Olifanten koken tempels :-)

Het is het begin van een schoolvakantie in Maleisie als we naar Chang Mai vliegen. De Low Cost Carrier Terminal in Kuala Lumpur is stampvol, Air Asia doet goede zaken! Na een kwartiertje in de rij blijkt dat je maar 15 kilo per persoon mee mag nemen met Air Asia en de weegschalen staan nogal strak afgesteld dus we hebben 8 kilo overbagage. En dan te bedenken dat we onze duiktas van zo’n 35 kilo in Kuala Lumpur hebben achtergelaten. Na weer een tijdje in de rij hebben we de boarding passen en kunnen we naar de grote loods die is ingericht als gecombineerde gate voor alle low cost carrier vluchten. De ene na de andere vlucht wordt omgeroepen en de mensen die op die vlucht willen gaan in een keurige rij staan voor ze naar het vliegtuig mogen lopen. Wij worden alsmaar niet omgeroepen en dan blijkt dat we een uur vertraging hebben. Iedereen gaat wel alvast in een soort rij staan bij Gate 7 waar vandaan we vertrekken. Onze rij wordt niet netjes en recht maar het wordt een grote kluit drukbewegende mensen die elkaar af en toe een flinke schouderduw of elleboogstoot geven. Na een minuut of 20 blijkt dat we naar Gate 1 moeten maar dat wordt eerst in het Maleisisch omgeroepen dus wij eindigen ergens achteraan in de rij. We lopen naar het vliegtuig en zelfs onderweg proberen velen nog een shortcut te nemen om eerder bij het vliegtuig te zijn. Als wij de trap oplopen hebben we de hoop voor stoelen naast elkaar al opgegeven. Maar dan wenkt de purser ons, omdat wij tot de langste mensen in het vliegtuig horen is de voorste rij vrijgehouden voor ons, een mooie meevaller

Na een kleine 3 uur vliegen landen we in Chang Mai en nemen we een taxi naar ons Guesthouse (http://www.galare.com), dat ons is aangeraden door Willemijn en Sofie die hier anderhalf jaar geleden hebben gezeten. Het guesthouse ziet er leuk uit en het is erg rustig omdat het echt laagseizoen (en regenseizoen) is in Thailand. We lunchen in het restaurantje van ons guesthouse en dan begint het te stortregenen. De regen houdt bijna 2 uur in volle hevigheid aan en de straten staan daarna blank. Als het wat droger wordt lopen we de stad in en bekijken de eerste tempels. Tegen 18 uur besluiten we naar de nachtmarkt te lopen. We lopen net de straat in waar alle stalletjes zijn opgesteld als het wederom begint te gieten van de regen. We schuilen op de trap voor een groot hotel, samen met zo’n 10 anderen die nog net niet helemaal doorweekt zijn. De markt valt stil. Maar als het na een half uur schuilen nog niet minder is gaan regenen wagen de eerste mensen het er toch maar weer op, je kunt moeilijk de hele avond onder afdakjes, tentdoeken of op de trap van een hotel staan. Wij hebben dorst gekregen en rennen door enkeldiepe plassen naar de dichtsbijzijnde kroeg en gaan aan het bier.

De volgende dag besteden de we aan de stad. We lopen in totaal langs zo’n 8 tempels waarvan we er 5 ook echt van dichtbij bekijken. Daarna struinen we wat over de markten heen en zoeken we een plekje om te lunchen. We vinden een klein restaurantje met een binnentuin middenin de stad en tanken lekker even bij. Als het ‘s middags weer begint te regenen besluiten we een voetmassage te nemen. Dat kan hier in Chang Mai letterlijk op elke straathoek. We zoeken er eentje uit met lekker stoelen want je moet toch een uur stilzitten… Bij sommige massage-winkeltjes staan rotan stoelen soms zelfs zonder kussens maar onze winkel heeft wit lederen Friends-stoelen (de tv-stoelen waar Joey en Chandler nogal wat afleveringen in door hebben gebracht voor de tv) dus we liggen lekker. Wat we ons niet zo gerealiseerd hadden is dat het na een voetmassage voelt alsof er een vrachtwagen over je voeten is gereden, dus we lopen naar een plein met veel cafeetjes en nemen een biertje. In het piepkleine cafe staat een pooltafel en Juriaan heeft nog nooit gepoold, dus dat gaan we proberen. Hij blijkt talent te hebben en wint alle 4 de potjes die we spelen.

Na het poolen en borrelen gaan we even douchen en lopen naar de overkant van de rivier en gaan eten in een restaurant aan het water. De bestelling is even lastig want alle gerechten die Juriaan heeft uitgezocht blijken vreemde dieren of orgaanvlees te bevatten waarvoor de bediening ons waarschuwt. Uiteindelijk bestellen we iets waar we niet voor gewaarschuwd worden en een half uurtje later staat onze tafel vol Noord-Thaise hapjes. Juriaan vindt het heerlijk maar een aantal dingen zijn voor Marije echt te spicy.

