Veel niets doen op Bali

Na aankomst in Ubud bleek dat de buikpijn van Marije toch iets ernstiger was van gedacht (namelijk een maag-darm-ontsteking) en na een bezoek aan het ziekenhuis gingen we terug naar ons hotel met een flinke antibiotica-kuur en het advies om een paar dagen veel rust te nemen. Nu hadden we een heerlijke villa dus dat was een prima plek om af en toe even bij te slapen in het hemelbed of op het balkon met uitzicht op de heuvels en het zwembad te zitten.

Helaas bleek de volgende dag dat Juriaan een oorontsteking had (op zich hadden we gevreesd dat een van ons dat wel eerder zou krijgen gezien de hoeveelheid tijd die we in en onder water door hebben gebracht) en ook hij kreeg antibiotica.

Na een paar dagen, toen de ergste klachten bij beide wel over waren, zijn we Ubud maar eens in gegaan. Ubud is een dorpje met veel kunstenaars en kunstateliers, zilversmeden, winkeltjes met de prachtigste zijde en eindeloos veel cafe’s, barretjes en restaurants. Het was dan ook niet moeilijk om een dagje door Ubud te slenteren, sfeer te proeven maar vooral ieder uur ergens te gaan zitten voor een hapje of een drankje. Maar omdat we beiden nog niet helemaal top-fit waren hebben we een dagtocht verder het binnenland in naar de vulkanen en watervallen helaas aan ons voorbij laten gaan.

Op woensdag zijn we vanuit Ubud naar Seminyak gegaan, een dorpje aan de noordkant aan het zeer toeristische Kuta. We hadden daar een designhotel gevonden dat een bijzonder aantrekkelijke aanbieding had en daarnaast was het handig om dichtbij de luchthaven te zitten omdat we vrijdagochtend om 7 uur naar Wakatobi zouden vliegen. Het hotel, the Elysian, is adembenemend! Er zijn 26 villa’s met allemaal een prive zwembad! De villa zelf is heel ruim (een heerlijke woonkamer, een grote slaapkamer bijna met een soort walk-in-closet, een enorme badkamer en een terras met ligstoelen aan je eigen zwembad), mooi ingericht en heeft weer een ipod! Dus bij binnenkomst hebben we meteen onze ipod aangesloten op de boxen en lekker muziek geluisterd vanuit ons eigen zwembad In verschillende boekjes die we over Bali hadden gevonden stonden de Hu’u bar en restaurant / bar KuDeTa als echte aanraders aanbevolen dus de eerste avond hebben we ons naar Hu’u bar laten brengen, een kilometer of 3 van ons hotel. Met een tafeltje aan de vijver en een jazz-zangeres live op de achtergrond hebben we heerlijk en heel romantisch gegeten.

De volgende dag hadden we heerlijk een dagje niets doen aan ons zwembad gepland, liep dat even anders….. Juriaan had sinds Bunaken een aantal insectenbeten (waarschijnlijk van mieren) aan zijn voet en de wondjes werden steeds groter en deden ook steeds meer pijn. Omdat we de volgende dag naar Wakatobi zouden gaan dat bijzonder afgelegen ligt, leek het toch verstandig even door een arts naar zijn voet te laten kijken. Nou die arts schrok behoorlijk! De infectie aan zijn voet was vrij ernstig en na uur behandelen (we besparen jullie de medische handelingen, maar het was erg pijnlijk en geen pretje om te zien) kreeg Juriaan een antibiotica-injectie, een antibiotica-kuur van 5 dagen en het zeer dringende advies om de voet volledig droog te houden gedurende minimaal een week en om de 2 dagen terug te komen in de kliniek om de wonden te bekijken en opnieuw te laten verbinden. Daar hadden we met het geplande vertrek naar Wakatobi de volgende ochtend even geen rekening mee gehouden. Na een paar telefoontjes met mensen van het duikresort op Wakatobi, onze huisarts in Nederland en de verzekering hebben we moeten besluiten om niet naar Wakatobi te gaan. De dichtsbijzijnde medische hulp op Wakatobi was 22 uur varen of nadat je een prive-vliegtuig gecharterd had nog 3 uur vliegen (namelijk op Bali) en daarnaast zou Juriaan van de 11 dagen die we op Wakatobi zouden gaan duiken er zeker 7 niet het water in mogen. Het was even slikken om de knoop door te hakken want we hadden allebei erg veel zin om naar Wakatobi te gaan, maar het was gewoon niet verstandig.

Omdat Juriaan zijn voet niet mocht belasten konden we even geen kant op en zijn we aan het einde van de middag toen we alles afgezegd hadden en uitgebreid met onze verzekering hadden gebeld aan ons zwembad gaan liggen. We besloten om in ieder geval een paar dagen langer in dit heerlijke hotel te blijven en verder plannen te maken nadat we zaterdags terug waren geweest bij de arts. Door de antibiotica en het feit dat de wonden heel grondig waren behandeld nam de pijn na een dag wel af. En vrijdagavond voelde Juriaan zich in ieder geval weer goed genoeg om in KuDeTa te gaan eten. We hebben eerst van een aperitief genoten op de lounge-bedden aan zee en daarna heerlijk gegeten.

Zaterdags kwam de arts met goed nieuws, de wonden zagen er al aanmerkelijk beter uit en Juriaan hoefde niet nog een keer terug te komen. We mogen nu zelf het verband vervangen, dus Marije moest goed opletten toen de arts Juriaans voet verbond. Wel moet hij de voet nog niet te veel belasten, rust blijven nemen zolang hij de antibiotica slikt en zijn voet absoluut niet nat maken. Dus dat blijft nog even douchen met een plastic zak maar we kunnen wel weer plannen gaan maken wat we in de laatste 2 weken die we nog hebben willen gaan doen. Maar daarover de volgende keer meer, want we zijn er nog niet uit