Jungle tocht

We zouden om 8.30 uur opgehaald worden in ons hotel dus we zaten om 8.15 uur klaar voor vertrek, samen met tientallen andere toeristen die ook op een pick up zaten te wachten. Om 8.45 uur was iedereen weg en waren wij nog alleen over. Na een telefoontje naar de travel agent waar we in Kota Kinabalu de jungle-trip hadden geboekt bleek dat het hotel waar we zaten tegen ze had gezegd dat er geen Marije Wolsink of Juriaan Kellermann was. Uiteindelijk werden we om 9.10 uur opgepikt en moesten we ons haasten om voor 10 uur in Sepilok te zijn, een Oerang Oetan Rehablilation Center. In de brandende zon tussen misschien 100 andere toeristen (waaronder een stuk of 8 die we op Lankayan hadden ontmoet) zagen we hoe de Oerang Oetans gevoerd werden. Zo’n 15 Oerang Oetans kwamen af op de bananen en de melk (voor de allerkleinsten) en dat is ongever de helft van de totale populatie in het centrum. Naast de Oerang Oetans kwamen er ook de nodige Long-tail Macaks en Pig-tail Macaks een graantje meepikken van het eten. Met name de Pig Tail Macaks waren behoorlijk nieuwsgierig en kwamen gewoon tussen de toeristen doorlopen. Na een klein uurtje zweten bij de Oerang Oetans stapten we weer in de minivan waar we onze reisgenoten ontmoetten, een Iers Hoenymoonstel van onze leeftijd.

We werden terug naar Sandakan gereden waar we een lunch kregen en nog snel een regenjas (of eigenlijk 2 knalroze poncho’s met reflectrend gele strepen op de rug) konden aanschaffen want het was inmiddels al begonnen met regenen. Verder ging onze chauffeur leeches-socks (anti-bloedzuiger-sokken) voor ons kopen en na de lunch werden we naar de boot gebracht. Om 13 uur varen we uit, op weg naar Sukau Rainforest Lodge, 2,5 uur stroomopwaarts over de Kinabatangan River. Onder weg zien we al de eerste Proboscis Monkeys, een soort die alleen op Borneo voorkomt. Het zijn apen met een hele grote neus en een enorm dikke buik. De lokale bevolking noemt ze Dutch Monkeys omdat ze hen doen denken aan de Nederlanders die tot halverwege de vorige eeuw in grote getale op Borneo waren (met name landeigenaren uit het aangrenzende Kalimantan wat van Indonesie is en missionarissen die zieltjes voor de kerk kwamen winnen). We krijgen onderweg nog een stevige regenbui op ons dak, maar gelukkig heeft deze boot een dakje en hoeven we niet meteen onze afzcichtelijke poncho’s aan.

Bij de lodge worden we ontvangen met een lekker verfrissend koud doekje en een vruchtendrankje en krijgen we een briefing. Hierin wordt onder andere verteld dat je bij het diner geacht wordt om de sarong die in je kamer ligt te dragen en we krijgen een demonstratie hoe de sarong geknoopt moet worden (wat overigens voor mannen en vrouwen net anders is). Een half uurtje later stappen we in een klein bootje voor onze eerste river safari. Op een zij-riviertje van de Kinanbatangan River zien we verschillende soorten apen die door de verrekijker goed te zien zijn maar vaak net te ver weg zitten om goed te kunnen fotograferen.

Bij terugkomst trekken we onze sarong aan en Juriaan is nog wat onwennig als we ermee naar het einde van de jetty lopen voor het diner. Na het diner kleden we ons weer om en gaan we op nachtsafari (weer met een bootje). De lokale gids heeft een sterke schijnwerper en probeert voor ons beesten te zoeken in de bodem en op de oevers van de rivier. We zien een paar vogels, wat apen en een zwemmende rat maar eigenlijk zijn we allebei al behoorlijk gaar van de hele dag op houten plankjes zitten in verschillende bootjes. We neme nog 1 afzakkertje als we terug zijn en gaan dan slapen want we worden om 5.30 uur gewekt voor een sunrise safari.

En inderdaad om 5.30 wordt er stevig op de deur gebonst. We stappen om 6 uur in de boot gewapend met regenjassen, leeches-sokken en regenlaarzen die we lenen bij de Lodge want we gaan niet alleen varen maar ook lopen. Helaas blijkt dat het riviertje naar het pad dat we gaan lopen geblokkeerd is door een omgevallen boom dus het blijft wederom bij varen. Juriaan is eigenlijk wel opgelucht want hij zag wel wat op tegen de bloedzuigers, spinnen en slangen in het bos. Marije is vooral opgelucht omdat ze nu niet een uur op veel te grote regenlaarzen hoeft te lopen (ze hadden alleen de maten 38. 40, 42 en 44).

ALs we terugkomen krijgen we een Engels ontbijt met eieren, toast, worstjes en witte bonen in tomatensaus. Om 11 uur doen we een korte wandeling door de achtertuin van de lodge waar ze een boardwalk hebben gebouwd van zo’n 700 meter, de jungle in. We krijgen uitleg over alle soorten planten en bomen en tips over wat wel en niet te doen als je de weg kwijt raakt in de jungle. Juriaan test nog even of Lianen echt zo sterk zijn dat ze Tarzan zouden kunnen dragen, en dat blijken ze te zijn. ‘s Middags doen we weer een bootsafari maar deze keer is er minder te zien langs de rivier, waarschijnlijk vanwege het dreigende onweer. Onze gids vaart een flink stuk in de hoop dat we olifanten zien die een bad nemen in een van de zijriviertjes (ze waren daar een paar dagen voor dat wij er waren voor het laatste gezien), maar helaas geen olifanten voor ons.

We kleden ons weer om (in de sarong) en gaan aan tafel. Na het diner krijgen we een presentatie over het gebied, de Lodge, Ecotoerisme en de dieren in de jungle. De presentatie is een tikje belerend en de foto’s van de dieren niet veel indrukwekkender dan wat we zelf hebben gezien. We zakken ‘s avonds door het het Ierse honeymoon-stel en een net getrouwd stel, beide politieagenten, uit Londen. De verhalen over de politie in Londen zijn soms adembenemend en soms erg lachwekkend, we hebben een heerlijk ontspannen avondje in lekker zachte banken die we wel kunnen gebruiken na uren op een houten bankje in een boot te hebben gezeten.

De volgende ochtend varen we in 2 uur terug naar Sandakan waar we gaan lunchen bij The English Tea House waar we zelf enkele dagen daarvoor ook al erg hadden genoten. We nemen weer een heerlijke ijskoffie, vers ananas-sap en als toetje de Soft-Centered Chocolate Cake waar Juriaan zich al weer een dag of 2 op verheugd had. We nemen afscheid van de Ieren, de politieagenten en een wat ouder Schots echtpaar als zij de City-tour gaan doen van Sandakan. Wij hadden zelf al een ochtend door de stad geslenterd en de highlights gezien. We checken in in ons 4-sterren hotel en duiken het zwembad in. Heerlijk om weer even lekker schoon te kunnen worden!

Morgen vertrekken we (via Tawau en Semporna) naar Mabul om te gaan duiken bij Mabul, Kapalai en vooral Sipadan. Na 5 dagen land hebben we echt weer zin in onder water

Een aantal foto’s van de de jungle tocht hebben we (met het nodige geduld vanwege een zeer trage internetverbinding) op de site gezet in de foto gallery van Borneo.