Na de voet van Juriaan nog een paar dagen aangekeken te hebben besloten we na een week in onze villa met prive-zwembad in Seminyak om een paar dagen te gaan golfen aan de westkust van Bali. Juriaan kon al veel beter lopen maar de voet mocht nog altijd niet nat worden. En na een paar dagen pootje baden met 1 voet uit het water of op zijn rug in het ondiepe deel van ons zwembad liggen met 1 voet op de kant hadden we allebei wel weer zin om wat actiever te worden. Op woensdag hebben we ons op laten halen door Le Meridien Nirwana Golf & Spa Resort. Daar hadden we een pakketje geboekt van 3 nachten 2 keer 18 holes golfen. Het hotel is enorm groot met meerdere zwembaden, een Spa, 4 restaurants en ligt naast een van de mooiste golfbanen van Azie. We zijn meteen ‘s woensdags naar de golfbaan gegaan om een beetje in te komen op de driving range. En dat viel na 4 maanden niet golfen voor Juriaan en meer dan een jaar voor Marije (op 9 holes in de Cameron Highlands) niet mee.
De volgende ochtend hadden we een tee time van 7.30 uur. Dat leek heel gunstig omdat je dan rond lunchtijd en dus voor de allerergste hitte terug bent. Maar het bleek eigenlijk niet nodig want het was zwaar bewolkt en regende zelfs van tijd tot tijd een beetje. We zagen op het bord bij de golfbaan dat we samen moesten spelen met 2 anderen en dat zagen we eigenlijk allebei niet zo zitten. Dus met even zeuren bij de starter mochten we toch met z’n tweeen gaan spelen. Nou ja, met z’n tweeen en voor ieder een eigen caddy. En uiteraard gata hier alles met een golfkarretje dus van de ruim 6,5 kilometer die de baan lang is loop je er maar een stuk op 2. Het wilde op de eerste paar holes nog niet echt lukken en we waren al snel zo’n 6 ballen kwijt die niet meer terug te vinden waren in de rijstvelden en in de riviertjes die de golfbaan doorkruisten. Maar toen wisten we nog niet dat we het ergste nog lang niet gehad hadden. De 6e hole ligt namelijk direct aan zee en je moet vanaf de afslag over een zeearm slaan om op de green te komen. Dit kostte alweer zo’n 5 ballen
De caddies waren gelukkig erg geduldig, moesten soms wel om ons lachen en gaven zelfs hele nuttige tips over ons spel en de baan. Na een uurtje of 4, waarvan een paar holes aan het einde al aanzienlijk beter gingen, kwamen we moe maar redelijk voldaan aan bij het clubhuis. Daar kon je heerlijk lunchen met uitzicht op de afslag van hole 5 die het moeilijkst was van de hele baan. Omdat we het zo leuk hadden gevonden en we nog een dag of 3 geen plan hadden voor we vanaf de 18e toch nog een paar dagen wilden gaan duiken op Bali, hebben we nog maar zo’n pakketje van 3 nachten en 2 keer 18 holes geboekt.
De volgende ochtend startten we om 7.40 uur maar weer was het bewolkt en regenachtig. De eerste 9 holes waren voor Marije echt een drama. De ballen rolden alle kanten op (want de slagen waren zo slecht dat er van vliegen al helemaal geen sprake was) en na 9 holes twijfelde ze zelfs even of ze de volgende 9 nog wilde spelen. En heel even had ze ook spijt dat ze na deze dag nog 2 keer 18 holes had geboekt. Maar met Juriaan ging het best lekker die ochtend dus we besloten toch maar door te spelen. De tweede helft van de baan ging het gelukkig beter maar we hadden al wel het idee om de volgende dag maar een uurtje les te nemen.
Op zaterdag konden we geen les nemen omdat de hele baan was afgehuurd door een grote groep. Dus dat werd een dagje aan het zwembad en in de Spa. En gelukkig was het deze dag ook weer eens een beetje zonnig en droog. Juriaan had zijn voet nog altijd in het verband dus van zwemmen was nog geen sprake maar lekker op een strandstoel met een vers vruchtensapje en later op de dag een biertje was ook geen straf
Zondagochtend namen we eerst een uurtje les, waarvan ons spel in eerste instantie niet veel beter leek te worden. Maar toen we ‘s middags de baan op gingen, ging het toch aanzienlijk beter dan de dagen daarvoor en waren en zelfs een aantal holes die we par konden spelen!
Maandag was onze laatste golfdag en weer was onze starttijd vroeg in de ochtend, om 7.20 uur. Het ging met ups-en-downs maar weer konden we allebei een paar holes par spelen, dus we mochten niet klagen.
In het hotel waren ‘s avonds allerlei activiteiten maar wij vermaakten ons over het algemeen het beste met een paar drankjes in de lounge bar en dan een hapje eten in een van de restaurants, of door lekker room service te bestellen en de Formule 1 Grand Prix van Frankrijk lekker lui vanaf de bank in onze excutive suite te bekijken.
Vandaag reizen we door naar Tulamben om nog 3 dagen te gaan duiken op de Liberty, een groot Amerikaans wrak voor de oostkust van Bali bij Tulamben Wreck Divers. En dan vliegen we de 22e naar Singapore om nog een paar dagen door te brengen bij Sanne, Robert-Jan, Juli en Olle. We hebben vandaag nog precies een week te gaan van onze 4 maanden. De tijd is voorbij gevlogen en we zouden er zo nog een paar maanden aan vast willen plakken, maar helaas dat gaat niet. En ach, aan de andere kant is het ook wel weer leuk om naar huis te gaan en daar de draad weer op te pakken. Maar tot die tijd eerst nog een week genieten van het duiken en Singapore!






Hallo,
Wat een pech met de ziektes en beten. Ik hoop dat het allemaal weer wat beter gaat. ja de tijd is voorbij egvlogen en straks zitten jullie net als wij hier in NL in de tropische temperaturen alleen dan gewoon weet achter je buro op kantoor. Geniet nog even van de laatste leuke dingen en ik in het vliegtuig terug maar alvast de volgende vakantie gaan plannen. anders is het weer beginnen met het dagelijske leven hier wel erg zwaar!!!
Het is hier heerlijk weer en we hebben jullie wel gemist het afgelopen weekend bij on in de tuin. We hadden een soort OE-borrel (loes,mau, saar, lon, jur en ik) was erg gezellig maar doen we gewoon in augustus nog wel een keertje over en kunnen we gelijk jullie grote verhalen horen. Dikke kus en nog veel plezier!!!
Marleen (en natuurlijk ook van Jur, Kobus en Jens
Kortom julllie komen terug met een handicap ver onder 36.
En Jur, heb je zwemvlies golfschoenen ingewisseld voor een paar echte
snel maar afspreken hier in een NL baan
Nog veel plezier tijdens die laatste paar “zware loodjes”
Gr
Harry