Donderdag hebben we een trip buiten de stad geregeld. We vertrekken om 8.15 uur uit ons guesthouse, op weg naar de Elephant Conservation Center, anderhalf uur rijden ten zuiden van Chang Mai. Als we aankomen mogen we eerst een moeder en baby olifant eten geven. De moeder slikt de bananen in z’n geheel door maar de baby weet ze bijzonder handig te pellen en de schillen laat hij keurig op de grond vallen. Daarna komen er 16 olifanten aan die gaan badderen in een zijarmpje van de rivier. De olifantentrainers zitten elk op de rug van een olifant en de olifanten lopen het water in. De trainers schrobben de rug en kop van de olifant en na een minuut of 10 komen ze het water weer uit, op weg naar de demonstratie die ze zullen geven van hoe olifanten in Thailand vaak gebruikt werden in de houtindustrie. De olifanten laten zien hoe ze boomstammen kunnen duwen, wegtrappen, slepen en stapelen. Aan het einde van de demonstratie worden 2 schildersezels neergezet en 2 olifanten gaan aan de slag met verf en kwasten in hun slurf. De ene olifant maakt een abstract kunstwerk maar de andere schildert een olifant. Een beetje commercieel maar wel geestig! Na de demonstratie mogen we weer olifanten voeren en we kopen weer suikerriet en bananen. Bij het Conservation Center zit ook een ziekenhuis voor olifanten waar we nog even langs gaan. Er staan olifanten die ziek zijn maar vooral die in het grensgebied met Birma / Myanmar waar ze veel in de houtindustrie werden gebruikt op een landmijn zijn gestapt.

Na de olifanten rijden we door naar het stadje Lampang waar we een bijzondere tempel bezoeken. Onze gids weet ons veel te vertellen over de tempel en over bhudisme in het algemeen. Het is zonnig en bloedheet op het tempel-terrein waar we overigens ook de enige bezoekers zijn. We stappen na een half uurtje weer in de auto en rijden naar het dorpje Hang Chat waar we in een klein lokaal restaurant lunchen. We kunnen kiezen tussen een heldere- en een curry-noodlesoep die beide overigens heerlijk zijn. Dit restaurantje is volgens onze gids in Thailand op tv geweest vanwege de grote gehaktballen die in de heldere noodlesoep gaan. En die zijn inderdaad enorm (formaatje sinaasappel) . Na de korte break rijden we naar een volgende tempel. Deze tempel is al heel oud en op een heuvel gebouwd. Het grootste deel van de kapelletjes zijn van hout met fresco-achtige schilderingen die door dat de gebouwen geen muren hebben niet zo heel goed bewaard zijn gebleven. Na de tempel gaan we nog naar een lokale markt waar werkelijk van alles verkocht wordt. Van levende dieren die zowel als huisdier als voor het eten gebruikt kunnen worden tot lokale kunst, muziekinstrumenten en lokale lekkernijen zoals gefrituurde sprinkhanen en maden…..

Tegen 17 uur zijn we terug in het guesthouse en na de douche gaan we de stad weer in om een nieuwe poging te doen de nachtmarkt te bezoeken. De nachtmarkt bestaat uit een combinatie van nep-merkkleding en -horloges, zijde, lokale kunst en sieraden. Omdat we nog een kleine 8 weken onderweg zijn slaan we nog maar niet te veel in. Na een biertje vlakbij de markt nemen we een tuktuk naar The House Wine & Tapas Bar. Daar nemen we een goede fles witte wijn en bestellen heelijke tapas. Moe maar voldaan laten we ons na het eten door een tuktuk terugbrengen naar ons guesthouse.

Vrijdag staat in het teken van kookles, waar Juriaan al weken naar uitkijkt. We worden om 9.30 uur (ja, we konden uitslapen) opgehaald en naar het kantoor van de Thai Cookery School gebracht. Daar krijgen we boodschappen-briefjes en we gaan naar de markt. Op de markt krijgen we uitleg over de verschillende ingredienten die we moeten kopen voor de gerechten die we gaan maken. Na het boodschappen doen stappen we in een busje en rijden we de stad uit. In een buitenwijk van Chang Mai heeft de Thai Cookery School een soort landhuis waar een stuk of 20 workstations staan opgesteld waaraan wij kunnen koken en waar een klaslokaaltje is voor de demonstratie. We krijgen eerst een demonstratie van een noodle-gerecht dat we daarna zelf maken en direct opeten (noodles voor het ontbijt is in heel Azie volstrekt normaal). Daarna maken we 3 gerechten achter elkaar (steamed fish in banana leafs, yellow chicken curry en chicken with cashew nuts) die we daarna als lunch eten. Wij zitten aan tafel met 3 amerikanen die het er net als wij over eens zijn dat de steamed fish wel een heel sterke smaak heeft . Na de lunch maken we het toetje (banana in coconut milk) en een spicy prawn salad. Het laatste gerecht is meteen ook het hoogtepunt (of voor Marije die niet erg goed tegen heel scherp eten kan, het dieptepunt) in hoe spicy de Thaise keuken kan zijn. Tegen 15.30 uur is de kookles afgelopen en rijden we met een volle maag terug naar Chang Mai.