Bunaken en Lembeh

Na 3 weken geen internet-toegang op Bunaken en Lembeh (dat was voor ons als internet-junkies echt even afkicken) zijn we min of meer terug in de bewoonde wereld: in Ubud op Bali. De internetverbinding is helaas niet stabiel en al helemaal niet snel dus op de foto’s is het nog wat langer wachten

Vanuit Cambodja vlogen we via Kuala Lumpur, met 1 overnachting in het hotel waar we al eerder gezeten hadden, naar Bali. Onderweg vlogen we over Java en konden we de vulkaan Mount Merapi boven de wolken grijze as zien uitspuwen. Zelfs van zo’n afstand al een indrukwekkend gezicht! Op Bali hadden we onszelf verwend met een superdeluxe hotel voor 3 nachtjes op Bali: het Alila Ubud Hotel. Het resort was inderdaad prachtig met een adembenemend zwembad met uitzicht op de heuvels en rijstvelden. Ook de kamers waren met veel zorg ingericht: zonder tv maar met een ipod met boxjes zodat je wel de hele dag muziek had. En gelukkig paste onze eigen ipod ook in het docking station dus konden we zelfs onze eigen muziek luisteren. Onze kamer had uitzicht op de heuvels rond de rivier en een traditionele Balinese badkamer, namelijk een douche buiten. De keuken van het restaurant was bijzonder goed en we hebben ons dan ook tegoed gedaan aan een heerlijke traditionele Indonesische rijsttafel en de meest lekkere toetjes: pannekoekjes met gecaramelizeerde bananen en chocolade fondant!

Helaas was het tijdens ons hele verblijf in dit fantastische hotel heel slecht weer met enorm veel regen. Dus hebben we het er maar van genomen en een middagje in de Spa doorgebracht met een Balinese massage en een Hot Stone Massage. Op onze laatste middag werd het na de lunch heel even droog en zijn we naar onze kamer gerend om zwemkleding aan te trekken zodat we in ieder geval nog even in dat prachtige zwembad hadden gezwommen. Met het onderwaterhuis om de camera heen zelfs nog een paar mooie foto’s kunnen maken. Na nog geen 3 kwartier begon het opnieuw te stortregenen en werden we door de staf van de bar met handdoeken en afternoon tea opgewacht. Ook de laatste avond was het min of meer droog. We hadden een “romance by the river” dinertje geboekt wat inhield dat we een 5 gangen diner (exclusief de amuses en de spoom tussendoor) voor 2 hadden aan een tafeltje ver weg van het restaurant bij de rivier met een prive butler. Superchic en inderdaad superromantisch!

Na Bali vlogen we, via Makassar, naar Manado waar we werden opgepikt door Two Fish Divers, waar we in september van het vorige jaar ook al waren geweest. Bij Two Fish was weinig veranderd. Tijdens onze eerste paar dagen was het druk bij Two Fish en waren er mensen van over de hele wereld: Zwitsers, Zweden, Singaporezen, Engelsen, Hongaren, Italianen, een Braziliaan en een Ierse. Wij doken met Renata een hele leuke Zwiterse die tussen 2 banen in een maand alleen op reis was en haar man in Zwisterland had achtergelaten. Onze gids Risco, die wij nog kenden van vorig jaar, bleek een meester in het vinden van (met name hele kleine) bijzondere beesten in de wanden en het bijzonder heldere water rond Bunaken. Behalve de ochtend nadat hij met een paar flessen Arak (rijstwijn) achter de kiezen nog even bij ons in de bar kwam zitten. Die ochtend was hij voor het duiken niet in staat om uberhaupt al te praten en we vragen ons nog steeds af of hij tijdens de eerste duik zijn ogen wel heeft open gedaan want nadat een enorm Napoleon Wrasse (tussen 1,5 en 2 meter lang) een minuut of 5 met ons had mee gezommen zag Risco hem pas voor het eerst.

