2 Hoofdsteden: wat een verschil!

Vanuit Chang Mai vliegen we in iets meer dan een uur naar Bangkok waar we rond lunchtijd aankomen. Vanaf de luchthaven is het nog een klein uur met de auto naar de stad. We zien na een minuut of 20 ons hotel al, wat overigens eenvoudig is want we hebben voor deze ene nacht die we in Bangkok zijn een kamer in het hoogste hotel van Zuid Oost Azie geboekt. En de Bayioke Tower, waar ons hotel in zit zie je al van verre. Het verkeer in Bangkok is echter inderdaad zo druk en ongeorganiseerd als dat we al gehoord hadden. We staan eerst eindeloos stil, dan rijden we weg van het hotel en vervolgens moeten we in een soort U-turn midden op een drukke straat proberen in te voegen. Al met al rijden we zo’n half uur min of meer om ons hotel heen en als de taxichauffeur stopt blijkt ook nog eens dat hij ons bij een hotel met bijna dezelfde naam maar 500 meter verder van het hotel dat wij geboekt hadden heeft afgezet. Omdat we het niet zien zitten om nog een paar rondjes rond het hotel te rijden besluiten we met de rugzakken op ons een weg te banen door een drukke winkelstraat annex markt die ons van ons eigen hotel scheidt.

De lobby van het Bayioke Sky Hotel ligt op de 18e verdieping, daar checken we in en krijgen we een upgrade naar een Superior Suite op de 55e verdieping. De hoogste kamers zijn op de 76e verdieping dus uiteindelijk valt het relatief mee hoe hoog we zitten . De superior suite heeft een kleine uitbouw en we kunnen bij 180 graden over Bangkok uitkijken vanuit onze eigen woonkamer (die de suite uiteraard heeft naast een slaapkamer en een badkamer). Het is inmiddels weer begonnen met regenen dus echt goede foto’s kunnen we door het raam niet maken van een grauw Bangkok.

We besluiten eerst even te gaan lunchen en dan naar het grootste zee-aquarium-museum van Azie te gaan dat op een kwartier lopen van ons hotel ligt. We eten snel een broodje en als het doog is worstelen we ons door de smalle straatjes vol met marktkraampjes en een straatvoetbal-toernooi heen. Naast het aquarium is er in hetzelfde gebouw een Imax-theater waar op het moment dat wij aankomen net een 3D-film over haaien gaat beginnen, dus dat doen we eerst. We hebben al ruim 2 weken niet meer gedoken en we hebben wel weer even zin in wat zeebeelden. Met een 3D-bril op kijken we naar een uur durende film over verschillende haaiensoorten die wordt voorzien van commentaar in het Engels door een schildpad die overal in de film opduikt. Na de film gaan we naar het zee-aquarium dat inderdaad wel groot is maar niet zo indrukwekkend als dat de folders en de website ons hadden doen geloven. Na een uurtje zijn we er doorheen. Omdat we de volgende ochtend om 7 uur naar Phnom Penh vliegen, en dus om 4.30 uur door een taxi opgehaald worden besluiten we room service in onze hotelkamer te bestellen en eten met uitzicht op een verlicht Bangkok.

De vlucht naar Phnom Penh duurt maar een uurtje en de taxirit naar de stad een half uur, dus om een uur of 9 zijn we in ons hotel: de Foreign Correspondents Club . FCC staat vooral bekend als bar en restaurant maar ze hebben ook 3 kamers waarvan wij er een geboekt hebben voor 2 nachten. We gaan eerst ontbijten en dat is echt smullen: verse croissantjes, verse jus d’orange, yoghurt en pannekoeken met banaan en honing. Zelfs in het ontbijt zie je de Franse koloniale tijd al terug. De hotelkamer is enorm en prachtig ingericht. FCC adverteert met het spectaculaire uitzicht over de rivier (waar de Sap en de Mekong samen komen) maar helaas wordt de voorkant van het hotel opnieuw geschilderd en er staat een enorme steiger die is afgedekt met groen doek zodat we geen uitzicht hebben. Maar verder is het hotel helemaal top!

