Na 2 vluchten van respectievelijk 1 en 2,5 uur waren we Kuala Lumpur. We hadden een heerlijk luxe hotel geboekt in de Golden Triangle, het business & commercial district. De douche was zo geweldig, zeker in vergelijking met de nauwelijks verwarmde straaltjes van de afgelopen weken, dat we er eindeloos hebben onder gestaan. De eerste avond in KL hadden we voor Juriaan een gelukje: het was Formule 1 Grand Prix en wij hadden satteliet televisie. Dus zijn we heerlijk op ons bed geploft en hebben we ons laten verwennen met wat room service.
De volgende dag moesten we behoorlijk wat klusjes doen zoals de voorraden shampoo, batterijen en tandpasta aanvullen en tickets omzetten en boeken naar Cambodja. Rond 17 uur waren Marijes ouders aangekomen bij het hotel en hebben we heerlijk bijgekletst op een terrasje onder het genot van een Tiger biertje. ‘s Avonds maar meteen echt Maleisisch gegeten: steamboat. Dit is een soort Chinees fondue: een grote pan boullion op tafel waar vlees, vis, garnalen en groente in gaan die je er met een netje (of voor de echte professionals met stokjes) uitvist. Nadat de lekkere hapjes op zijn is de boullion veranderd in een heerlijke soep. En je eindigt de maaltijd dus met een paar kopjes zelfgemaakte soep.
Na een uitgebreid ontbijt, met bruin brood en kaas, zijn we naar de Petronas Twin Towers gelopen. Daar kon je kaartjes krijgen om de Sky Brigde tussen de 2 torens op te gaan. Maar omdat er maar een beperkt aantal mensen per uur op mag kregen wij kaartjes voor 13.30 uur. Dus eerst maar naar Menara KL gegaan, de hoogste televisietoren van de wereld (een soort Euromast). Vanaf 276 meter hoogte heb je een goed uitzicht over heel Kuala Lumpur en de heuvels buiten de stad. Gelukkig was de mist die er ‘s ochtends vroeg hing inmiddels opgetrokken en konden we behoorlijk ver kijken. Om 13 uur een taxi terug genomen naar de Twin Towers en de stad, en de constructie van de Twin Towers zelf vanaf de Sky Bridge bekeken. Na de lunch hebben de middag besteed aan de favoriete tijdsbesteding van iedereen in Kuala Lumpur: winkelen. Marije en haar moeder gingen voor kleding en sieraden en de heren gingen op zoek naar een digitale camera (de analoge camera van Marije haar vader had de vliegreis niet overleefd). Rond 19 uur hebben we elkaars aankopen bewonderd aan de rand van het zwembad. Na een lekkere douche lekker gaan borrelen in de Jazz Lounge in Starhill Shopping Mall tegenover ons hotel. Om 22 uur gingen we aan tafel in een zeer bijzonder Aziatisch restaurant, in dezlfde Shopping Mall, Jogoya. Het restaurant serveert 500 gerechten die ter plekke worden klaar gemaakt door een heel leger aan koks die druk staan te koken en te bakken achter een van de vele buffetten. De koude hapjes, zoals Sushi, Sashimi en oesters kan je zelf pakken. Als je een warm gerechtje wil laat je een klipje met je tafel nummer in een bakje bij de buffetten achter en komen de koks het 10 minuten later versgebakken of -gekookt aan je tafel brengen. Na 22 uur was het ook nog eens happy hour en voor elk biertje dat we bestelden kregen we er 2 extra bij. We hadden heerlijk gegeten en tegen 1 uur staken we de straat over, terug naar ons hotel.
Onze laatste dag in Kuala Lumpur hebben we doorgebracht met meer sightseeing en shoppen. ‘s Avonds zijn we met de monorail naar Chinatown gegaan waar Juriaan 2 prachtige IWC-horloges op de kop heeft getikt 
In Chinatown kun je uiteraard zeer goed authentiek Chinees eten en dat hebben we dan ook gedaan in de Old China Cafe. Een restaurantje in een oud pand waar alles wat er staat ook te koop is, van het bestek tot de tafels, stoelen en kasten.
Donderdagochtend hadden we een mini-busje geregeld die ons naar Melakka kon rijden. Het eerste deel van de 2 uur durende rit goot het van de regen en zagen we niet veel maar in de buurt van Melakka begon het op te klaren. Melakka is een eeuwenoud havenstadje aan de Straat van Melakka (wat betreft piraten zo’n beetje het gevaarlijkste stukje zee ter wereld). Door de strategische ligging is Melakka overheerst geweest door de Chinezen, Portugezen, Nederlanders en uiteindelijk de Britten. In het oude stadscentrum staan dan ook heel veel oude koloniale gebouwen zoals de Nederlandse kerk, het Stadhuys (dat ook nog altijd echt zo heet), de Portugese haven en restanten van het Britse treinstation. Na een wandeling door de oude stad en een verfrissend drankje om weer af te koelen tot de meer menselijke temperatuur van 37 graden, stappen Marije en Juriaan in een rikshaw om zich nog een half uurtje door de stad te laten fietsen. We worden tegen borreltijd afgezet bij ons hotel: een schattig Boutique hotel uit 1876 met een goede bar in de tuin en zwaluwen die nestjes bouwen in de hal en af en toe vlak over je hoofd scheren. Op het terras in de tuin maken we een Autralisch flesje Chradonnay soldaat en nemen dan een taxi naar de buitenwijk om bij een gespecialiseerd Melakka-restaurant te gaan eten waar alleen lokalen komen. Er zaten inderdaad alleen lokalen in het met TL-verlichte restaurant met plastic tafels en stoelen. Het eten was wel OK maar we hadden in Kuala Lumpur wel beter Maleisisch en Chinees gegeten.
Als we de volgende ochtend gaan ontbijten is het nog droog maar zodra we de ontbijtzaal uitlopen stroomt het van de regen. We pakken onze regenjassen en poncho’s, lenen een paar paraplu’s bij het hotel en toch maar op weg naar de Nederlandse kerk met graven van vooraanstaande Nederlanders uit de 17e eeuw. De grafschriften zijn in het oud-Nederlands geschreven en de kerk heeft zijn beste tijd wel gehad, er zit bijvoorbeeld maar gedeeltelijk een dak op, de rest van het dak is verdwenen. We drinken een kop koffie en stappen dan in een bootje om een rivier-tochtje door de stad te maken. De boot vertrekt pas als er 8 passagiers zijn maar de kapitein verzekert ons, we zijn inmiddels met z’n zessen, dat er nog een groep van 8 Japanners onderweg is naar de boot. Juriaan heeft geen zin om te wachten op de Japanners en wil niet te laat komen voor de nek-en-rug-massage die hij bij de Spa van het hotel geboekt heeft rond lunchtijd, en koopt de kapitein om, om zonder de Japanners te vertrekken. We varen langs gedeeltelijk mooi gerestaureerde huizen maar ook gedeeltelijk langs sterk vervallen huisjes. De gids op de boot vertelt dat er een plan is om een boulevard langs de rivier aan te leggen en alle huizen te renoveren, dit moet allemaal in 2009 klaar zijn maar als we naar de bouwvakkers kijken die bezig zijn langs de rivier lijkt ons dit een zeer ambitieus plan
Morgenochtend vertrekken we om 5 uur naar de luchthaven om naar de Perhentian Islands te gaan om lekker een paar dagen te zonnen en te duiken.