In de loop van de week werd het rustiger bij Two Fish en zaten we met steeds minder mensen op de boot, heel luxe. Echter bij een van de duiken verloor Juriaan zijn duikcomputer bij het uittrekken en aangeven van zijn BCD na de duik. We zijn voor de tweede duik die ochtend terug gegaan naar dezelfde plek en zijn met z’n vijfen gaan zoeken, maar helaas. Het enige geluk bij dit ongeluk was dat Sanne 3 dagen later naar Bunaken zou komen vanuit Singapore en dat zij dus een nieuwe computer voor Juriaan kon kopen en meenemen. Renata maakte een uitstapje naar het vasteland van 3 dagen maar sms-te ons al snel dat ze terug kwam naar Bunaken omdat het op het vasteland nog veel meer regende dan op Bunaken, en daar had het al flink geregend! Donderdag kwamen Sofie en Jocelyn aan op Bunaken en omdat Sanne pas vrijdagmiddag aan zou komen zijn we vrijdagochtend met z’n 4-en nog met Two Fish gaan duiken / snorkelen. Na de lunch hebben ook wij onze spullen ingepakt en zijn we naar Bunaken Village Resort verhuisd, dat echt letterlijk naast Two Fish lag. Nadat Sanne was aangekomen heerlijk bijgekletst, biertjes gedronken in/aan het zwembad, Juriaans nieuwe duikcomputer bewonderd en geklaverjast en getoept De volgende ochtend werden voor het duiken en snorkelen opgehaald door de duikschool waarme het resort een deal had. Echter na 2 duikjes stond het water te laag om bij ons resort te komen dus werden we op de steiger in het dorp afgezet en moesten we 20 minuten door de regen teruglopen… ‘s Middags ook weer lekker lui zitten kletsen hoewel het door de regen geen weer was voor biertjes in of aan het zwembad Om te zorgen dat we allemaal tot middernacht wakker konden blijven werd er fanatiek gekaart en werden de Bintangs gewoon aan tafel verorberd, want om 12 uur was Jocelyn jarig! Nadat Jocelyn en Sofie naar hun huisje waren gegaan hebben Sanne en wij ballonnen opgeblazen en opgehangen zodat het er ‘s ochtends ook een beetje feestelijk uit zou zien.

Speciaal voor Jocelyn hadden ze een feestontbijt gemaakt met bruin(!) brood, kaas, tomaatjes, sla, eieren en spek. Een heerlijke afwisseling na de boterhammen met pindakaas bij Two Fish en de (nog bijna rauwe) pannekoekjes bij Bunaken Village Resort. Na het feestontbijt werden we weer opgehaald voor nog een dagje duiken en snorkelen. Het was weer laag water bij terugkomst en de lucht zag er nog veel dreigender uit dan de dag ervoor, dus hebben we gevraagd om bij Two Fish afgezet te worden. Vlak voor Two Fish ligt een klein kanaal in het rif waardoor de boten wat dichter bij de kant kunnen komen. We moesten alsnog 200 meter door laag water lopen maar we waren nu net voor de bui binnen. En wat heeft het geregend die middag! Aan het einde van de middag klaarde het op em toen kon het feestmaal voor Jocelyns verjaardag beginnen. ‘s Ochtends hadden we al een witte zak op het strand zien liggen die nog bewoog en soms knorde en ‘s avonds hadden we een vers gebraden varken! En naast het varken waren en frietjes en zelfs een heuse verjaardagstaart! En Jocelyn was dan ook echt jarig!

De volgende ochtend vertrokken wij vroeg, terug naar Two Fish omdat we die dag naar het resort van Two Fish op Lembeh (eilandje ten oosten van Noord-Sulawesi) zouden verhuizen, Sanne vloog terug naar Singapore en Sofie en Jocelyn bleven lekker aan zee op het nabij gelegen eiland Siladen. Met een korte tussenstop in Manado (om een kop goede koffie te drinken en even wat geldzaken te regelen) werden we met een busje naar Bitung gereden en vanaf daar was het nog een kwartiertje met een bootje. Het resort van Two Fish was tot vorig jaar november een oester farm en is piepklein met 2 kamers met een eigen badkamer, 2 kamers met een gedeelde badkamer en een restaurantje dat helemaal buiten is met alleen een dak tegen de regen. Nou dat dak hadden we dan ook wel nodig! Binnen een half uur nadat we er waren en zaten te lunchen goot het van de regen en het is die dag ook niet veel beter geworden. De volgende ochtend was het wel droog maar waaide het flink wat het wat fris deed aanvoelen en helemaal toen we het water in gingen voor onze eerste duik: zeewater van 26 of 27 graden kan heel koud aanvoelen Maar de duiken op Lembeh zijn heel bijzonder. In tegenstelling tot Bunaken zijn het geen steile wanden begroeid met koraal maar duik je op een zandbodem van zwart vulkanisch zand. En de beesten die je er tegen komt zijn met geen pen te beschrijven…. het lijkt nog het meest op beesten die een atoomoorlog overleefd hebben, het zijn allemaal soort mutanten. Maar voor de afwisseling een absolute aanraden voor duikliefhebbers. Het duiken in Lembeh gaf Juriaan het gevoel van paaseieren zoeken: vlak over de bodem zwemmen, weten dat er beesten zijn maar toch steeds weer verrast zijn over wat je tegen komt.

Na 3 dagen duiken op Lembeh zijn we weer terug in Ubud op Bali, deze keer om wat meer te zien van de omgeving dan 3 weken geleden toen we alleen maar in ons superdeluxe resort hebben gezeten en moesten schuilen voor de regen. Deze keer hebben we ook weer een leuk hotel dat prachtig ligt in de heuvels aan de rivier: Bali Spirit Hotel.