Na het ontbijt lopen we langs de rivier naar de Centrale Markt dat ook weer in een prachtig koloniaal gebouw is gehuisvest. De hele stad staat vol met Medditerane huizen en de enige gebouwen die hoger zijn dan 4 verdiepingen zijn een handvol grote hotels aan de rand van het centrum. De stad heeft dus een compleet ander gezicht dan Bangkok, Kuala Lumpur en Singapore, de andere hoofdsteden die we tot nu toe bezocht hebben. Het is bijzonder warm en het is voor de verandering nog altijd droog (als het nu nog 16 uur droog blijft dan is Phnom Penh na Cebu op de Filipijnen de tweede plek waar we geen regen hebben gehad;-)). Vanaf de Centrale Markt nemen we een Tuk Tuk naar de Russische Markt helemaal in het zuiden van de stad. De Centrale Markt had met name kleding, horloges en sieraden, de Russische Markt heeft bijzonder veel CD en DVD-stalletjes. We kopen alleen een paraplu, omdat we tot op heden al verschillende keren erg nat zijn geworden door een plotselinge of langdurige bui, en gaan terug naar de rivier. Vanaf de rivier lopen we naar een restaurantje dat wordt gerund door (voormalig) straatkinderen: Friends . Ze serveren hier heerlijke tapas in Westerse en Camodjaanse stijl. We nemen een een aantal hapjes en wat drankjes en eindigen met een chocolade cake en een lemon-blueberry cake. Het was heerlijk en we laten een flinke fooi achter voor de kinderen die in het restaurant werken en opgeleid worden.

Nadat we even gedoucht hebben in ons hotel gaan we naar de Rooftop Terrace Bar op de 3e verdieping waar we wel uitzicht hebben over de rivier want zo hoog is de steiger voor de schilderwerkzaamheden (die overigens aan het geluid te horen wel veel gebruik maken van hamers en boren) niet gebouwd. De zon gaat onder en de boulevard is vol met flanerende Cambodjanen en de straat ziet zwart van de brommertjes (met gemiddeld 3 personen per brommer). We nemen een paar cocktails en genieten van het uitzicht. Tegen 20 uur gaan we naar het restaurant op de 2e verdieping en gaan aan een tafeltje aan de achterkant zitten waar we tussen de koloniale huizen door uitzicht hebben op een park en het National Museum.

De volgende ochtend gaan we eerst achter vliegtickets naar Siem Reap voor de volgende dag aan. We wilden eigenlijk graag met de boot naar Siem Reap (ongeveer 6 uur varen, stroomopwaarts over de Tonle Sap rivier en het Tonle Sap meer) maar door de droogte van de afgelopen weken staat het water te laag en varen er geen boten. Op internet krijgen we steeds een foutmelding als we een ticket willen boeken dus we vragen het in het resibureautje in ons hotel. Een paar telefoontjes en emails later hebben we tickets naar Siem Reap. Dan nemen we een Tuk Tuk naar S21.

S21, ofwel Security Prison 21, is een voormalig schoolgebouw in Phnom Penh dat in de tijd van de Rode Khmer en Pol Pot in gebruik is genomen als gevangenis waar tegenstanders van het regime verhoord, gemarteld en vermoord werden. Het terrein bestaat uit een aantal schoolgebouwen van 3 verdiepingen die in vrijwel de originele staat zijn gelaten waarin de Vietnamezen, die Cambodja in 1979 van de Rode Khmer bevrijdden, het aantroffen. In het eerste gebouw zijn de martelkamers waarin de stalen bedden en martelwerktuigen vaak nog staan en liggen en waarin foto’s zijn opgehangen van de martelingen. In het 2e gebouw zijn de piepkleine cellen van de gevangenen waarin de kettingen waarmee ze aan de muur getekend zaten nog op de grond liggen en waarin honderden foto’s van voormalig gevangenen zijn tentoongesteld. Verder is er een tentoonstelling met foto’s en verhalen van familieleden van vermoordde gevangen. Heel aangrijpende verhalen! In het laatste gebouw zijn schilderijen en tekeningen van de gruwelijkheden die zich hier hebben afgespeeld tussen 1975 en 1979 (nog maar 25-30 jaar geleden!) en is een kast vol met schedels en botten. Het museum is zeer ontnuchterend en aangrijpend. We vinden het onbegrijpelijk dat dit nog maar relatief kort geleden hier heeft plaats gevonden, en dat de internationale gemeenschap het blijkbaar niet ernstig genoeg vond om in te grijpen in die tijd. We besluiten niet naar de Killing Fields, een gebied met massagraven waar veel gevangenen uit S21 uiteindelijk zijn begraven, buiten de stad te gaan. Hier hebben we het verhaal gelezen en de beelden gezien en dat was confronterend genoeg.

We bezoeken ‘s middags een paar kleine winkeltjes met authentieke Cambodjaanse kunst en lunchen in een kleine Frans aandoende brasserie met baguettes, salades en gebakjes. Daarna gaan we naar het internet-cafe naast ons hotel. We zetten foto’s op CD’s en op de site en schrijven dit verhaal. Na een klein uurtje begint het te stortregenen! Nu is Cebu nog altijd de enige plaats waar we geen regen hebben gehad…. We zijn benieuwd of we het verder nog ergens droog gaan houden….misschien de komende dagen in Siem Reap in het noorden van Cambodja en anders daarna in Indonesie waar we zaterdag naar toe gaan….