Zondagavond besluiten we tijdens het eten om de volgende dag niet weer mee te gaan op dagtocht naar Sangalaki. Er waren de dag ervoor geen Manta’s en de kans lijkt erg klein dat ze er 2 dagen later wel zijn. En buiten dat hebben wij fantastische herinneringen aan de enorme hoeveelheid Manta’s die wij er 5 jaar geleden hebben gezien toen we een week op Sangalaki zaten. Onze gids, Rivi, vertelt ons dat we dan de volgende dag met de 6 Spanjaarden mee moeten om te duiken rond Maratua, wat ons betreft prima.
Als we maandagochtend even voor 8-en aan het ontbijt zitten lopen onze bootgenoten van de afgelopen dagen en de 4 Duitsers naar de grote boot om zich klaar te maken voor vertrek. Dan ineens staan de Spanjaarden ook op en haasten zich naar de steiger. Het is een drukte van jewelste op de steiger terwijl wij rustig ons omeletje eten. De Spanjaarden springen ook op de grote boot en de boot vertrekt, voor de tocht van 2 uur naar Sangalaki. En wij blijven met z’n tweeën achter op het eiland. Als we een kwartiertje later naar de duikschool lopen zien we onze eigen gids daar nog zitten. Hij is gebleven om met ons te duiken en onze bootgenoten zullen het moeten doen met de gids van de Duitsers of Spanjaarden, met gemiddeld dus 8 duikers per gids…. Terwijl wij onze eigen gids hebben vandaag, wat een luxe 
Als we om 8.30 uur wegvaren zien we aan het oppervlak van het water dat er vandaag stevige stroming staat. Als we afdalen merken we dat ook meteen. We worden tijdens de afdaling met een flinke vaart langs het rif gejaagd. Als we op 30 meter onze rifhaak achter een rots haken zien we een tweetal kleine scholen Barracuda’s boven ons cirkelen, een prachtig gezicht. Na een minuut of 10 hangen in de stroming beginnen we langzaam wat te stijgen. En dan begint onze gids hard op zijn tank te tikken en wijst in de verte. Nog geen minuut later hangen we valk voor een gigantische school Barracuda’s, Marije probeert ze te tellen terwijl Juriaan de batterij van zijn fototoestel en flitser op de proef stelt door heel veel foto’s te maken. Het is lastig tellen zo’n grote school, die ook nog een zwemt en wat door elkaar heen draait, maar het moeten er zeker meer dan 200 zijn. Helemaal verrukt maken we onze duik af langs het rif. Wat een goede keuze om vandaag lekker op Maratua te blijven. Wij hebben onze eerste duik al achter de rug en we weten dat de boot nog niet eens aangekomen is bij Sangalaki…..
Tijdens de tweede duik is de stroming nog wat meer aangetrokken. We gaan naar een duiksite die Turtle Traffic heet, en we schieten op 20 meter diepte met een noodvaart langs het rif en af en toe zien we een turtle rustig op of onder een rots liggen. De stroming stuurt ons vooral langs het rif, maar zo af en toe ook flink omhoog (up current) of omlaag (down current), dus het blijft wel even opletten. We zijn al heel blij als we na een half uur zo’n 12 schilpadden hebben gezien, maar de stroming is veel te sterk om even stil te houden bij een schilpad voor een foto. Maar dan zit er een kleine bocht in het rif en de stroming is na de bocht vrijwel weg. En dat blijkt ook de plek waar de schildpadden zich in echte grote getale ophouden. Na 10 minuten buiten de stroming gebaart Marije dat ze inmiddels 22 schildpadden heeft geteld. Sommige lekker op het rif en worden door kleine visjes schoon gemaakt (zij eten parasieten van de schilpad af), anderen zwemmen naar boven om hun hap lucht te halen die ze ongeveer eens in de 2 uur nodig hebben. We kijken onze ogen uit en blijven wijzen naar de schildpadden die we zien, om sommige momenten zien we er wel 6 tegelijk. En dat terwijl schilpadden bij uitstek solo-beesten zijn en ze elkaar dus over het algemeen niet opzoeken. Als we bovenkomen staat de teller op 47 schildpadden tijdens 1 duik, voor ons een absoluut record! 
Normaal gesproken wordt de lunch in buffet vorm geserveerd maar omdat wij vandaag dus helemaal alleen zijn worden er verschillende borden op onze tafel gezet en hoeven we onze stoel niet eens uit voor het buffet, het wordt ons gewoon gebracht. Met heerlijke vis, kip, salade, gewokte groente, rijst en friet. En uiteraard een bordje fruit als toetje. We voelen ons een beetje bezwaard door de enorme hoeveelheid eten op onze tafel en doen flink ons best om er een deuk in te eten. Met als gevolg dat we allebei daarna wel een after-lunch-dip hebben. We gaan naar ons hutje en Marije slaapt een uurtje terwijl Juriaan zijn boek leest onder de fan die vandaag overuren moet maken. Want zo nat als het gisteren was, zo droog, heet en windstil is het vandaag.
De derde duik kent wederom een sterke stroming en we hebben daarom goede hoop dat we in onze 4e poging deze week om de Tresher Shark te vinden die regelmatig aan het einde van de middag op Mid Reef, vrijwel voor de deur van het resort, rondzwemt. Maar helaas. Wederom geen Tresher Shark. En de stroming bij de wand waar de Tresher Shark vaak schijnt te zijn valt ook reuze mee, misschien ligt het daaraan. Maar als we de duik vervolgen trekt de stroming wederom enorm aan en we zitten weer in een soort rollercoaster die ons langs het rif stuurt. Best lekker om zo door de stroming voortgestuwd te worden. Om onduidelijke redenen wordt onze gids minder door de stroming gegrepen dan wij, dus zo af en toe moeten wij even op hem wachten, en dan helpen de rifhaken enorm om even stil te liggen. Als je dan tegen de stroming inkijkt voel je je masker schudden en de slangen van de regulator en octopus tegen je wangen klapperen.
Na de derde duik bekijken we de foto’s van de ochtendduiken, daar zitten wel weer een paar goede bij waarvoor we lijstjes zullen moeten kopen om ze te printen en straks in ons nieuwe huis op te hangen. Of ze aan Juriaans moeder geven die ze na schildert, zoals ze al eerder met een paar van onze onderwater foto’s heeft gedaan, met een prachtig resultaat! We lezen daarna lekker een boekje bij de ondergaande zon. Helaas wordt die iedere avond precies rond zonsondergang versluierd door een aantal wolken die dan aan de horizon opkomen. Dus we zien de zon niet echt in de zee zakken, maar de lucht kleurt prachtig rood. Wat een heerlijk dagje zo met z’n tweeën, met een eigen gids een eiland voor onszelf alleen!
