Geen Mola Mola – wel Manta’s!

Het eten in SeaSalt, het restaurant van Alila Manggis, is fantastisch. We lunchen met een lekkere salade met alleen maar verse ingredienten uit eigen tuin. En daarbij verse sap en smoothies in bijzondere maar zeer smakelijke variaties. Na de lunch willen we neerstrijken op een van de bedden bij het zwembad, helaas is het behoorlijk druk hier dus moeten we het doen met een matrasje in het gras.

Ook ‘s avonds is het eten om je vingers bij af te likken. Als appetizer serveren ze kroepoek met 4 smaken sambal, en die zijn zelfs voor Marije die niet goed tegen erg heet eten kan, zeer smakelijk. Daarna eten we tonijn en risotto, allemaal supervers! Het toetje is een huisgemaakte meringue met vers fruit. De porties zijn van een flink formaat, dus we vertrekken na een espressootje zeer voldaan naar onze hotelkamer.

Dinsdagochtend mogen we in verhouding uitslapen want we hoeven pas om 8.30 uur in ons busje naar de duikschool in Padang Bai, een dorpje 10 kilometer verderop. Padang Bai heeft een haventje van waaruit de ferry naar Lombok vertrekt en verder zit de strook langs het strand vol met duikscholen. We verzamelen onze spullen en gaan met duikschool Geko, 2 gidsen en nog 6 andere duikers op pad. Na 20 minuten varen zijn we bij een groepje rotsen net buiten de baai. Op de eerste plek die de gids had uitgekozen besluiten ze toch niet te gaan duiken. Er staat erg veel stroming en dat is zelfs aan het oppervlak goed te zien waar het water alle kanten op golft en draait. Aan de achterkant van een van de andere rotsen gaan we het water in. De bodem ligt op zo’n 30 meter en bestaat uit rotsen en koraal. Vlak na de afdaling zien we 2 prachtige grote cuttle-fish en later nog een white tip reef shark die zich schuil houdt onder een tafelkoraal totdat er aan alle kanten duikers met fotocamera’s voor hangrn. De haai maakt 1 beweging met zijn staart, schiet onder het koraal vandaan en is binnen enkele seconden uit zicht verdwenen. Verder bestaat het duiken hier  vooral uit sterke stroming (waar de gidsen tot onze verbazing en irritatie continue tegenin willen zwemmen) en hele sterke deining die tot op 10 meter diepte te voelen is.

We zijn rond 14 uur terug aan het zwembad in ons hotel en genieten van de schaduw van de hoge palmbomen in de tuin en liggen lekker wat te lezen. ‘s Avonds eten we weer heerlijk, deze keer typische Oost-Balinese gerechten zoals een chicken-noodle- soep en slow-cooked-pork. Zalig!

Het uitslapen is woensdag weer voorbij want we moeten al om 7.30 uur in het busje naar de duikschool.. We gaan vandaag naar Nusa Penida het eiland voor de kust waar de Mola Mola’s zich in deze tijd van het jaar op houden. Na ruim een uur varen gaan we eerst het water in op de locatie Manta-point die zijn naam eer aan doet! Al vanaf de boot zien we een manta en later onder water zweven er 3 vlak langs. Zo dichtbij zelfs dat het moeilijk is de grootste, met een wingspan van 4 of 5 meter, geheel op de foto te krijgen ;-) Het water aan deze kant van het eiland is overigens ijzigwekken koud: 21 graden. Dat klinkt minder koud dan het is als je er een half uur in ligt….

We varen naar de duiklocatie Crystal Bay, aan de zuidkant van Nusa Penida, DE plek voor Mola Mola’s. Net als we onder water zijn schiet de haak waarmee Marijes camera aan haar vest vast zit los en ze moet als een speer omlaag zwemmen om hem in te halen. Helaas is de snelheid van de afdaling zo groot dat de druk op haar oren te groot is geworden en ze niet meer kan klaren. Dus dat betekent terug naar de oppervlakte en wachten tot de oorpijn weg gaat. Juriaan gaat met de groep mee de diepte in op zoek naar de Mola Mola. Helaas zijn er vooral veel duikers onder water en is er geen Mola Mola te bekennen…. En we hadden er zo op gehoopt. Helaas, dus weer geen geluk in onze zoektocht naar grote beesten hoewel de manta’s van de eerste duik wel veel goed maken.

Na de lunch begint de druk op Marije haar oor al weer af te nemen en liggen we, zoals bijna gewoonlijk, heerlijk aan het zwembad.

We hebben voor de komende 2, en voor Juriaan alweer de laatste, dagen nog geen programma. We moeten in ieder geval nogl een keer op en neer naar de duilschool om onze uitrustingen die daar te drogen hangen op te halen. We hebben nog een gratis Balinese massage van 50 minuten in het pakketje bij ons hotel in het vooruitzicht en heel misschien lukt het om vrijdag, de ochtend voor ons vertrek naar Amsterdam respectievelijk Singapore, nog een kookles te volgen bij het restaurant van ons hotel. Of we doen gewoon anderhalve dag niets, we zien morgen wel.

This entry was posted in Bali. Bookmark the permalink.

Comments are closed.