Na zo’n 5 weken in het water, waarvan de afgelopen 13 dagen elke dag 2 of 3 keer zie ik er flink gehavend uit.
Het begint met alle muggebulten. Ik probeer niet de krabben, maar het lijkt erop dat ik dat in slaap toch doe… Daarnaast hebben de muggen mijn enkels als een primaire doel gekozen en mijn voeten zitten ook nog eens de halve dag in niet al te comfortabele neopreen duikschoenen die ook juist bij mijn enkels schuren. Het gevolg is een aantal kleine wondjes en wat open muggenbulten. In dit tropsiche klimaat helen wondjes toch al niet snel maar een paar uur zout water per dag helpt ook niet.
Gelukkig heb ik in Singapore nog even flink ingeslagen bij de drogist en ik behandel de wondjes met alcohol en antiseptic spray zodat ze niet echt gaan ontsteken. En de meest kritische plekken op mijn voeten plak ik af met watervaste pleisters (hoewel de watervaste ook wel wat tegenvalt) voordat ik ‘s ochtends mijn duikschoenen in stap.
Ik was op Wakatobi al de nagel van mijn grote teen kwijt geraakt, dus mijn voeten zien er niet al te fraai meer uit.
Na de EFR- trainingen van de afgelopen dagen heb ik ook donkerblauwe en beurse knieen. De pop Annie met mond-op-mond beademing en hartmassage weer tot leven wekken op een stenen vloer is niet onopgemerkt gebleven.
Van de Rescue trainingen waarbij ik regelmatig “slachtoffers” in de boot moet hijsen heb ik ook al een aantal blauwe plekken op mijn bovenarmen en heupen opgelopen. En dat terwijl ik tijdens die oefeningen steeds mijn 5 millimeter dikke duikpak aan heb…
Naast mijn grote-teennagel zijn ook de nagels aan mijn handen niet meer toonbaar. Het zoute water doet ook hier zijn werk en ze zijn zo zacht en slap dat er vanochtend een scheurde terwijl ik een O-ring uit een tank peuterde. Maar wat nog een grotere aanslag op je nagels is, is DEET dat in mijn anti-mug-spray zit. Dat spul is zo naar en vast giftig dat mijn nagels er flink onder te leiden hebben nu ik dat hier twee keer per dag full body aanbreng.
In mijn hals en op mijn kaak zijn een aantal dagen geleden allemaal bultjes verschenen die flink jeuken. Het zal wel een soort uitslag zijn (gelukkig zijn de bultjes niet gekleurd en voel ik ze meer dan dat je ze ziet, maar hobbelig is mijn kaak en hals wel) want dat de muggen me zo massaal en lokaal te grazen hebben genomen lijkt ne niet aannemelijk.
Het ei op mijn voorhoofd van mijn camera die ik tijdens mijn backroll van de week niet goed vast had is niet alleen een bobbel maar ook mooi blauw aan het worden.
En tot slot mijn haar… Na 5 weken zout water en zon en 2 weken douchen met brak water is het niet meer dan een onwillige bos touw dat ik maar de hele dag vastgeknoopt hou. Ik ben benieuwd of een zoet water douche in Singapore en thuis gaat helpen of dat het echt materiaal voor de kapper is geworden.
Helaas (of misschien maar beter) heb ik hier geen internet verbinding waarmee ik foto’s op de blog kan zetten, maar je kan je ongetwijfeld voorstellen dat ik moeders mooiste niet ben op het moment. Maar daarentegen en ondanks alle beauty-ongemakken, geniet ik nog van elke minuut hier 
