Wakatobi zit er voor ons al bijna weer op! Helaas! Het resort is heerlijk comfortabel en op sommige punten zelfs echt luxe met fantastische lunch- en dinerbuffetten (met zo niet nog betere toetsjes-buffetten waar vooral Juriaan iedere dag naar uit keek en van genoot), warm water douches en een ongeloofelijk vriendelijke staf.
Helaas was Juriaan maandag ziek. Zondagavond werd hij al verkouden en toen hij maandagochtend wakker werd had de verkoudheid in alle hevigheid toegeslagen. Er werden hier grappen gemaakt dat het zou komen door de zeer ontspannen voetmassage die hij zondagmiddag had gehad in de “spa” van het resort. Maar oorzaak en gevolg zijn ons nooit echt duidelijk geworden. Maar desondanks werd maandag dus een dagje in bed in het airco-hutje terwijl Marije wel ging duiken.
De duiken op of eigenlijk rond Wakatobi zijn mooi en afwisselend: soms enorme stroming en dat vlieg je letterlijk langs de koraalwanden en op andere plekken en momenten rustiger water waarin je tijd hebt om naar de bijzondere beesten te zoeken in het koraal of het zand of mee te zwemmen met een schildpad.
We brengen de avonden, en die beginnen hier net onder de evenaar vroeg, door met biertjes op de Jetty en eten met een aantal andere gasten zoals: Erica (Australische), Markus (Duitser), Tienie en Esmee (Zuid Afrikanen), onze gids Deni, de Amerikaanse zusjes Noel en Blase, Pepe (een Mexicaanse New Yorker), Pete & Cheryl (een stel uit Chicago) en Jesse (uit LA). Met name met de eerste 4 trekken we veel op (min of meer vanaf het ontbijt om 6.45 uur tot we tussen 22 en 23 uur gaan slapen). De grappen worden in de loop van 10 dagen wel steeds flauwer maar af en toe ook scherper, zeker met de enorm humoristische Tienie en Erica met haar scherpe tong.
Morgen vliegen we, via Timor, terug naar Bali. We gaan dan ‘s avonds nog een keer met Erica, Markus, Tienie en Esmee eten bij Kudeta en daarna lekker 2 dagen golfen. Even uit het water, want daarna gaan we nog weer een paar dagen duiken aan de oostkust van Bali, op zoek naar de Mola-Mola….
