in een mum van tijd weer droog. Tijdens de afdaling zien we al de eerste schildpad, daar waren we voor gekomen!
Na de tweede duik trekken we snel droge kleding (lees: zwembroek, bikini, t-shirtje) aan en gaan lekker lunchen. Het eten is uitstekend met keuze uit kip, tofu, verse vis, salade, gebakken groente, rijst en frietjes. En na de lunch krijgen we, net als gisteren bij het diner, een bordje vers fruit. Wat een luxe 
Na de lunch hebben we nog 2 uur vrij tot de derde duik van de dag. Juriaan gaat lekker een uurtje slapen terwijl Marije een strandbed die voor het hutje staat de schaduw en sleept en daar wat smst (vooral om Arthuur te vragen te kijkennaar de prijs van een nieuwe camera met onderwaterhuis om te zien of het rendabel is om hier Singapore nog even voor in te gaan tijdens onze tussenstop van 4 uur op de terugweg) en leest. Om 15.30 uur staat de derde duik op het programma. We gaan naar een plek, vlak voor het resort, waar regelmatig Tresher Sharks worden gezien. We hangen tot onze decompressie-limiet in het water in de verte te staren, en uiteindelijk, als we echt omhoog moeten, komt er een Tresher Shark voorbij. Net wat te ver weg voor een foto, en we hebben natuurlijk ook nog maar 1 camera…..
Na de derde duik houden wij het die dag voor gezien. Het Duitse stel gaat nog een nachtduik maken, maar wij gaan lekker douchen en dan met een biertje van de zonsondergang genieten!
